Χίος, Τετάρτη 12 Αυγούστου

Προσοχή στους συνεπείς!

Πέμ, 09/07/2020 - 09:10
Γεωργία Μπόλια και Μαρία Παπαμονιώδη καθαρίζουν το λιμανάκι της Αγ. Ερμιόνης αλλά και τον Καταρράκτη, Άγιο Γιάννη, Βοκαριά και Γρίδια

Λίγο πολύ είναι γνωστό πώς γίνονται κάποιες προσλήψεις, κυρίως συμβασιούχων, στις αυτοδιοικητικές υπηρεσίες προκειμένου να εξυπηρετηθούν ημέτεροι… Και δε λέω, έτσι κι αλλιώς κάποιοι πρέπει να προσληφθούν, οπότε τι ημέτεροι, τι «ξένοι»… Ανέκαθεν το ίδιο έργο παιζόταν σε τέτοιες περιπτώσεις και το ίδιο θα γίνεται και στο μέλλον, από τη στιγμή που πάντα θα υπάρχουν πελατειακές σχέσεις… Και, ξέρετε, σ’ αυτές τις προσλήψεις έχουμε συμβασιούχους οι οποίοι εργάζονται με συνέπεια και άλλους που όχι μόνο σφυρίζουν αδιάφορα (σου λένε, έτσι κι αλλιώς θα είμαι εδώ γιατί να σκάω;), αλλά εγκαλούν και τους πρώτους γιατί «χαλάνε την πιάτσα»…

   Τα τελευταία 16 χρόνια κάθε χειμώνα κολυμπώ στο Κολυμβητήριο για θεραπευτικούς λόγους. Έχω, λοιπόν, εικόνα για ό,τι το αφορά, κυρίως από άποψης καθαριότητας και όχι μόνο. Έτσι έβλεπα ποιοι δούλευαν και ποιοι αδιαφορούσαν. Μάλιστα δυο τρεις περιπτώσεις τις ανάφερα και ονομαστικά σε σχόλια στην «Αλήθεια», προτρέποντας τους δημοτικούς άρχοντές μας να τις λάβουν υπόψη, αλλά πέρα βρέχει και στο Αϊβαλί βροντά…

  Θυμάμαι, χαρακτηριστικά, τον Αντώνη Αναστασίου που φρόντιζε να διορθώνει κάθε τι που υπέπιπτε στην αντίληψή του και να μην κάθεται σε χλωρό κλαδί. Και δύο καθαρίστριες, δεν θυμάμαι τώρα τα ονόματά τους) που στην κυριολεξία «έγλειφαν» κάθε γωνιά του Κολυμβητηρίου και έλαμπε από καθαριότητα… Παρά το ότι, λοιπόν, ήταν άριστοι και οι τρεις στις δουλειές τους, μόλις έληξε η σύμβασή τους έφαγαν μια μεγαλοπρεπή κλοτσιά, ενώ θα έπρεπε να τους παρακαλούν να μείνουν…

   Φέτος, βλέπω δύο κοπέλες που καθαρίζουν το λιμανάκι αλλά και τον Καταρράκτη, Άγιο Γιάννη, Βοκαριά και Γρίδια. Και πραγματικά η δουλειά τους είναι άριστη και πέρα από κάθε προσδοκία. Δεν αφήνουν όχι μόνο σκουπιδάκι αλλά και χωματάκι. Τις βλέπω όποτε έρχονται και δίνουν την ψυχή τους. Γεωργία Μπόλια και Μαρία Παπαμονιώδη (φωτό) τα ονόματά τους και θέλω να τις ευχαριστήσω για το έργο που επιτελούν. Ας έχουν υπόψη τους στο Λιμενικό Ταμείο και στο Δήμο ότι κάνουν σωστά και με συνέπεια τη δουλειά τους και ίσως τις χρειαστούν σε άλλες ευκαιρίες που πιθανόν θα παρουσιαστούν. Οι άξιοι πρέπει να επαινούνται και να ανταμείβονται.

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα

Τετ, 12/08/2020 - 09:11

Να ανησυχούμε ή όχι; Είναι ένα ερώτημα που προκύπτει αβίαστα από τις νέες εξελίξεις, όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά… Εκεί που πήγαμε να πούμε πως τα πράγματα ηρέμησαν, καθώς τον Ιούλιο είχαν φτάσει στα άκρα, να που στις αρχές Αυγούστου οι Τούρκοι επανήλθαν προκλητικά… Και έστειλαν και το ερευνητικό σκάφος τους μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Και τα πολεμικά, Ελληνικά και Τουρκικά, ήταν εκεί για να επιβεβαιώσουν πως τα πράγματα είναι ζόρικα…

   «Στην κόψη του ξυραφιού» ήταν ο τίτλος της χτεσινής «Καθημερινής» και νομίζω πως απέδιδε με τον καλύτερο τρόπο την επικίνδυνη κατάσταση που διαμορφώνεται παραμονιάτικα. Και τα επόμενα 24ωρα χαρακτηρίζονται κρίσιμα και η διεξαγωγή ερευνών ήταν αδύνατη λόγω του θορύβου που προκαλείται από τις πολλές ναυτικές μονάδες που πλέουν στην περιοχή.

   Και τι θα γίνει, τελικά; Είναι ένα ερώτημα, καθώς και οι δικές μας στρατιωτικές δυνάμεις είναι σε επιφυλακή και υποθέτω ότι στο ίδιο επίπεδο θα είναι και οι Τουρκικές. Και αλίμονό  μας αν ανάψει το φυτίλι…

   Εμείς, βέβαια, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα ο καθένας από τη δική του πλευρά, παρά μόνο, ο μη γένοιτο, αν η κατάσταση ξεφύγει και οδηγηθούμε σε σύγκρουση, κάτι που προσωπικά το βλέπω δύσκολο έως αδύνατο. Παρά το ότι, εντεύθεν κακείθεν του Αιγαίου, υπάρχουν οι ακραίες φωνές που θέλουν να ξεσηκώσουν τους πολίτες και των δύο χωρών…

   Και για να επανέλθω στο αρχικό ερώτημα, αν πρέπει να ανησυχούμε ή όχι… Επειδή τίποτα δεν περνά από το χέρι μας, νομίζω ότι με το να ανησυχούμε δεν κερδίζουμε τίποτα, ούτε μπορούμε να επηρεάσουμε τις καταστάσεις… Και να στενοχωριόμαστε και να πλαντάζουμε και να φανταζόμαστε πράγματα και θάματα δεν έχει καμία σημασία. Την καρδιά και την ψυχική διάθεσή μας θα χαλάμε χωρίς κανένα κέρδος. Από την άλλη να μην ανησυχούμε κάποιος θα το χαρακτήριζε και αναισθησία.

   Θα έλεγα ότι το καλύτερο είναι να παρακολουθούμε τις εξελίξεις με νηφαλιότητα, να μην πανικοβληθούμε και να ελπίζουμε ότι και οι δύο πλευρές θα ακολουθήσουν το δρόμο της διπλωματίας. Οποιαδήποτε σύγκρουση, έστω και μικρής έκτασης, θα ήταν καταστροφική για αμφότερες τις χώρες. Οπότε; Περιμένουμε με ψυχραιμία να δούμε τι θα γίνει και παραμένουμε σε εγρήγορση!

Του Δημήτρη Φρεζούλη