Χίος, Δευτέρα 6 Ιουλίου

To Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων για την 8η Μάρτη

Ανακοίνωση
Πέμ, 08/03/2018 - 10:31

Η Παγκόσμια μέρα της γυναίκας δεν είναι η μέρα που θα περιγράψουν για άλλη μια φορά στα πρωινάδικα των ΜΜΕ και στις στήλες των αστικών εφημερίδων, με τα απαιτούμενα κροκοδείλια δάκρυα από τη μία και τα «χρόνια πολλά» από την άλλη. Η μέρα αυτή είναι πέρα και έξω από τη «λαμπερή» βιτρίνα και την ωραιοποιημένη μάσκα του συστήματος.

Το πραγματικό περιεχόμενο της παγκόσμιας ημέρας της εργαζόμενης γυναίκας όπως αυτή καθιερώθηκε το 1910, με απόφαση της Β΄ Διεθνούς Συνδιάσκεψης Σοσιαλιστριών Γυναικών στην Κοπεγχάγη, βρίσκεται στον μεγαλειώδη αγώνα των εργατριών στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης το 1957. Σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην εργοδοσία. Διεκδίκησαν «δεκάωρη δουλειά, φωτεινές και υγιεινές αίθουσες εργασίας, μεροκάματα ίσα με των κλωστοϋφαντουργών και των ραφτών», αφού δούλευαν στα εργοστάσια 16 ώρες τη μέρα, με μισθούς πολύ μικρότερους από των ανδρών, πολύωρη δουλειά σε ανθυγιεινές συνθήκες, που κλόνιζε την υγεία τους. Χτυπήθηκαν από την αστυνομία και η μέρα βάφτηκε από το αίμα τους.

Έχει περάσει πάνω από ενάμιση αιώνας, το ίδιο συμπέρασμα παραμένει αναλλοίωτο και σήμερα.

Η γυναικεία εργασία αξιοποιείται από τους εργοδότες για την ανάπτυξη των κερδών τους. Οι μεγαλέμποροι ακόμα και μέσα στη κρίση γιγαντώνουν τα κέρδη τους, από τη δουλειά μας. Οι εργαζόμενες στα εμπορικά μαγαζιά αποτελούν φτηνή και αναλώσιμη εργατική δύναμη. Μέσα στις επιχειρήσεις και τα καταστήματα ζούμε στον πετσί μας την εκμετάλλευση, την εντατικοποίηση της εργασίας με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία μας, τους άθλιους μισθούς, τη στέρηση του ελεύθερου χρόνου, την κατάργηση της Κυριακής αργίας. Οι εργοδότες μας θέλουν 24 ώρες το 24ωρο στη διάθεση τους χωρίς δικαιώματα. Φοβόμαστε να κάνουμε οικογένεια γιατί αποτελεί λόγος απόλυσης, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα που δημιουργεί η απόφαση του Δικαστηρίου της Ε.Ε, δίνει τη δυνατότητα σε εργοδότες να απολύουν εργαζόμενες έγκυες. Φοβόμαστε να αρρωστήσουμε, να πάρουμε γονική άδεια ακόμα και το ρεπό δίνεται όποτε θέλει και αν θέλει ο εργοδότης.

Η πολιτική της Ε.Ε, οι εκάστοτε κυβερνήσεις, θέλουν να γίνει ατομική ευθύνη του καθένα μας η κάλυψη όσων μας παρέχονταν ως κοινωνική μέριμνα και αποτελούσαν κατακτήσεις της τάξης μας. Καταργούν  κοινωνικές υπηρεσίες και παροχές, κόβουν επιδόματα, όπως της μητρότητας, προωθούν την ιδιωτικοποίηση των παροχών υγείας, των παιδικών σταθμών, των κοινωνικών υπηρεσιών που βρίσκονται στην αρμοδιότητα της κυβέρνησης, των Δήμων και Περιφερειών. Θέλουν την απαλλαγή του κράτους από κάθε υποχρέωση ώστε να ενισχύονται τα κέρδη των επιχειρήσεων.

Σήμερα τα νέα ζευγάρια δυσκολεύονται να κάνουν οικογένεια. Μαστίζονται από την ανεργία και την αβεβαιότητα στην εργασία. Οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν επαρκούν για να στηρίξουν τις ανάγκες της νέας μητέρας, του μικρού παιδιού. Σήμερα στερούμαστε τον ελεύθερο χρόνο, ενώ καθημερινά πέφτει σε εμάς το βάρος της φροντίδας του σπιτιού, των παιδιών και των ηλικιωμένων.

Το δικαίωμα στην εργασία δεν μπορεί να έρχεται σε αντιπαράθεση με τη μητρότητα.

Κανένας συμβιβασμός με την ζωή που μας επιβάλουν. Να μην αποδεχτούμε  να ζούμε όπως πριν 150 χρόνια για χάρη της ανταγωνιστικότητας και  της λεγόμενης ανάπτυξης τους . Είναι ψέμα πως έτσι θα εξασφαλίσουμε την δουλειά μας, τον μισθό μας, το μεγάλωμα των παιδιών μας, έχουμε πείρα πια! Η ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη των επιχειρήσεων  έφεραν, απολύσεις, άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, Λευκές Νύχτες, εξαήμερα, κατάργηση των κλαδικών μας συμβάσεων και τόσα άλλα.

Η συμμετοχή περισσότερων γυναικών, θα δυναμώσει τη διεκδίκηση μας για κλαδική σύμβαση εργασίας.

Καλούμε όλες τις γυναίκες να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε:

  • Υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στο Εμπόριο με βάση τις  σύγχρονες ανάγκες μας, υποχρεωτικά εκτελεστής από όλους τους εργοδότες.
  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά  και ασφαλιστικά δικαιώματα.
  • Προστασίας της μητρότητας. Μέτρα για τη φροντίδα των παιδιών και των νηπίων
  • Κατάργηση  των ελαστικών μορφών εργασίας και μετατροπή όλων σε πλήρη απασχόληση.
  • Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής Αργίας. Κατάργηση όλων των νόμων και διατάξεων  που απελευθερώνουν το ωράριο.
  • Δημόσια, Κοινωνική Ασφάλιση. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.

Σχετικά Άρθρα

Συζητώντας με τον Κυριάκο Ζοάνο, Πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου Χίου
Κυρ, 05/07/2020 - 09:35

Έχουμε πάρει μόνο στην εκπομπή «Αυτοπροσώπως» 436 συνεντεύξεις, χώρια τις αμέτρητες άλλες σε διάφορα ρεπορτάζ.

Ε, πρώτη φορά, ακούσαμε αιρετό, να του εκθέτεις ένα σοβαρό πρόβλημα στο χώρο του και να λέει, αμέσως και κοφτά, «Φταίω εγώ».

Αναφερόμαστε στον Κυριάκο Ζοάνο, Πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου, που έδωσε συνέντευξη στον Γιάννη Τζούμα, στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV, στην εκπομπή «Αυτοπροσώπως» και θα μεταδοθεί την προσεχή Πέμπτη στις 7.00 και στις 11.00 μ.μ.

Ο Κυριάκος δεν είναι… επαγγελματίας της πολιτικής, απλά του αρέσει να προσφέρει, όχι παντού, εκεί που ξέρει ή μπορεί να μάθει, δεν τον πτοούν οι δυσκολίες, δεν απογοητεύεται εύκολα, πιστεύει ότι ο κόσμος απεχθάνεται τα ψέματα και πιστεύει σε ανθρώπους.

Ένας απ’ αυτούς, που τον εμπιστεύεται με κλειστά μάτια είναι ο Δήμαρχος Σταμάτης Κάρμαντζης.

Γιατί; Η απάντηση του απλή.

_ Τον εκτιμώ γιατί ξέρει τι θέλει, ξέρει μέχρι που μπορεί να φτάσει και κάνει αυτό που λέει. Εμένα αυτά μου φτάνουν.

Ο Κυριάκος Ζοάνος γεννήθηκε στην Λίμνη αλλά μεγάλωσε στο Βαρβάσι, τελείωσε Τεχνικό Λύκειο και μπαρκάρισε Μηχανικός στα πλοία με θαλάσσια υπηρεσία 9 μήνες και 15 μέρες.

Στην… 16 τον χτύπησε το βέλος του έρωτα και έριξε άγκυρα στα μαγαζιά του πεθερού του, Ομογενή του Καναδά, μέχρι που έμεινε δικό του το κατάστημα, που δουλεύει οικογενειακά 25 χρόνια, το Μπόουλιγκ της Προκυμαίας.

Μαμούνι στην δουλειά, δεν φοβάται να ανεβεί στο σκάφος του Λιμενικού Ταμείου, όταν του το ζήτησε ο Δήμαρχος, εκλεγμένος Δημοτικός Σύμβουλος με τον συνδυασμό του, γιατί ακόμα και αν δεν ήξερε, θα μάθαινε.

_Αν μου έλεγε να πάω στο Ομήρειο, θα του έλεγα, όχι, δεν ξέρω και δεν θα μάθω, στο Λιμάνι είναι διαφορετικά.

Και τι γίνεται με το Λιμάνι ή τα Λιμάνια; Ο Κυριάκος Ζοάνος απαντά σε όλα, από το κυκλοφοριακό αγκάθι της Προκυμαίας, από τα μικρά Λιμανάκια, που σε λίγο δεν θα έχουν, κατά την άποψη του, κανένα πρόβλημα, από το Λιμάνι των Μεστών, που θεωρεί ιδανικό προορισμό Κρουαζιέρας, μέχρι το Λιμάνι των Καρδαμύλων, που ονειρεύεται να δεί σε δύο χρόνια δρομολόγιο πλοίου στην γραμμή Καρδαμύλων – Πλωμαρίου σε 1,5 ώρα.

Το ίδιο απαντά και στο αγκάθι της αμαρτωλής ράμπας στο REX.

_ Για το τι έγινε πρίν δεν έχω ευθύνη, αλλά επί θητείας μου η καθυστέρηση οφείλεται σε μένα. Δεν είχα εμπειρία, έκανα λάθος, εγώ φταίω, θα ξεκινήσει άμεσα.

Ο Κυριάκος Ζοάνος με μια κόρη Φιλόλογο, μια δεύτερη να σπουδάζει Γεωπονία και ένα γιό στην Γ’ Λυκείου, δεν έχει απέραντο χρόνο, για την ακρίβεια δεν έχει καθόλου γι’ αυτό… βρίσκει. Μιλάει για τα πεζοδρόμια στην Φτωχειά Προκυμαία, για το μπάζωμα στον Χανδρής, για το Λιμάνι Μαρίνα, για τις δοκιμές κυκλοφοριακής αποφόρτισης της Προκυμαίας, μιλάει και για το χόμπι του, που ομολογουμένως και αυτό όπως το «Εγώ φταίω» το ακούσαμε πρώτη φορά.

_Μου αρέσει να βγάζω κοτοπουλάκια και κοκόρια. Δεν υπάρχει για μένα ωραιότερο πράγμα από ένα αυγουλάκι να γεννιέται μια ζωή και να μεγαλώνει.

Και τι τα κάνει τα πουλάκια;

_ Α, τα μοιράζω σε φίλους ή κάνουμε κανένα κοκοράκι σούπα.

Και που τα έχει όλα αυτά;

_Στο σπίτι μου στον Κάμπο και στο Θολόποταμι, που έχω κήπο με ζαρζαβατικά. Όλα δικά μου, τα ποτίζω μόνο νεράκι, τα βγάζω γαι να τρώμε κάτι αγνό, τρώνε και οι ποντικοί, τρώνε και οι λαγοί, μου αφήνουν και μένα τόσα που μοιράζω σε φίλους. Να μετά την εκπομπή στον κήπο μου θα πάω.

Λίγες ώρες μετά, περνάει από την ΑΛΗΘΕΙΑ και αφήνει δυό τσάντες ασήκωτες ντοματάκια, κολοκύθια, μελιτζάνες και παντζάρια.

Πήρα να τον ευχαριστήσω.

_Για να μην νομίζετε κύριε Γιάννη ότι υπερβάλλω.

Ούτε μια στιγμή δεν μας πέρασε από το μυαλό. Ο Κυριάκος είναι αυτό που φαίνεται, απλός και αυθεντικός. Το είδος… σπανίζει.