Η Μάγια

Τρί, 27/02/2024 - 10:04

Με συγκίνησε η φωτογραφία ενός σκύλου και ένα αποχαιρετιστήριο των μαθητών και εκπαιδευτικών του ΕΠΑΛ Χίου. Μια φωτογραφία με τα όμορφα και ήρεμα χαρακτηριστικά της Μάγιας, που έζησε 18 ολόκληρα χρόνια κάτω από την προστασία και φροντίδα αρκετών γενιών που πέρασαν από το σχολείο. Και για  μια ακόμα φορά σκέφτηκα πόσο δενόμαστε συναισθηματικά με τα ζώα και ιδιαίτερα με τα οικόσιτα. Η Μάγια μπορεί να μην είχε αποκλειστικά δικό της σπίτι, όμως είχε μαθητές και εκπαιδευτικούς που την παρέδιδαν οι μεν στους δε. Και την αγαπούσαν γιατί, όπως βλέπετε και στη φωτογραφία, άξιζε να αγαπηθεί. Φαντάζομαι κάθε πρωί που τους έβλεπε να πηγαίνουν στο σχολείο πόσο θα χαιρόταν και πόσο λυπημένη θα ήταν όταν αποχωρούσαν για να περιμένει να έρθει η επόμενη ημέρα.

Αντιγράφω τον αποχαιρετισμό τους: "Η αγαπημένη των μαθητών και καθηγητών του σχολείου μας, η αιώνια μαθήτριά μας, που δεν πήρε ποτέ απολυτήριο. Η Μάγια μάς αποχαιρέτησε στα 18 της χρόνια, ήρεμη στο κρεβάτι της. Η αγάπη που έδωσε και πήρε, η αφοσίωση που δίδαξε στους μαθητές, η φροντίδα που τα παιδιά έδειξαν σε αυτήν, η χαρά της που μας έβλεπε και η δική μας που τη βλέπαμε την έκαναν αναπόσπαστο κομμάτι του σχολείου μας. Σε αγαπούμε πάντα Μάγια, καλό δρόμο στον παράδεισο των σκύλων."

Δυστυχώς αυτή είναι η μοίρα και η κατάληξη όλων των ζωντανών, ανθρώπων και ζώων. Και ο αποχωρισμός τους μας πονά ιδιαίτερα. Άσχετα αν είναι άνθρωποι ή ζώα. Βλέπετε κι αυτά τα τελευταία έχουν ψυχή και αγαπούν και αγαπιούνται και μάλιστα πολλές φορές στον υπέρτατο βαθμό. Και τα τελευταία χρόνια ένα παραπάνω καθώς η σχέση μας με τα ζώα έγινε πιο αγαπητική.

Δεν θα ξεχάσω τι κλάμα ρίξαμε οικογενειακώς όταν «έφυγε» η Λητώ μας. Το δάκρυ κορόμηλο έτρεχε από τα μάτια μας. Μάλιστα η γυναίκα μου καθημερινά για ένα διάστημα πήγαινε και έβαζε… λουλούδια στον τάφο της!

Υποθέτω ότι οι περισσότεροι από εσάς έχετε αναπτύξει ζηλευτούς δεσμούς φιλίας με τους σκύλους και τις γάτες σας. Είναι κι αυτό μια απόδειξη πόσο πολιτισμένοι άνθρωποι έχουμε γίνει τα τελευταία χρόνια. Και πρέπει να είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι, επειδή επιτελούμε ένα άγραφο χρέος σε πλάσματα αδύναμα που χρειάζονται την προστασία και την αγάπη μας. 

Του Δημήτρη Φρεζούλη
 
 

Σχετικά Άρθρα