Χίος, Δευτέρα 3 Αυγούστου

Κοινωνία ! Ήθη και έθιμα του χθές και του σήμερα !

Δείτε τις Φωτογραφίες
Παρ, 20/12/2019 - 18:54

Λόγω των εορτών τα ανάμεικτα συναισθήματα που με κυριεύουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια, τον μήνα Δεκέμβριο κάνω συνήθως περισυλλογή και αυτοκριτική του εαυτού μου για την συμπεριφορά μου καθ'όλον τον χρόνο που πέρασε .

Έχω μάθει από μικρός να αυτοσαρκάζομαι και να ελέγχω πρώτα πρώτα τον εαυτό μου και γενικώς τον χαρακτήρα και τις πράξεις μου. Όπως δεν χαρίζομαι σε κανέναν δεν χαρίζομαι ούτε στον εαυτό μου. Αλλά όσο μεγάλη και σε βάθος αυτοκριτική και να κάνω η επικαιρότητα τρέχει με ιλiγγιώδη ταχύτητα που τα φέρνει όλα άνω κάτω !

Ανοίγοντας το διαδίκτυο, μου παρουσιάστηκαν δύο εικόνες από φωτογραφίες του παρελθόντος και σημερινές που δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω και να καυτηριάσω. Λέμε πολλές φορές πως μια φωτογραφία ίσον χίλιες λέξεις αλλά μ'αυτές τις δύο μπορώ να γράψω πολλά βιβλία .

Η φωτογραφία που προβάλλεται από τον φίλο και συγχωριανό μου κάτοικο Αμερικής Στάμο του 1962 τότε δεν ήμουν στο χωριό μου αλλά στην πόλη της Χίου και φαίνεται η περιφορά των εικόνων της Μονής της Παναγίας της Πλακιδιώτισσας με τον Παπά Θεμιστοκλή ( Θεμίστο ) και τα Γυμνασιόπαιδα με τα πηλίκια καθώς και το πλήθος των πιστών με τα εξαφτέριγα και τις εικόνες,τις απομείνασες καλόγριες, που τις γνώριζα πολύ καλά, όταν έφυγα εγώ το 1959 ήταν περίπου είκοσι με την Καλλινίκη hγουμένη .

Είναι ποτέ δυνατόν τέτοιες ωραίες στιγμές που μου θύμισαν τα παιδικά μου χρόνια να μη μου προκαλέσουν δέος,νοσταλγία  και γλύκες αναμνήσεις του χωριού μας της Καλλιμασιάς της Χίου παραμονή Χριστουγέννων ;

Εν αντιθέσει με την άλλη αισχρή φωτογραφία ενός Ευρωπαϊου Πρωθυπουργού να συνοδεύει την υποτιθέμενο άνδρα γυναίκα του !

Φαντάζομαι το τί μεγάλη χαρά είχε ο πατέρας του όταν στην γέννα τού ανακοίνωσαν ότι η γυναίκα του έκανε αγοράκι.

Μπορεί μετά από όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας καθημερινά να μηντρελαθεί και το Σύμπαν και η αλλαγή των καιρικών συνθηκών και να μην ξέρουμε πλέον τι εποχή έχουμε ;

Τι να πω τώρα μια μόνο φράση : Ανασούμπουρδου τα σκέλη κι είχα την μακριά μπλεγμένη και με την σαχλαπούτα μου κτυπώ το μαλλιαρό σου !

Δεν είναι ούτε αισχρό ούτε σόκιν, είναι ο αργαλειός και υφάντρα που κάθεται ανακούρκουδα δηλαδή σταυροπόδι και υφαίνει

! Ευτυχώς και υπάρχουν οι παλιές γλυκές αναμνήσεις και μνήμες και νιώθουμε ότι υπάρχουμε και ζούμε . Εύχομαι σ όλους τους εορτάζοντες και τους Ορθόδοξους Χριστιανούς Καλά Χριστούγεννα και να δούμε μια νέα χρονιά με αισιοδοξία !

Χίος 20 Δεκεμβρίου 2019 Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης

Σχετικά Άρθρα

Συζητώντας με την Εκπαιδεύτρια των Θεατρικών Εργαστηρίων του Ομηρείου Λένια Ξενάκη
Κυρ, 02/08/2020 - 23:52

Η Λένια είναι ολόκληρη ένα χαμόγελο, κουβαλάει μαζί της μια φρεσκάδα και χωρίς να… υποκρίνεται, παρ’ ότι αυτή είναι η δουλειά της, οι λέξεις της είναι κοφτές και τσεκουράτες, κάτι που ίσως να μην δικαιολογεί η ηλικία της.

Βλέπετε η Λένια Ξενάκη, παιδί εκπαιδευτικών, γεννήθηκε μόλις το 1992 και από τότε που θυμάται τη ζωή ήθελε να γίνει ηθοποιός.

Πήγα στο Ομήρειο, λέει στον Γιάννη Τζούμα την Πέμπτη στις 7.00 και στις 11.00 μ.μ. στην εκπομπή «Αυτοπροσώπως» στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV, όπου η θεία μου έπαιζε σε μια Θεατρική ομάδα και μόλις είδα τη σκηνή και τα φώτα είπα "Εγώ θα ανέβω εδώ".

Για χατίρι των γονιών της περνάει στην Αγγλική Φιλολογία στην Αθήνα, αλλά παράλληλα σπουδάζει και παραστατικές τέχνες, κάτι που το οφείλει στην νόσο του Crohn ένα αυτοάνοσο του εντερικού συστήματος.

Τίποτα δεν έρχεται τυχαία, μας λέει. Φοιτήτρια νόσησα και για να μην τα παρατήσω, μου λέει η μητέρα μου, δεν σπουδάζεις και… Θέατρο;

Μ’ αυτό το… δέλεαρ ο έρωτας της Λένιας γίνεται πράξη. Σπουδάζει κοντά στον Κώστα Γάκη, την Όλια Λαζαρίδου και τον Δημ. Καταλειφό ενώ γνωρίζει και τον Γιώργο Γαλάντη στη Χίο.

Από τότε η Λέναι είναι ευτυχισμένη, κάνει αυτό που αγαπά με θέρμη και αποφασιστικότητα.

Όταν θέλεις κάτι πολύ γίνεται, μας λέει, διαβάζω ασταμάτητα, παίζω, κουράζομαι, αλλά κάποια στιγμή το Ομήρειο ζητά Εκπαιδευτή, οπότε η Λένια κάνει αίτηση και το… παιδί, που φαντάστηκε να ανεβαίνει στη Σκηνή, όχι μόνο ανεβαίνει αλλά παίζει και διδάσκει, ένα τμήμα ενηλίκων και δύο παιδικά.

Τελευταίο έργο που σκηνοθέτησε η Λένια με επιτυχία είναι «Τα ρέστα» του Κ. Ταχτσή, σχεδιάζει πολλά ακόμα ενώ ως γυναίκα ηθοποιό θεωρεί «Ιερό τέρας» την Ειρήνη Παππά, ενώ από τους άνδρες θαυμάζει τον δάσκαλο της Δημ. Καταλειφό.

Η Λένια μιλάει και γελάει, έχει τσαγανό, κάποια στιγμή πήγε να κάνει και Σύλλογο ασθενούντων με την νόσο του Κρόν και δεν μασάει τα λόγια της, εκπλήσσοντας για την ωριμότητα της.

_Ζούμε εποχές άγριας απομόνωσης.

_Από τα παιδιά διδάσκομαι, δεν τα μαθαίνω μόνο.

_ Ηθοποιός σημαίνει φώς, αλλά σημαίνει και ανεργία

_Έχουμε γίνει φοβικοί.

_Ο κορωνοϊός θέλει… θέατρο.
 

_ Οι πολιτικοί είναι οι καλύτεροι ηθοποιοί.

_ Η φροντίδα φέρνει το κέρδος.

_ Όταν έχεις όμως χρέος δεν έχεις επιλογή.

Η Λένια λέει πολλά, λέει και τι την τρομάζει.

_Τίποτα, φοβήθηκα μόνο τα ΜΑΤ, που ήρθαν στο νησί.

Αλλά κυρίως κλείνει με την ατάκα, που τα λέει όλα.

_Είμαι ευτυχισμένη, γιατί δεν παίζω… θέατρο, όπως πολύς κόσμος, κάνω αυτό που μου αρέσει, ανεξάρτητα αν εμένα μου αρέσει το Θέατρο.