Χίος, Τρίτη 4 Αυγούστου

Η νύχτα είναι πιο καθαρή από την… μέρα

Συνομιλώντας με τον τέως Βασιλιά της νύχτας Σιδερή Τρικύλα
Δείτε το ΒίντεοΔείτε τις Φωτογραφίες
Κυρ, 14/06/2020 - 09:56

Ο Σιδερής για όσους δεν τον ξέρουν έχει καρδιά μικρού παιδιού, νεύρα με απίστευτο… ταχύμετρο, είναι «μαμούνι» στη δουλειά, είναι ίσως από τους εξυπνότερους ανθρώπους του νησιού και φέρει τον τίτλο του Βασιλιά της νύχτας έστω και ως… τέως.

Ο Σιδερής Τρικύλας, καλεσμένος του Γιάννη Τζούμα την Πέμπτη στις 7.00 και στις 11.00 μ.μ. στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV, στην εκπομπή «Αυτοπροσώπως» γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1967, στην αρχή της χούντας, γι’ αυτό είναι… ζόρικος, δική του η εξήγηση, και είχε την τύχη να γεννηθεί στα Φλάτσια, που υπεραγαπά.

Λύκειο τελείωσε στην Καλαμωτή, σπούδασε ηλεκτρολόγος χωρίς να ασκήσει ποτέ το επάγγελμα, υπηρέτησε στο Πυροβολικό και άρχισε τις επιχειρηματικές του… βολές, εκπαιδευόμενος αρχικά στο… σχολείο του «Κάβου» το 1985.

Αμούστακος ακόμα, που λέει ο λόγος, τον τραβά η νύχτα, γιατί «έχει… ιδανικά», «έχει λεφτά», «έχει κόσμο» που αυτό τον εξιτάρει και γιατί «είναι πιο καθαρή από την… μέρα».

Εν πλώ, Βενέτικο, Roxy, Γκράφιτι, Πριβέ, REX, ο Σιδερής ανοίγει και κλείνει μαγαζιά, στα χέρια του πιάνει πολλά λεφτά, που όπως εύκολα έρχονται, εύκολα φεύγουν, γιατί όπως εξηγεί, για όσους θέλουν να τον… αντικαταστήσουν «Η νύχτα είναι τζόγος», αλλά… «Δεν σε γερνάει».

Τα χρόνια βέβαια περνούν και ο Βασιλιάς κάποια στιγμή γίνεται… τέως, γιατί είπαμε η «νύχτα δεν σε γερνάει» αλλά «σε κουράζει».

Θηλυκό μυαλό, απίστευτος ατακαδόρος, ετοιμόλογος και… απρόβλεπτος.

Οι ερωτήσεις πέφτουν και οι απαντήσεις παραπέμπουν σε… αντιαεροπορικές βολές

Θα τό παιρνες σήμερα Σιδερή το REX; «Ναι θα τόκανα πολιτιστικό Κέντρο»! «Μην ανοίγεις το στόμα σου. Το πρωϊ θα το είχα καφετέρια, μεσημέρι και απόγευμα πολιτιστικές εκδηλώσεις και το βράδυ μαγαζί για συναυλίες».

Θεωρητικό βέβαια αυτό, αφού ο Σιδερής πλέον ασχολείται με την εστίαση, λειτουργώντας το «Κεντρικό» και ασκώντας το χόμπι του, που είναι η μαγειρική, όπου για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν διαπρέπει.

Και γιατί εστίαση Σιδερή; Η απάντηση… Τρίκυλη. «Γιατί δεν αξίζει, αλλά εγώ είπα θα το κάνω, γιατί μου αρέσει. Ότι μου αρέσει το κάνω. Και γιατί ήθελα να ανοίξω το Κεντρικό, να το δώ ζωντανό»

Και γιατί δεν αξίζει η εστίαση; «Γιατί ο τόπος είναι μικρός, γιατί δεν σηκώνει μεγάλα πράγματα, εκεί την πατήσαμε όλοι και εσύ και εγώ, όλοι, η Χίος είναι μικρό μέγεθος, όσοι επιλέξαμε να ζήσομε εδώ, θα πρέπει να το αποδεχτούμε. Και γιατί ο κόσμος και είναι λογικό σε βαριέται».

Η συζήτηση κυλά… πολυβολιστί, ο Σιδερής σε μια ώρα λέει πράγματα που λέγονται σε μήνες.

«Ο κορωνοϊός; Ας τον έχει καλά ο Θεός, ήταν η μόνη περίοδος, που έζησα σαν άνθρωπος, είδα την γυναίκα μου, τα παιδιά μου, έπαιρνα… πρωινό, πήγαινα στους σχίνους, στεναχωρήθηκα που σταμάτησε η καραντίνα γρήγορα».

«Η προκυμαία; Άσε μη συγχιστώ, οι άνθρωποι δεν μπορούν ή δεν θέλουν αν δούν πέρα από την μύτη τους. Η προκυμαία είναι η βαριά βιομηχανία της Χίου, δουλεύουν εκεί πάνω από 600 άτομα. Την κλείνουν τώρα δοκιμαστικά λέει, για να το… κάψουν. Η προκυμαία θέλει κλείσιμο την 1η Μαρτίου, να συνηθίσει ο κόσμος τις εναλλακτικές λύσεις, να μάθει τον Περιφερειακό και το καλοκαίρι θα την έχει σβήσει κυκλοφοριακά από το μυαλό του»

«Η αντιπαράθεση Προκυμαίας και Απλωταριάς είναι ηλίθια. Αυτές οι δύο εμπορικές φλέβες πρέπει να ενωθούν με πεζόδρομο και να αποτελέσουν ενιαίο σύνολο. Στη θάλασσα πρέπει να κατεβούν εμπορικά μαγαζιά, το κέντρο της πόλης πρέπει να πεζοδρομηθεί και να γίνουν ένα, Κάστρο, πλατεία, Απλωταριά και Προκυμαία».

Αν τα έχει πεί αυτά πουθενά;

«Γιατί εσύ που λές, τα δείχνεις και τα γράφεις τριάντα χρόνια έγινε τίποτα; Δεν θα γίνει, γιατί στη Χίο δεν υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα. Αλλά μην τα μαυρίζουμε όλα, η Χίος έχει ένα πλεονέκτημα, είναι στο… μηδέν. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να χαράξει τον δικό της δρόμο, να μην μιμηθεί. Όταν μιμείσαι είσαι πάντα… δεύτερος. Τα έλεγα τσάμπα αυτά 8 χρόνια στο Επιμελητήριο. Στο τέλος με βαρεθήκανε, γιατί ότι θέμα συζητούσαμε, εγώ έλεγα, Χωροταξικός σχεδιασμός, χωρίς αυτόν τρώμε την ώρα μας τσάμπα. Ε, στο τέλος βαρέθηκα κι’ εγώ και τα παράτησα. Τι να συζητάμε τώρα όταν στην Δυτική Χίο δεν υπάρχει ρεύμα και νερό;»

Σταματάμε εδώ γιατί στην κυριολεξία ο Σιδερής Τρικύλας είναι ποταμός κυρίως ιδεών, αλλά σε… βραχώδη έκταση. Προτείνει σχολείο Μαστίχας, πιστοποίηση ανά παραγωγό, προτείνει ιδές που μάλλον δεν είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε.

Όσο για τα πολιτικά, ο Σιδερής παρ’ ότι Ολυμπιακός, με καημό γιατί ο γιός του βγήκε ΑΕΚ τζής, συμπαθεί το πράσινο χρώμα και το ΠΑΣΟΚ, με ιδιαίτερη προτίμηση στο… Ελπιδάκι, γιατί βγήκε από την πολιτική ταπί και ψύχραιμη, αλλά ψήφισε Νέα Δημοκρατία, γιατί του το είπε ο… αδελφός του!

Μα είναι υπεύθυνη πολιτική στάση αυτή;

«Γιατί είναι υπεύθυνο να χαλάσω τα χατίρι του αδελφού μου;»

Αυτός είναι ο… Σιδερής.

 

 

Σχετικά Άρθρα

Ναυτικές ιστορίες με τον Δημήτρη Τσεσμετζή
Τρί, 04/08/2020 - 08:38
φωτο αρχείου

 

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ, είναι πέρα για πέρα αληθινή και έλαβε χώρα το 1971 στο πλοίο του Σταύρου Λιβανού IOANNIS ZAFIRAKIS.

Το βαπόρι φόρτωσε σιτηρά από τον Κόλπο (Gulf of Mexico) με λιμάνι εκφόρτωσης τη Μανίλα των Φιλιππίνων, και ξεκίνησε το ταξίδι του.

Πέρασαν τη διώρυγα του Παναμά και βγήκαν στον Ειρηνικό.

Όλα έβαιναν καλώς και κανονικά, εκτός του γεγονότος, ότι ο μυστακοφόρος Θερμαστής (τώρα πια Λιπαντής) από το Αίγιο δεν εμφανιζόταν καθόλου στο καπνιστήριο και στη τραπεζαρία, τις ελεύθερες ώρες του, εκτός από το να φάει βιαστικά και να πάει να κλειστεί στη καμπίνα του.

Πράγμα όχι νορμάλ για εκείνη την εποχή που το πλήρωμα αποτελείτο από 32 Έλληνες! ναυτικούς, και γινόταν της τρελής στα καπνιστήρια, από χαρτοπαίχνια, τάβλι, ντάμα, φασίνες και μπουγελώματα! (Εμείς, στο ATLANTIC STAR, ήμαστε 36 Έλληνες! (7 ναύτες, 4 τζόβενα, 2 Δόκιμοι Πλοιαρχοι, 2 Δόκιμοι Μηχανικοί, Μαραγκός, Ασυρματιστής, Ηλεκτρολόγος, Βοηθός Ηλεκτρολόγου (!), πολλές ειδικότητες που δεν υπάρχουν πια. Τώρα η σύνθεση του πληρώματος είναι 20 άτομα, και σε μερικά βαπόρια ο μόνος Έλληνας είναι ο... πλοιοκτήτης!)

Επειδή είμαστε μια μικρή κοινωνία, και ο ένας ενδιαφέρεται για τον άλλον, και η λαμαρίνα τότε, με τα υποχρεωτικά 18μηνα της Ιαπωνίας, χτύπαγε την πνευματική υγεία πολλών ναυτικών, άρχισαν οι ερωτήσεις και οι ψίθυροι. Δεν ήξεραν και πολλά πράγματα. Μόνο ένας Λαδάς (Λιπαντής), που έμενε στη διπλανή καμπίνα από αυτόν είπε, ότι άκουγε ήχους σαν να δούλευε καβουρντιστήρι, κάτι σαν μίξερ. Όταν τον ρώτησε, του είπε ότι έχει αγοράσει ένα ηλεκτρονικό εργαλείο, από την Νέα Ορλεάνη και το δοκιμάζει.

Την έκτη ημέρα του ταξιδιού, ο Λαδάς που άκουγε τους ήχους από... καβουρντιστήρι, είδε και σταγόνες αίματος στην κοινή τουαλέτα του κατώτερου πληρώματος. Τις ακολούθησε και είδε ότι κατέληγαν έξω από την καμπίνα του Θερμαστή. Από μέσα δε ακούγονταν, σιγανά πονεμένα βογγητά. (Μη μου πείτε ότι, όλα τα βογγητά είναι πονεμένα...)

Χτύπησε τη πόρτα, και τα βογγητά σταμάτησαν, αλλά δεν του άνοιξε. Πήγε στο Γραμματικό, στη Γέφυρα στις 4:30 το πρωί, που έκανε βάρδια και ήταν ο συμπολίτης μας καπτά Γιώργης Μαρτάκης (όχι αυτός που παντρεύτηκε την Ιαπωνέζα, αλλά ο τρίτος του ξάδερφος, που παντρεύτηκε... Χιώτισσα!) Καλός Γραμματικός και αργότερα καλός Καπετάνιος.

Το και το, καπτά Γιώργη. "Και δεν μου ανοίγει και βογγάει."

Παίρνει το master key o Γραμματικός, λέει του ναύτη της βάρδιας να προσέχει και κατεβαίνει με το Λαδά στη καμπίνα του μουστακαλή...

Ανοίγει τη πόρτα με το μάστερ και βλέπουν το Θερμαστή γυμνό, να κρατάει ένα λυγισμένο, σα μαγκούρα, στην άκρη σύρμα και να προσπαθεί να τραβήξει κάτι από πίσω του, ενώ έτρεχαν σταγόνες αίματος. Ο καπτά Γιώργης νομίζοντας ότι έχει ζοχάδες και προσπαθούσε να βγάλει κάποια αιμορροΐδα που αιμορραγούσε του είπε να αφήσει το συρματάκι, μην ανοίξει καινούργιες πληγές κι εκείνος θα του έφερνε αλοιφή για αιμορροΐδες και μελάνι, να συρρικνωθούν.

Εκείνος αχνά του ψέλλισε, ότι δεν έχει αιμορροΐδες και του εξήγησε ότι "αγόρασε, για ένα φίλο του, ένα δονητή, επειδή εκείνος δεν εύρισκε στην Ελλάδα, τον δοκίμασε να δει αν δουλεύει και αυτός γλίστρησε και μπήκε όλος μέσα, μαζί με τις μπαταρίες, έχει... βυζακώσει και δεν βγαίνει με τίποτα.

Ο καπτά Γιώργης του έδωσε κάτι αναλγητικά για το πόνο, είπε στους άλλους δύο Λιπαντές να κάνουν 6ωρίες και πήγε και ξύπνησε πρωϊνιάτικα τον καπετάνιο, που ήταν και αυτός Χιώτης, το καπετά Κώστα Καλλιμασιά.

"Τι λες ρε Γραμματέα; Αυτό το θηρίο, ο μουστακαλής, που μου χτυπούσε τη γροθιά στο γραφείο και ζητούσε overtime τη μία τρείς όταν τον παρακουράζαμε;"

Διάταξε "Safety Μeeting" και όλοι οι ειδικοί του είδους μαζεύτηκαν στο γραφείο πλοιάρχου.

Τα μάτια όλων έπεσαν με ελπίδα στους Μηχανικούς που είχαν βγάλει δεκάδες έμβολα στη καριέρα τους. Ένας έμπειρος Τρίτος Αυστρίας (Τρίτους μηχανικούς και Ανθυποπλοιάρχους Αυστρίας, λέγαμε τότε, τους Γ' Μηχανικούς που έγιναν από Λαδάδες, και Ανθυποπλοιάρχους που έγιναν από Λοστρόμους, χωρίς να έχουν βγάλει σχολή ή να έχουν κάνει σπουδές. Ίσως επειδή η Αυστρία δεν έχει θάλασσα! Αλλά ήταν πολύ έμπειροι και καλοί στη δουλειά τους.)

Ένας έμπειρος Τρίτος Αυστρίας, λοιπόν είπε να χρησιμοποιηθεί ο μικρός εξωλκέας των ηλεκτρομηχανών. Ο Α' Μηχανικός τον αποπήρε, λέγοντας ότι θα του χαλάσουν οι σαλαμάστρες. Ο 2ος, βλέποντας τα αδύνατο, ευλύγιστα και ανάλαφρα δάχτυλα του Μαρκόνη, που καυχιόταν ότι δίνει 150 γράμματα στο λεπτό με το τίρι - τάρα, είπε τη σκέψη του, που στη πράξη απέτυχε.

Η κατάσταση του ασθενούς επιδεινώνονταν, και η σειρά που είχε πάρει ο Μαρκόνης, στο Αθήνα ράδιο, για να μιλήσει ο Καπετάνιος με το γραφείο πολύ μεγάλη, άσε που όταν έρχονταν η ώρα της συνομιλίας, η Αθήνα μπορεί να μην ακούγονταν.

Έτσι ο Καπετάνιος συνέταξε και έστειλε το κάτωθι τηλεγράφημα.

"Λιπαντής ... τάδε, εισήγαγε εις τον αφαιδρό αυτού, πέος μετά συσσωρευτού - ταλαντοτού, παλλόμενο. STOP. Πλησιέστερος ασφαλής λιμήν Σαν Ντιέγκο Καλιφόρνιας. Επιτρέψατε παρεκκλίνω της πορείας μου για επειγόντως ιατρική βοήθεια. STOP"

Και η απάντηση του γραφείου του Λιβανού.

"Επιτρέπουμε παρέκκλιση πορείας. STOP. Βάρκα θα παραλάβει ασθενή εις Σαν Ντιέγκο. STOP. Καλή λευτεριά. STOP"

Η αλλαγή πορείας έγινε, ο "θεριακλής" ασθενής, όρθιος, γιατί δεν μπορούσε να κάτσει, παρεδόθη εις το ιατρικό τιμ της λάντζας και το πλοίο συνέχισε το ταξίδι του προς Μανίλα.

Αργότερα έμαθαν από το γραφείο, ότι η εγχείρηση ήταν αρκετά δύσκολη γιατί ο μουστακαλής Θερμαστής είχε χρησιμοποιήσει κάτι νέες για την εποχή μπαταρίες, τις λεγόμενες αλκαλικές για σταθερή και καλύτερη απόδοση, με αποτέλεσμα ο δονητής, να αργήσει να σταματήσει και να βεντουζώσει βαθύτερα.

... Καλή ανάγνωση, καλό ξημέρωμα και μακριά από αλκάλια.