Μπράβο Ρούλα

Τρί, 06/02/2024 - 07:28
Μπράβο Ρούλα

Tην «πήρε» το μάτι μου καθώς πίναμε το καθιερωμένο ουζάκι μας, κάθε Πέμπτη μεσημέρι, στο Μπαχάρι της Αγίας Ερμιόνης. Μια γυναικεία φιγούρα στην αρχή για να διαπιστώσω στη συνέχεια, επιμένοντας, ότι ήταν εκείνη της Ρούλας. Και τι έκανε μεσημεριάτικα; Ξεχορτάριαζε το παρτέρι στα κελιά της εκκλησίας και καθάριζε σκουπίζοντας τον περιβάλλοντα χώρο. Κανονικά δεν θα έπρεπε να μου κάνει εντύπωση γιατί την ξέρω αλλά μετά σκέφτηκα, βρε την αθεόφοβη, μεσημεριάτικα, αντί να κάτσει να ξεκουραστεί  είναι πάλι στην τσίτα και μάλιστα χωρίς να την υποχρεώσει κανείς παρά η αγάπη της για την Αγία Ερμιόνη και ό,τι έχει σχέση με την περιοχή; Και να ταν η πρώτη φορά; Ξέρετε πόσες φορές την έχω «συλλάβει» να περιποιείται την περιοχή και να αναρωτιέμαι πού βρίσκει την όρεξη και το κουράγιο…

Για πολλά χρόνια ζούσε οικογενειακώς στην Άμφισσα καθώς είχε δημιουργήσει οικογένεια εκεί σε πολύ μικρή ηλικία. Και όταν κυκλοφορούσαν τα «Θυμιανούσικα Νέα» δεν θα ξεχάσω τα γεμάτα αγάπη και λατρεία γράμματά της για το χωριό και την Αγία Ερμιόνη. Η απουσία από τον τόπο που γεννήθηκε και έκανε τα πρώτα βήματά της την πονούσε πολύ και εκφραζόταν μέσα από τα γραπτά της…

Ως που καμιά δεκαριά χρόνια πριν αποφάσισαν με τον άντρα της να έρθουν στη Χίο. Και πού αλλού, στην Αγία Ερμιόνη. Δύσκολος ο πρώτος καιρός, καθώς προσπαθούσαν να βρουν το βηματισμό τους, όμως με την εργατικότητα που διέκριναν τόσο τη Ρούλα όσο και τον Θωμά τα κατάφεραν και προσαρμόστηκαν. Τόσο ο ένας όσο και η άλλη για όλες τις δουλειές στην κυριολεξία. Πάλεψαν και βγήκαν νικητές.

Κάποια στιγμή η Ρούλα ανέλαβε και νεωκόρος στην εκκλησία του Άι Στράτη αλλά είχε στην επίβλεψή της και όλα τα πολλά ξωκλήσια. Και κατά γενική ομολογία όλα λειτουργούσαν άψογα. Όλοι είχαν να παραμιλούν για την καθαριότητά της, την καταπληκτική εξυπηρέτησή της, την αγάπη για ό,τι έκανε. Η εκκλησία έλαμπε, όλοι οι πιστοί είχαν έναν καλό λόγο για το έργο της. Τυχερή η εκκλησία αλλά και τυχεροί όλοι οι προσκυνητές. Βρε πού τη βρήκαμε, αναρωτιούνταν όλοι. Και όλοι στενοχωρήθηκαν όταν αποφάσισε να παραιτηθεί για λόγους που δεν είναι του παρόντος να αναφερθούν.

Κι ενώ την έχασε η εκκλησία, την κέρδισε σούπερ μάρκετ της περιοχής με τους ιδιοκτήτες του να είναι ενθουσιασμένοι μαζί της, αλλά και οι πελάτες. Με το χαμόγελό της, την προθυμία, την εξυπηρέτηση. Γιατί η Ρούλα Επιτροπάκη-Πρίπορα είναι ένας γλυκός άνθρωπος, μια αξιοπρεπής γυναίκα, μια συντρέχτρα, μια πάντα χαμογελαστή αγαπητή κυρία που μπορεί να τα θυσιάσει όλα, και τον εαυτό της ακόμα, προκειμένου να βοηθήσει και να προσφέρει τις υπηρεσίες της χωρίς να περιμένει κανένα αντάλλαγμα.

Αυτά σκεπτόμουν τις προάλλες καθώς την έβλεπα να περιποιείται την περιοχή της Αγίας Ερμιόνης, αφού κανείς άλλος δεν ενδιαφέρεται. Να της ευχηθώ να είναι πάντα καλά και να έχει την όρεξη, τη δύναμη και το κουράγιο να μοιράζει χαμόγελα και να δίνει τον καλύτερο εαυτό της για το κοινωνικό σύνολο. Μπράβο της.

Του Δημήτρη Φρεζούλη

dimfre@yahoo.gr

Υ.Γ.: Η φωτό αρχείου μου από παλιότερο καθαρισμό.

Σχετικά Άρθρα