Καθίσαμε να πιούμε καφέ στην ενοριακή αίθουσα μετά από ένα μνημόσυνο και καθώς η ώρα είχε περάσει πολλοί φίλοι μου πρότειναν «γράψε κάτι», καθώς η υπομονή τους είχε εξαντληθεί. Και κατάλαβα τι να γράψω καθώς γύρισα και κοίταξα το ρολόι μου... Και τι ώρα υπολόγισα πως θα έφτανα στο σπίτι μου; Κοντά στις 11. Πάει η μισή Κυριακή μου, σκέφτηκα... Πέρασε η ώρα και όχι αδικαιολόγητα οι φίλοι είχαν αρχίσει να αγανακτούν.
Μέχρι να τελειώσει η λειτουργία, το μνημόνεμα, να φτάσουμε στο καφεδάκι, και να πούμε και τα συλλυπητήρια στους συγγενείς, όπου κι εκεί πρέπει να περιμένεις στην ουρά, «χάνεις τη δίκη»... Και είχα πάρει μια χαρά, ότι θα τελειώναμε γρήγορα, όταν κατά τις 9.30 διαπίστωσα ότι η ακολουθία ήταν κοντά στα τελειώματα...
«Χαμένη» λοιπόν η μισή Κυριακή σου, έτσι και πας σε μνημόσυνο, όταν μάλιστα δεν μπορείς να μην πας κιόλας, αφού έχεις και κάποιες υποχρεώσεις. Μια Κυριακή έχεις, όλη κι όλη κατάδικιά σου την εβδομάδα, αλλά είναι κι αυτή μισή και μισοκοπημένη, γιατί δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά. Καλή και άγια η εκκλησία, η λειτουργία και τα μνημόσυνα, δεν μπορώ να καταλάβω όμως, γιατί, ντε και καλά, πρέπει να «τραβούν» σε τόσο μάκρος. Θα μου πείτε, μισή ημέρα δεν μπορείς να αφιερώνεις, βρε αδελφέ, στο Θεό; Μωρέ να την αφιερώνω, αλλά αφού μπορεί να περιοριστεί λίγο, γιατί έχουμε κι άλλα πράγματα να κάνουμε, θα ήταν ασέβεια;
Δεν ξέρω πώς το βλέπετε το θέμα εσείς, όμως εγώ δεν πάω στην εκκλησία για να παραστώ σε μια «παράσταση». Πάω να κάνω το σταυρό μου και να ανάψω το κεράκι μου στη μνήμη του απελθόντος, όχι όμως και να αφιερώσω τη μισή Κυριακή μου. Δηλαδή, αν θα τελείωνε η λειτουργία στις 9.30 ή στις 10, και, άντε, το πολύ στις 10.30 να ήσουν σπίτι σου, θα ήταν ασέβεια προς τα θεία;
Αν θυμάμαι καλά κάποια στιγμή υπήρχε και σύσταση από τη Μητρόπολη τα μνημόσυνα να σχολάνε το αργότερο στις 10 που όμως δεν τηρήθηκε ποτέ. Και η διάρκεια της ακολουθίας εξαρτάται από τους ιερείς και τους ψάλτες και τι «κέφια» έχουν. Όμως και η υπομονή έχει τα όριά της και δεν πάμε στην εκκλησία για να αγανακτήσουμε. Ας το ξαναδούν το θέμα στη Μητρόπολη ώστε να μην προκαλούνται γκρίνιες και παράπονα.
Δεν διεκδικώ βέβαια το αλάθητο και θα ήθελα και τη δική σας άποψη...
Του Δημήτρη Φρεζούλη
