Η σημασία του καλού ψάλτη, η συμπροσευχή και η μέθεξη.

Ομιλία-σεμινάριο στην Ιερά Μητρόπολη Χίου από το ''Ρωμανό το Μελωδό'' και τον καθηγητή Πρωτοψάλτη Γιώργο Χατζηχρόνογλου για την αισθητοποίηση του λόγου στη Βυζαντινή μουσική.
Δείτε τις Φωτογραφίες
Σάβ, 09/03/2019 - 05:57

''Η αισθητοποίηση του λόγου στη Βυζαντινή μουσική'', ήταν το θέμα της πολύ χρήσιμης, ενδιαφέρουσας και κατατοπιστικής, για τους ψάλτες και το κοινό, ομιλίας-σεμιναρίου, που πραγματοποίησε ο Γεώργιος Χατζηχρόνογλου, Άρχων Υμνωδός της Μ.τ.Χ.Ε. και πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού και καθηγητής βυζαντινής μουσικής, στην Ιερά Μητρόπολη Χίου, την Παρασκευή 8 Μαρτίου στις 6.30 μ.μ., με τη διοργάνωση του Συλλόγου Ιεροψαλτών Χίου ''Ρωμανός ο Μελωδός''.

Η εκδήλωση αυτή και η πραγματοποίησή της, ήταν ομολογουμένως μια εξαιρετικά καλή ιδέα του Συλλόγου, γιατί ο Γιώργος Χατζηχρόνογλου τόνισε με την ομιλία του ένα σκεπτικό για τους ιεροψάλτες, που να αναδεικνύει την έννοια και το πνεύμα των λόγων, των ύμνων και των ιερών ακολουθιών, για την καλύτερη κατανόησή τους από τους πιστούς και την ευαισθητοποίησή ακροατών και συμμετεχόντων, πάνω στις κατευθύνσεις στις οποίες παρακινεί την ψυχή και το πνεύμα η κάθεεορτή και το κάθε μυστήριο. 

Η αρκετά μεγάλη συμμετοχή των ιεροψαλτών του νησιού μας στη συγκεκριμένη εκδήλωση τους τιμά και το εξαιρετικό ενδιαφέρον με το οποίο παρακολούθησαν τη διάλεξη, δείχνει ότι είναι ήδη ευαισθητοποιημένοι πάνω στο θέμα, που είναι εξαιρετικά σημαντικό και ουσιώδες.

Ο Γεώργιος Χατζηχρόνογλου έδειξε με την ανάλυσή του, πως η κατάλληλη χρήση του ύφους, ως πανηγυρικό, κατανυκτικό, ικεσία, η εύστοχη αξιοποίηση των ικανοτήτων και των γνώσεων του ιεροψάλτη, όχι με υπερβολές για επίδειξη αλλά για ουσιαστική ανάδειξη των ύμνων και των ιερών κειμμένων, με την παύση και την ένταση, με το μέτρο, την έκταση και τη χροιά της φωνής ακόμα και με την έκφραση του προσώπου και την καλή στάση του σώματος των ψαλτών, μετουσιώνει ένα τροπάριο σε προσευχή για το εκκλησίασμα, που νιώθει και κατανοεί τι λέμε και γιατί το λέμε έτσι εκείνη τη στιγμή. 

Ο κ. Χατζηχρόνογλου που διδάσκει βυζαντινή μουσική σε δύο αναγνωρισμένα ωδεία και παραδοσιακή και βυζαντινή μουσική στη σχολή της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, τόνισε ότι όλες οι τεχνοτροπίες και οι «σχολές» όπως το ύφος Πατριαρχείου, ύφος Περιστέρη, ακόμα και το ύφος Σακκελαρίδη είναι καλά, χρήσιμα και ωραία, αρκεί ο εκάστοτε ιεροψάλτης να καταννοεί ότι το επιθυμητό αποτέλεσμα, είναι η συμπροσευχή και η μέθεξη στην Ουράνια Βασιλεία.

Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χίου Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκο, εκπροσώπησε στην παρούσα εκδήλωση του Συλλόγου Ιεροψαλτών Χίου "Ρωμανός ο Μελωδός", ο Πατέρας Γεώργιος Πουλιάς, που είναι υπεύθυνος του τομέα Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλης Χίου.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Ιεροψαλτών Χίου "Ρωμανός ο Μελωδός" Κωνσταντίνος Γαννιάρης, όταν προλόγισε την εκδήλωση, ευχαρίστησε για την υποστήριξη της διοργάνωσης τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χίου κ. Μάρκο και στη συνέχεια τον πατέρα Γεώργιο Μουσά, του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Μηνά Βίκτωρος και Βικεντίου πόλεως Χίου, για την φιλοξενία.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο εκπρόσωπος του Αντιπεριφερειάρχη, Δημήτρης Μανάρας, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, Κώστας Μουτζούρης και ο Σταύρος Μιχαηλίδης.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Ιεροψαλτών Χίου ''Ρωμανός ο Μελωδός'', τόνισε μεταξύ άλλων, για τον πρωτοψάλτη και καθηγητή της Βυζαντινής μουσικής Γεώργιο Χατζηχρόνογλου, ότι έχει τιμηθεί από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο με το παράσημο του Χρυσού Σταυρού.

Παράλληλα με την ομιλία και την εισήγησή του ο Γιώργος Χατζηχρόνογλου, έψαλλε αποσπάσματα ύμνων, για να κάνει πιο κατανοητά όσα έλεγε, με παραδείγματα.

Τέλος ο ίδιος έψαλλε επιλεκτικά ύμνους του Τριωδίου και συνθέσεις από Σμύρνη, με τον Νικόλαο Μισαηλίδη και από Χίο με τον Βινάκη, Κουτσαρδάκη, Χατζησταμάτη, με τη συνοδεία ισοκρατήματος από τους ιεροψάλτες Βασίλη Χαμέτη και Παντελή Κωσταντά, αλλά και τον Μανώλη Φύσσα, που είναι πάντα ωφέλιμος και ευπρόσδεκτος στις εκδηλώσεις του "Ρωμανού του Μελωδού", όπως επεσήμανε ο πρόεδρός του Κώστας Γαννιάρης.

Μια ιστορία από τη λαϊκή μας παράδοση διηγείται ότι σε μια Εκκλησία ενός μικρού απομακρυσμένου χωριού, όπου έψαλλε ένας αμόρφωτος και πολύ μέτριος αυτοδίδακτος ιεροψάλτης με πολλή θέρμη και αγάπη προς το λειτούργημά του, οι πιστοί έβλεπαν τους ύμνους και τις προσευχές να προσπερνούν την οροφή της Εκκλησίας και να φτάνουν ως τον ουρανό, το Θεό και τους Αγγέλoους.

Δημήτρης Ζαφείρης

   

Σχετικά Άρθρα