Που πάνε οι ψυχές των απανθρακωμένων δέντρων; Των ζώων;
Πόσες χιλιάδες δέντρα χωράνε σε 40.000 καμένα στρέμματα;
Τόσα κάηκαν πέρυσι στην πρώτη μεγάλη περιαστική φωτιά που κύκλωσε αρχικά την πόλη της Χίου και μετά έφτασε από τον Άγιο Μακάριο μέχρι τα χωριά της κεντρικής Χίου για να σβήσει, αισίως δύο μέρες μετά στην θάλασσα, στο Λιθί.
Ξεχάστηκε κιόλας η φωτιά, εκείνη την Κυριακή το μεσημέρι 22 Ιουνίου, με το πρώτο 112 να ηχεί για τον Κοφινά; Την πρώτη απειλητική περιαστική φωτιά που σαν πύρινο πέταλο κύκλωσε την πόλη και έφτασε στις αυλές των σπιτιών, στα χωριά, κατέκαψε αιωνόβια δέντρα!
Ξεχάστηκε τόσο γρήγορα;
Σαν σήμερα... Ένα χρόνο πριν!
Άνθρωποι, ζώα, δέντρα, σπίτια όλοι σε ένα απόκοσμο τρομακτικό σκηνικό.
Η Χίος πολιορκούμενη από την φωτιά...
Σκηνικό "ακήρυκτου πολέμου"
Σε ένα κυριακάτικο τραπέζι λίγες μέρες πριν μιλούσαμε ακόμη για την φωτιά...
Του Ιούνη και του Αυγούστου.
Η Φωτιά της Χίου...
Από το αρχείο του κινητού ενός συμπατριώτη μας, του Γιώργου Καλλιμασιά, μια φωτογραφία κόβει την ανάσα...
Δεν ήταν μια ακόμη φωτογραφία καμένου δέντρου.
Ήταν σαν ανθρώπινο σώμα που με χέρια υψωμένα στον Ουρανό, εκλιπαρούσε για σωτηρία. Τρέχει να σωθεί αλλά μάταια!
Η πιο σπαρακτική , σιωπηλή κραυγή!
Αν δεν ήταν τραβηγμένη από το Μάναγρο, το ίδιο πύρινο καλοκαίρι μετά την 12 η Αυγούστου...
Θα μπορούσε να είναι ένα σύγχρονο, συνταρακτικό έργο Τέχνης, για να θυμίζει στις επόμενες γενιές τον " επιτάφιο θρήνο" πάνω από την καμένη Χίο!
Ένα έργο Τέχνης υπέρ αναπαύσεως των ψυχών δέντρων, ζώων, αναμνήσεων και ονείρων.
Να δεσπόζει εκεί στο κέντρο της πόλης.
Με το εξαυλωμένο σώμα του να προσπαθεί απεγνωσμένα να σωθεί καί τα κλαδιά του, σαν καμένα φτερά.
Για φωνή...
Τα λόγια ενός μαθητή του Εργαστηρίου, Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Χίου, που στα πλαίσια της παραγωγής μιας μαθητικής ταινίας για την ΣΙΝΕΜΑΘΕΙΑ, πέρασαν ανάμεσα στα καμένα δέντρα.
Εκτός σεναρίου, τα μάτια του γεμίζουν δάκρυα και μια κραυγή βγαίνει από την αγνή ψυχή του :
" ΔΈΝΤΡΟ ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ" !
Εις μνήμην
22 Ιουνίου 2025- 22 Ιουνίου 2026
Ευγενία Κώττη
