Η άποψη της Εφημερίδας των Συντακτών για το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ:
«Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών, που -όπως αποδείχτηκε- γινόταν σε βάρος και Υπουργών, πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης, δημοσιογράφων, ανώτατων στρατιωτικών, επιχειρηματιών κ.ά., ο πολιτικός προϊστάμενος της αμαρτωλής υπηρεσίας, δηλαδή ο πρωθυπουργός, παρίστανε ότι δεν ήξερε τίποτα.
Όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο ίδιος άνθρωπος πάλι δεν γνώριζε το παραμικρό. Η δικογραφία όμως, που βρίσκεται στη Βουλή και διαβάζεται από βουλευτές των κομμάτων, φαίνεται ότι αποκαλύπτει δύο σημαντικά πράγματα.
Το ένα είναι οι συνομιλίες μεταξύ... κομματαρχών, Υπουργών, Υφυπουργών, βουλευτών του κυβερνητικού κόμματος και άλλων για το πώς θα εξυπηρετηθούν οι δικοί τους άνθρωποι. Δηλαδή οι ψηφοφόροι του κυβερνητικού κόμματος κι εκείνοι που μαζεύουν ψήφους για «γαλάζιους» πολιτικούς.
Το δεύτερο αφορά το γεγονός ότι τις συνομιλίες κατέγραψε η αμαρτωλή ΕΥΠ, της οποίας πολιτικός προϊστάμενος ήταν -και παραμένει- ο κ. Μητσοτάκης. Αυτός δηλαδή που δεν ήξερε τίποτα και δεν ξέρει ποτέ τίποτα για τις... βρομοδουλειές που οργανώνονται είτε από το γραφείο του είτε από το κόμμα του είτε κι από τα δύο μαζί.
Τελικά, όπου κι αν τους πιάσεις, βρομάνε. Όπου κι αν τους ακουμπήσεις, λερώνεσαι. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που της ξέφυγαν τα πράγματα. Δεν έχουμε να κάνουμε με παρασπονδίες στο πλαίσιο της κυβερνητικής εξουσίας που είναι πολύ πιθανόν να συμβούν. Έχουμε να κάνουμε με μια οργανωμένη πρακτική κομματικοποίησης του κράτους σε όλα τα επίπεδα, αρκεί να εξυπηρετεί τον πρωθυπουργό και το κόμμα του στο διάστημα που εκείνος θα είναι αρχηγός του.
Στην αρχή στήθηκε ο μηχανισμός με το περιβόητο επιτελικό κράτος ώστε ο πρωθυπουργός να τα έχει όλα υπό τον έλεγχό του. Στη συνέχεια, με τις περιβόητες λίστες Πέτσα, επιχειρήθηκε ο πλήρης έλεγχος της ενημέρωσης. Μετά ακολούθησε η προσπάθεια ελέγχου, διά των υποκλοπών, όλου του πολιτικού συστήματος. Τώρα βρισκόμαστε στη φάση του μπαζώματος της αλήθειας όπου αυτή επιδιώκει να βγει στο φως. Ως πότε;».
