Γιάννης Μιχαλάκης

Δείτε τις Φωτογραφίες
Παρ, 30/09/2022 - 09:11
Γιάννης Μιχαλάκης

Βρε τον Γιάννη… Πάει κι αυτός… Όπως πολύ επιτυχημένα έγραψε χτες ο Γιάννης Τζούμας στην Αλήθεια, «Δημοσιογράφος του Παραδείσου» ο Γιάννης Μχαλάκης. Όμως πιο πολύ τον χρειαζόταν ο επίγειος παράδεισος και όχι αυτός του ουρανού…

    Τον αγαπούσα και τον θαύμαζα και ας μην είχαμε πολλά πάρε - δώσε τον τελευταίο καιρό παρά μόνο διαδικτυακά. Δεν θυμάμαι πότε ήρθε για τελευταία φορά στη Χίο και είχαμε βρεθεί και είχαμε πιει και τα ουζάκια μας. Τον παρακολουθούσα όμως, είτε από τη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης είτε από τα δημοσιεύματά του με μνήμες στον «Αυλόγυρο», την εφημερίδα των Κουρουνιωτών. Και δεν το έβαζε κάτω, από παθολογική αγάπη για το χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Τα Κουρούνια ήταν η μεγάλη αγάπη του.

   Και ο Γιάννης ήταν πολυγραφότατος. Όχι μόνο στον Εθνικό Κήρυκα, την εφημερίδα της ομογένειας της Αμερικής, αλλά και στον «Αυλόγυρο», ενώ έγραψε και 13 βιβλία. Μια πλούσια συγκομιδή που είχε τη σφραγίδα του.

   Θα σταθώ σε δύο μόνο από τα βιβλία του που με είχαν συγκινήσει πιο πολύ. Στα «Κουρούνια» και στα «Μπρουκλιώτικα». Ξεκίνησε από τα φτωχά και άσημα Κουρούνια για να σταδιοδρομήσει με επιτυχία, ως δημοσιογράφος, στο διάσημο Μπρούκλιν της Αμερικής και να αγαπήσει και τα δύο αυτά μέρη στα οποία χάρισε δύο βιβλία του. Δύο βιβλία με μαρτυρίες και αναμνήσεις πολύτιμες που δεν χάθηκαν στο πέρασμα του χρόνου, αλλά θα παραμείνουν αιώνια να αποτυπώνουν τις συνήθειες και τους ανθρώπους άλλων εποχών. Κάτι πολύτιμο για την ιστορία των δύο τόπων.

   Αρχικά στα «Μπρουκλιώτικα» περιγράφονται τα βάσανα και οι περιπέτειες των πρώτων Ελλήνων που έφτασαν στην Αμερική και οι συνθήκες που βίωσαν. Το δεύτερο είναι ένα γοητευτικό νοσταλγικό ταξίδι στην ιστορία του τόπου γέννησης και καταγωγής του, που είναι τα Κουρούνια.

   Τα «Κουρούνια», και το ταξίδι στην ιστορία τους, μπορεί να μην είναι μυθιστόρημα αλλά ιστόρημα, όμως ο Μιχαλάκης καταφέρνει και το μετατρέπει σε ένα γλαφυρό πεζογράφημα. Πρόκειται για μια συναρπαστική δυνατή διήγηση όλων όσα έλαβαν χώρα στο χωριό αυτό της βορειοδυτικής Χίου από πολύ παλιά.

   Τα διηγήματα στα «Μπρουκλιώτικα» είναι συγκινητικά, άκρως συναισθηματικά, ανθρώπινα, χιουμοριστικά αλλά και σαρκαστικά, κριτικά, ανατριχιαστικά αλλά προπάντων νοσταλγικά. Και βέβαια διαβάζονται απνευστί, καθώς ο Μιχαλάκης κεντά τον καμβά των διηγημάτων του με δεξιοτεχνία. Και ποιες σκηνές δεν περιλαμβάνονται στις διηγήσεις του και στους διαλόγους των πρωταγωνιστών στους οποίους υπεισέρχονται και ελληνοαμερικανικά. Ο Γιάννης Μιχαλάκης αποτυπώνει με εξαιρετική μαεστρία τη ζωή των πρώτων μεταναστών στην Αμερική. Οι περιγραφές του είναι κινηματογραφικές και σε κάνει συμμέτοχο σε όλα όσα διαδραματίζονται στα διηγήματά του.

   Α ρε Γιάννη… Μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε η 85χρονη ζωή σου και η προσφορά σου ήταν μεγάλη. Θα τον ξαναθυμηθούμε μέσα από την εκπομπή «Ανθρώπινες Διαδρομές» κάποια Τρίτη.

Του Δημήτρη Φρεζούλη

 
 
 
Από αριστερά, ο Δημήτρης Φρεζούλης μαζί με την Ευγενία Ασλανίδη και τον Γιάννη, σε μια δημοσιογραφική συνάντηση.

Σχετικά Άρθρα