«Στα ίδια βήματα»

Τρί, 14/09/2021 - 09:59

Την Αργυρώ Ψώρα- Θεοδωράτου τη γνώρισα πριν δύο χρόνια όταν κάποιοι άνθρωποι, που μας άρεσαν η ποίηση και η λογοτεχνία, αποφασίσαμε να συναντιόμαστε κάθε βδομάδα στο «Αντίβαρο». Μαζί με την Σταματία Γεωργούλη, που και εκείνη είχε την ίδια αγάπη και το ενδιαφέρον, αποτελούσαν ένα δίδυμο, του οποίου η χημεία ήταν θαυμαστή. Κύριο χαρακτηριστικό τους η μετριοφροσύνη, η ταπεινότητα αλλά και ο έρωτας για την ποίηση.

«Χαθήκαμε» με την Αργυρώ, συνταξιούχο δασκάλα, στο ενδιάμεσο διάστημα της καραντίνας, μέχρι που πρόσφατα ήρθε στα χέρια μου μια ποιητική συλλογή της γραμμένη με τρόπο χάι κου. Ήδη είχε εκδώσει την ποιητική συλλογή “Εκπομπές” το 1988, ενώ είχαν ακολουθήσει ποιήματά της που μελοποιήθηκαν και ήταν η αρχή για να αποβάλει τον όποιο δισταγμό φαινόταν να έχει προκειμένου να εκτεθεί εκ νέου. Παράλληλα το προηγούμενο διάστημα είχε βραβευθεί για έργα της σε πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς ενώ ποιήματά της έχουν φιλοξενηθεί στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο. Και συμμετέχει και στο ποιητικό περιοδικό «Σείστρο» τα δύο τελευταία χρόνια.

Πρόσφατα λοιπόν κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή της «Στα ίδια βήματα» με 80+1 χάικου από τις εκδόσεις «Άλφα Πι» που διαβάζεται άνετα, ευχάριστα, ρομαντικά, λυρικά έχοντας στοχευμένους προορισμούς.

Η έμπνευση και η πρώτη ύλη για την Αργυρώ προήλθαν από τις κατά καιρούς περιδιαβάσεις της στο νησί, όπως λέει η ίδια. Σε βουνά, σπηλιές, ξωκκλήσια, εγκαταλειμμένους μεσαιωνικούς οικισμούς, βραχονησίδες, παραλίες άγριας ομορφιάς με απομεινάρια αρχαίων ναών ή ιαματικά νερά. Και ακόμα σε εύφορα περιβόλια και παλιά αρχοντικά. Όλα αυτά συνδέθηκαν σε ένα εξαιρετικό ποιητικό παζλ: «Άχραντο δάκρυ. Μοσχοβόλησ’ ο τόπος μαστίχα και φως».

Δυο-τρεις στίχοι είναι αρκετοί για να εκφράσει η Αργυρώ Ψώρρα την αγάπη της γι' αυτόν τον τόπο.

Η Αργυρώ Ψώρα «περιοδεύει» στο νησί μας και προβάλλει τα μυστικά του. Από τον Κέρτη (Άνεμοι σπρώχνουν συλλαβιστά όνειρα το ξημέρωμα», στο Πελινναίο (Στους εγκρεμούς μου ελίσσονται χαράδρες. Βουνό η ζωή), στην Αμυθούντα (Λεπτή ομίχλη στους ροδαμούς αφήνει φιλί της ζωής), στο Φλώρι (Στις ψηλές κορφές οι μασχάλες των βράχων κρύβουν το θαύμα), στον Κάμπο (Στο περιβόλι τα τεριρέμ τ’ ανέμου τα βυζαντινά), στη Φτωχιά Παναγία (Βλέπεις τη σκόνη των αιώνων που τρέχουν με γυμνό μάτι), στα Φανά (Με χρυσή κλωστή σφιχτοδένει τη μέρα ο ορίζοντας). Αλλά και στον Πύργο Δοτίων, Ανάβατο, Ζανακούντα, τα Μάρκου, Αγιάσματα.

Επιγραμματικά ένας στίχος που περικλείει το νόημα της ποίησης της Αργυρώς Ψώρα-Θεοδωράτου: «Λάμπεις ποιητή. Μετάλαβες όνειρο σώμα και αίμα».

Καλοτάξιδο!

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα