Βράδυ 18 προς 19 Αυγούστου. Χίος. Δύο οικογένειες παίρνουν μαντάτα που φοβάται και απεύχεται κάθε γονιός!
«Το παιδί σας είχε ένα τροχαίο, μεταφέρεται στο Nοσοκομείο…». Χαλκειός. Εκείνες τις δραματικές ώρες μοναδική έγνοια η ζωή των 25χρονων τραυματιών του δικύκλου, που φορούσαν κράνος!
Που δεν έτρεχαν, γιατί ο οδηγός, ως κάτοικος της περιοχής, γνωρίζει την επικινδυνότητα του σημείου, ειδικά τη νύχτα.
Απέναντι από μία γνωστή καφετέρια. Εκεί που όσοι μένουν στο Χαλκειός, γνωρίζουν ότι δεν επιτρέπεται να τρέξουν γιατί γειτνιάζει με γήπεδο, παιδική χαρά. Πολυσύχναστη περιοχή, ειδικά το καλοκαίρι, στην καρδιά του χωριού. Την μέρα είναι αλλιώτικα…
Την νύχτα, έρεβος, πυκνό σκοτάδι.
Η σειρήνα του ασθενοφόρου, το ένα παπούτσι του συνεπιβάτη που εκτινάχθηκε μετά από την πρόσκρουση της μηχανής σε σταθμευμένο όχημα, μέτρα μακριά, ο οδηγός στον οδόστρωμα και γύρω περίοικοι, φίλοι, άγνωστοι. Σκόρπιες εικόνες, πανικός, ένταση, κραυγές πόνου…
Για την τροχαία, που κατέφθασε στο σημείο, πιθανότατα χαρακτηρίστηκε «ελαφρύ τροχαίο». Δεν ήταν…
Για τα θύματα και τις οικογένειες τους, διεσταλμένα δευτερόλεπτα που χωρίζουν την ζωή από του θάνατο. Που σαν κοφτερό μαχαίρι κόντεψαν να κόψουν το νήμα της ζωής των παιδιών τους!
Με το ξημέρωμα, μόλις αρχίζει να συνέρχεται από την νάρκωση ο τραυματισμένος συνεπιβάτης, μετά την επείγουσα επέμβαση στην οποία εκτάκτως υπεβλήθη αρχίζουν να τίθενται τα πρώτα ερωτήματα: «Μα πώς κτύπησαν;»
Ο οδηγός, οι περίοικοι, οι παριστάμενοι γνωστοί και φίλοι λένε, ανάμεσα στα άλλα, την ίδια φράση: «Το σημείο που χτύπησαν ήταν υποφωτισμένο, σκοτεινό…»
Οι φωτογραφίες που έστειλαν από το σημείο του ατυχήματος, είχαν το ίδιο χρώμα. Μαύρο. Γιατί το μόνο φως που φαινόταν την νύχτα, ήταν του κινητού που έβγαλε τις φωτογραφίες.
Οι μέρες περνούν. Δύο 25χρονοι νέοι, ο Τάσος και ο Οδυσσέας, συμμαθητές από το σχολείο, οι οικογένειες τους, έχουν άλλα να σκεφτούν. Τους πόνους, την ανάρρωση, την επιστροφή στο σπίτι. Πόσο καθοριστικό ρόλο έπαιξε εκτός από την θέση του σταθμευμένου οχήματος, ο ολοσκότεινος δρόμος της επαρχιακής Χίου – Χαλκειούς, στο συγκεκριμένο σημείο; Οι φίλοι των δύο τραυματιών στέλνουν ολόμαυρες φωτογραφίες από το σημείο του ατυχήματος. Τότε είναι που οι όποιες ευθύνες, αναδειχθούν από το Τμήμα Τροχαίας, από το πόρισμα, θα συνδεθούν με τις πληροφορίες που συγκέντρωσαν οι γονείς και φίλοι για το επίμαχο σημείο όπως η επαρχιακή Οδός Χίου - Χαλκειούς…
Πώς δύο νέοι, ο ένας μόνιμος κάτοικος Χαλκειούς που γνωρίζει τον τόπο, χωρίς να αναπτύξει ταχύτητα, με κράνος, βρέθηκαν σε αυτή τη δεινή θέση;
Εδώ τελειώνει η γενική περιγραφή. Κάθε φορά, χρόνια τώρα, όταν αναφερόμαστε ειδησεογραφικά σε ένα σοβαρό τροχαίο, ευχόμαστε οι τραυματίες να σωθούν, να μην καθηλωθούν, να βρουν την δύναμη να συνεχίσουν τη ζωή, μέσα μας πονούμε…
Ως μητέρα του συνεπιβάτη της μηχανής -τι σημασία έχει ποιας μάννας παιδιά είναι οι τραυματίες;- πολλές μέρες μπορούμε, όπως και οι άλλοι γονείς, να σκεφτούμε τις συνθήκες ενός τροχαίου που θα μπορούσε να ήταν μοιραίο για δύο παλληκάρια 25 χρονών… Δύο φίλοι από το σχολείο, δύο οικογένειες που αναζητούν επιτακτικά απαντήσεις…
Φυσικά στις δικαστικές αίθουσες οι δικηγόροι θα θέσουν και θα δείξουν του υπευθύνους.
Μέχρι τότε;…
Σαν κινηματογραφική ταινία «προβάλλονται» οι σκηνές, τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν εκείνη την νύχτα»… Δεν υπάρχουν περιθώρια για να κλάψει ο γονιός. Μόνο ερωτήματα, που δεν θα «γιατρέψουν» τα δύο 25χρονα παλληκάρια, δεν θα τους επιστρέψουν το χρόνο που χάνουν από την θαλασσινή τους καριέρα… Μπορεί, ενδεχομένως, μελλοντικά, οι «υπεύθυνοι» να υποχρεωθούν να φωτίσουν, να σηματοδοτήσουν σωστά το δρόμο για να μην κινδυνέψουν άλλα παιδιά.
8 μήνες για ένα φως…
Ο Πρόεδρος της Κοινότητα Χαλκειούς, κύριος Νίκος Κουτσουράδης, είχε από πέρυσι εντοπίσει, ανάμεσα στα άλλα και αυτό το σημείο, που έγινε το ατύχημα, από πέρυσι! Καθώς και ο ίδιος έφτασε εγκαίρως στο τόπο του ατυχήματος, προσπάθησε να βοηθήσει, να εμψυχώσει τα παιδιά, όπως και άλλοι παριστάμενοι, έχει ιδία άποψη για το τί συνέβη εκείνο, το παραλίγο μοιραίο βράδυ…
Συστηθήκαμε τηλεφωνικά. Όχι με τύπους. Χωρίς ιδιότητες. Με ουσία. Ως η μητέρα του παιδιού που εκτινάχθηκε στον αέρα και σώθηκε ω του θαύματος.
Από την αρχή φάνηκε πρόθυμος να συνεχίσει να πιέζει τις αρμόδιες Υπηρεσίες του Δήμου κ.λπ. για να μην χτυπήσουν και άλλα νέα παιδιά…
Από το πρώτο τηλεφώνημα μας, μετά το τροχαίο, εκτός από την συμπαράσταση του σε μας, τους γονείς των δύο τραυματιών, φάνηκε ότι είχε διαλέξει να μην κλείσει τα αυτιά και τα μάτια…
«Με τα κινητά φωτίζαμε τον τραυματία στο δρόμο»
Καταπέλτης ήταν ο Πρόεδρος του Χαλκειούς κύριος Νίκος Κουτσουράδης ως προς τις ενέργειες, τις οχλήσεις προς τον εκάστοτε αρμόδιο στην Υπηρεσία Φωτισμού του Δήμου Χίου, τον κύριο Παρθενίδη και τον κύριο Τρικύλα, πριν από ένα 8μηνο, πριν παραιτηθεί των καθηκόντων του.
Στο συγκεκριμένο σημείο, όπως είπε, δεν είχε ξαναγίνει ατύχημα, λόγω έλλειψης ηλεκτροφωτισμού, ωστόσο, ο ίδιος είχε εντοπίσει την επικινδυνότητα λόγω της συχνής διέλευσης (καφετέρια, παιδική χαρά - πολυχώρος). Χρησιμοποιείται αυτός ο κεντρικός δρόμος του χωριού από όποιους κατεβαίνουν από το Φράγμα, τα έπιπλα «Φράγκου» και την Ιερά Μονή της Αγίας Σκέπης. Επιπλέον, στενεύει σε κάποιο σημείο, όπως είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού.
Ως προς το αίτημα που διατυπώθηκε με e-mail, εγγράφως στις 20 Αυγούστου, μετά το ατύχημα, με αποδέκτη τον Δήμαρχο Χίου, τους Προϊσταμένους των Υπηρεσιών Ηλεκτροφωτισμού κ.λπ., μαζί με την τοποθέτηση φωτιστικού και απαγορευτικού σήματος για στάθμευση, παραδέχθηκε ότι στο παρελθόν δεν το είχε ζητήσει.
Ειδικά για εκείνο το βράδυ του ατυχήματος, επειδή ειδοποιήθηκε και με την ιδιότητα του γνώστη πρώτων βοηθειών κ.λπ., παρατήρησε ότι το σταθμευμένο όχημα, πάνω στο οποίο προσέκρουσε ο οδηγός του δικύκλου, «δεν άφηνε ούτε ένα μέτρο για να περάσουν άλλα οχήματα, ήταν λίγο διαγώνια και σαφώς το σημείο ήταν σκοτεινό».
Τρανή και τραγική ταυτόχρονα απόδειξη των λεγομένων του είναι ότι προκειμένου να προστατευθεί ο τραυματισμένος οδηγός του δίκυκλου που ήταν ξαπλωμένος στο οδόστρωμα, από το να τον πατήσουν άλλα διερχόμενα αυτοκίνητα, εν αναμονή του ασθενοφόρου, ήταν ότι τον φώτιζαν με… τα κινητά τους! Ενώ τα μοναδικά φώτα που υπήρχαν γύρω ήταν από την καφετέρια
Θετική ήταν η απάντηση του στο ερώτημα, αν είναι πρόθυμος, ως Πρόεδρος της Κοινότητας Χαλκειούς, να καταθέσει στο δικαστήριο, εφόσον τα θύματα και οικογένειες τους, κινηθούν νομικά για όσα είδε, προσερχόμενος στο χώρο του ατυχήματος.
Τα «μεγάλα έργα» και τα «μικρά φώτα»
Πριν κινδυνέψουν σοβαρά οι δύο νέοι στο τροχαίο της 18ης Αυγούστου, οι πιέσεις που ασκούσε στο Δήμο Χίου, τις Τεχνικές Υπηρεσίες, το Τμήμα Ηλεκτροφωτισμού κ.α. φαίνεται ότι «έπεφταν στο κενό» παρότι ακολούθησε με την θεσμική του ιδιότητα, τις προβλεπόμενες διαδικτυακές διαδικασίες. Στην σύγκριση για το ενδιαφέρον που επιδεικνύει και η Τοπική Αυτοδιοίκηση για τα λεγόμενα «μεγάλα έργα» ενώ αγνοεί εκείνα που μπορεί να σώσουν ζωές, δεν έκρυψε το παράπονο του, παρότι προσπάθησε το αίτημα να αγκαλιαστεί μαζικά και από άλλους προέδρους, γειτονικών και μη χωριών. «Όντως το πρώτο 6μηνο του 24 είχαν μπει αρκετά φωτιστικά, στο Χαλκειός, λόγω μεταναστευτικού…» είπε ο κ. Κουτσουράδης. Σοβαρές είναι οι καταγγελίες του, ότι παρά τα κονδύλια που διατέθηκαν, για «εξυπηρετήσεις», τοποθετήθηκαν φωτιστικά ακόμη και μέσα σε ποταμούς, όχι όμως σε κεντρικά σημεία όπως αυτό όπου έγινε το τροχαίο. Στο σκηνικό του «παραλογισμού» είναι ότι στο Χαλκειός, υπάρχουν βάσεις χωρίς φωτιστικά, οι Εργατικές Κατοικίες δεν έχουν επαρκή φωτισμό, ενώ έχει ενημερώσει ότι υπάρχουν ΧΑΛΑΣΜΕΝΑ ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ, εδώ και ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ, χωρίς ποτέ να αντικατασταθούν!
Η απάντηση που έπαιρνε τα προηγούμενα χρόνια ήταν ότι τα συγκεκριμένα αιτήματα ηλεκτροφωτισμού στο Χαλκειός δεν είχαν μπει στο εν λόγω πρόγραμμα, ούτε είχαν εξασφαλιστεί τα απαιτούμενα κονδύλια.
«Διακοσμητικός ο… Πρόεδρος του Τ.Σ.;»
Την διάθεση του να διεκδικήσει τα αυτονόητα, να φωτιστούν οι επικίνδυνες περιοχές, όπως η συγκεκριμένη που βάφτηκε στο αίμα, δύο νέων, δεν την εξαντλεί ο κύριος Κουτσουράδης στα λόγια. Το αιχμηρό κείμενο που συνέταξε στις 20 Αυγούστου, την επομένη του ατυχήματος και απέστειλε στο Δήμο Χίου, σε όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες του, στην Τροχαία, στην Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας κ.α. με στόχο την πρόληψη ανθρώπινων ζωών, ακόμη, σχεδόν 15 μέρες μετά, ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΛΑΒΕ!
Φαίνεται ότι η υπομονή του για την ασύλληπτη αδιαφορία, παρότι παρ’ ολίγον να στοιχίσει την ζωή σε δύο νέους, εξαντλείται. Ο κύριος Κουτσουράδης, δεν απέκλεισε μάλιστα το ενδεχόμενο να προσφύγει στην Εισαγγελία, καθώς, όπως αποδείχθηκε, η ολιγωρία από την πλευρά των «υπευθύνων» για την τοποθέτηση ακόμη και ενός φωτιστικού θέτει σε άμεσο κίνδυνο, ανθρώπινες ζωές.
Το «ευτράπελο» στην υπόθεση της τοποθέτησης φωτιστικών σε πολλές υποφωτισμένες περιοχές της Χίου είναι ότι οι απαιτούμενες ενέργειες, εκτός της έγκρισης δαπανηρών κονδυλίων, είναι συνεδρίαση Επιτροπής, σειρά άλλων, ακόμη και δημοσίευση στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης.
Τι μπορούμε να περιμένουμε, σε μια χώρα όπου ότι ακόμη και μετά τις εγκληματικές ενέργειες, παραλείψεις, συγκαλύψεις που οδήγησαν σε φρικτό θάνατο 57 παιδιά στα Τέμπη, δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη.
Απλά, ελπίζουμε, να μην «τύχει» σε κανένα αγαπημένο μας πρόσωπο. Να πληρώσει το βαρύ τίμημα, ανικανότητας, γραφειοκρατία και άλλων τινών παθογενειών που μέχρι τώρα δεν έχουν τιμωρηθεί…
Η επικοινωνία με τον Δήμαρχο Χίου και άλλα Τμήματα που έχουν την ευθύνη του ηλεκτροφωτισμού, προκειμένου να δοθεί και η δική του πλευρά, των αρμοδίων υπηρεσιών του, δεν έχει τελεσφορήσει, μέχρι την στιγμή που γράφτηκαν αυτές οι γραμμές.
Οι ευθύνες των «υπευθύνων» δεν έχουν όνομα. Διαχέονται, χάνονται…
Οι 25χρονοι νέοι, ναυτικοί που έχουν ταξιδέψει σε ωκεανούς, εμπόλεμες ζώνες κ.λπ. και κινδύνεψαν να χάσουν την ζωή τους στην στεριά, λίγα χιλιόμετρα από το σπίτι τους - τι τραγική ειρωνεία- έχουν όνομα…
ΤΑΣΟΣ και ΟΔΥΣΣΕΑΣ.
Έχουν οικογένειες που ακόμη δεν μπορούν να εξηγήσουν πως σε έναν τόπο των «μεγάλων έργων» των εκατοντάδων εκατομμυρίων, είναι τόσο απαιτητικό και κοστοβόρο, να μπει φωτιστικό που θα συντελέσει να προστατευθούν άλλες ζωές, οδηγών ή πεζών…
Τόσο απλά!
Ευγενία Κώττη
Επισυνάπτεται έγγραφο της Δ.Κοινότητας Χαλκειούς για το συγκεκριμένο πρόβλημα
Συνημμένα αρχεία:
