Ο Καρτάλης και οι συν αυτώ

Πέμ, 15/04/2021 - 07:51
Ο Θανάσης Καρτάλης αριστερά και ο Νίκος Σμυρνιούδης δεξιά

Ξέρετε, οι όποιες εμπειρίες της ζωής μας έχουν και ονοματεπώνυμα και ανθρώπους οι οποίοι έχουν σχέση μ’ αυτές και πρέπει να αναφέρονται, να επαινούνται και να αποτελούν και παράδειγμα προς μίμηση. Έτσι θα μου συγχωρέσετε και τη σημερινή καταγραφή που αφορά και εκείνους με τους οποίους ήρθα σε άμεση επαφή με αφορμή την πρόσφατη περιπέτειά μου…

Τι άλλο ξέρετε… Ότι δεν πάμε καθημερινά ή τόσο τακτικά να νοσηλευθούμε στο Νοσοκομείο μας. Όταν όμως κάποια στιγμή πάμε, λογικό είναι να διαπιστώνουμε κάποια πράγματα από πρώτο χέρι, που λένε. Μια άλλη αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να έχεις εικόνα του όλου συστήματος, αν και όπως έγραφα και χτες φαίνεται να λειτουργεί ομαλότατα. Έτσι η αναβάθμιση τα τελευταία χρόνια είναι δεδομένη, οι Κλινικές, σύμφωνα με μαρτυρίες, λειτουργούν άψογα, γιατροί και νοσηλευτές  δίνουν πάντα το κάτι παραπάνω…

Χωρίς να διακινδυνεύω να παρεξηγηθώ από τους υπόλοιπους γιατρούς και τις Κλινικές τους θέλω να σταθώ σ’ αυτό που βίωσα το πενθήμερο της νοσηλείας μου. Τη λειτουργία της Καρδιολογικής Κλινικής… Σιγά το νέο, θα πουν κάποιοι από εσάς και δεν θα έχουν άδικο γιατί τα τελευταία χρόνια η συγκεκριμένη Κλινική, στην κυριολεξία, «πετάει». Και είναι κάτι που όλοι το γνωρίζουν και είναι από όλους ομολογημένο.

Το 1995 έβλεπα ένα νεαρό γιατρό να είναι υπηρεσία στα ποδοσφαιρικά γήπεδα που με εντυπωσίαζε το πάθος του για τους τραυματίες παίκτες. Η παρουσία του μόνο τυπική δεν ήταν και ξεχείλιζε το ενδιαφέρον του σε βαθμό συγκινητικό. Τότε ήταν που είχα γράψει ένα σχολιάκι ότι αυτό το παιδί θα προοδεύσει και θα γίνει το «κάτι άλλο». Φαινόταν, από τον καιρό εκείνο, πως ο νεαρός γιατρός ήταν γεννημένος για μεγάλα πράγματα.

Ο τότε νεαρός δεν ήταν άλλος από τον σημερινό Διευθυντή της Καρδιολογικής Θανάση Καρτάλη (αριστερά στη φωτό), τον επιστήμονα που έδωσε άλλη ώθηση στην Κλινική του νοσοκομείου μας που είναι τόσο αναγκαία και επείγουσα. Ο Θανάσης Καρτάλης που με τη συμμετοχή άξιων συνεργατών έχουν αποτελέσει μια ομάδα αξιοθαύμαστη. Ένας για όλους και όλοι για έναν! Κι όπου και αν πεις το όνομα Καρτάλης, όλοι υποκλίνονται. Γιατί εκτός από λαμπρός επιστήμονας, που έφερε πολλές καινοτομίες στην Κλινική του, είναι πάνω απ΄ όλα Άνθρωπος. Γι' αυτό και έβαλα το άλφα κεφαλαίο. Ό,τι κι αν πεις για τον Θανάση θα είναι λίγο.

Ο ίδιος εξακολουθεί να είναι μετριόφρων και ταπεινός και να υποστηρίζει ότι κάνει απλά το καθήκον του και να χαίρεται όταν η «ομάδα» του πετάει και ελέγχει όλα όσα κατά το παρελθόν ήταν στη σφαίρα της φαντασίας. Και μη νομίσετε ότι το ενδιαφέρον του εκδηλώθηκε επειδή, ας πούμε, ήμουν πιο επώνυμος. Το ίδιο είναι για όλους, όπως διαπίστωσα ιδίοις όμμασι. Και για ένα 90χρονο γεροντάκι στο διπλανό κρεβάτι και μάλιστα περίπλοκη περίπτωση. Όλοι είναι υπεράνω!

Κλείνοντας να πω ότι στο μήκος του Καρτάλη είναι και οι υπόλοιποι και τι πιο ευχάριστο! Νίκος Σμυρνιούδης (δεξιά στη φωτό), Στέφανος Γαρουφαλής, Πέτρος Βούτας, Νίκος Παπαγιάννης και οι ειδικευόμενοι Δημήτρης Αφενδούλης και Μαρία Μουτάφη «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

Να μην ξεχάσω τα αγόρια και τα κορίτσια του νοσηλευτικού τομέα. Με εντυπωσίασαν με την αγάπη, την καλοσύνη, την ευγένειά τους, έστω και αν δεν έβλεπα τα χαμόγελά τους. Άξια και αυτά και μπράβο τους!

Tέλος να ομολογήσω ότι όποτε, κατά καιρούς, χρειάστηκε να απευθυνθώ και σε άλλους γιατρούς του Νοσοκομείου, έβγαλα τα ίδια συμπεράσματα… Ποιον να πιάσεις και ποιον να αφήσεις… Τον χειρουργό Σταμούλη, τον ουρολόγο Βασιλάκη, τον Νομικό, τον Γκλώτσο, τον Σίσκο, τον Γανιάρη, τον Δρόσο, τον Πλέσσα, και πιο παλιά την Ιουλία Χαλλιορή; Και πιθανότατα υπάρχουν και άλλοι, αλλά ευτυχώς δεν χρειάστηκε να απευθυνθώ και σε εκείνους, οπότε δεν έχω άμεση γνώση…Είναι ευλογία  να σε αντιμετωπίζουν οι γιατροί του Νοσοκομείου με κατανόηση, ευγένεια, αλληλεγγύη και αγάπη, όταν βρίσκεσαι σε αδύναμη θέση. Είναι ζητούμενο και μακάρι να μην τους χρειαζόμαστε, ελάτε όμως που εξαρτόμαστε από εκείνους σε πολλές περιπτώσεις…

 

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα