O 91χρονος

Τετ, 21/09/2022 - 07:54

Ερχόταν με βαρύ βήμα, αλλά αειθαλής, με την όμορφη κυπαρισσένια κορμοστασιά του, με τα χωραφίσια ρούχα του στον Μέγα Λιμνιώνα. Με πλησίασε, αποπνέοντας την όμορφη μυρωδιά του μαστιχιού καθώς ήταν στους σχίνους. «Τι κάνετε κύριε Σταμάτη;», του απηύθυνα το λόγο γιατί τον γνώριζα καθώς ήταν και συγχωριανός μου. Στάθηκε μπροστά μου, με κοίταξε, ίσως να μη με γνώρισε κιόλας, αφού όταν απομακρύνθηκε ρώτησε κάποιον άλλον ποιος ήμουν.

«Πάω να κολυμπήσω», μου λέει. «Ακόμα κολυμπώ παρά τα 91 χρόνια μου. Ξέρεις, γεννήθηκα το 1931. Εσύ πότε γεννήθηκες;». «Το 1950» του απάντησα… «Α, έχεις πολύ καιρό ακόμα να φτάσεις τα χρόνια μου» μου αντιγύρισε. «Μα αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε εκ των προτέρων», του αντέταξα. «Άκου να δεις», μου λέει. «Δεν πρέπει να το σκέπτεσαι. Πρέπει να το βγάλεις από το μυαλό σου. Άφησε τη ζωή σου να κυλάει ήρεμα και ήσυχα και μη σκέπτεσαι πόσο χρόνων θα πας. Αυτό είναι το μυστικό».

Ο συγκεκριμένος συγχωριανός μου είναι ένας άνθρωπος που θαυμάζω πολλά χρόνια, γιατί συνέχεια είναι επί καψυλλίου καθήμενος. Μπορεί να πέρασαν τα χρόνια του και να βαδίζει στα 91, αλλά ποτέ δεν ησυχάζει. Από το πρωί μέχρι το βράδυ ασχολείται με γεωργικές δουλειές.

«Αυτό με κρατάει ζωντανό», μου είπε λίγο πριν με αποχαιρετήσει. Και δεν είναι ο μοναδικός. Στην ίδια μοίρα είναι πολλοί που δεν μπορούν να δέσουν τα χέρια τους και να περιμένουν καρτερικά τον… Αρχάγγελο Μιχαήλ. Τους αναζωογονεί η δουλειά και τους κρατάει ακμαίους.

Όπως τον κυρ-Σταμάτη που έκανε χρόνια ναυτικός με νορβηγικά φαλαινοθηρικά και πολέμησε και στον πόλεμο της Κορέας το 1950, αλλά ευτυχώς έμεινε ζωντανός. Και συνεχίζει στα 91 χρόνια του να καλλιεργεί τους σχίνους του, να μοσχομυρίζει μαστίχι και να κάνει και τα μπάνια του. Γερός να είναι για πολλά χρόνια ακόμα!

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα