Να μια οδός, που αν θέλει να δώσει ένα νέο όνομα ο Δήμος υπάρχει.
Η ονομασία της σήμερα είναι β’ πάροδος της οδού Ευρετής και εισερχόμαστε σε αυτήν αριστερά της κεντρικής οδού.
Κατηφορική με μια μεγάλη γκαραζόπορτα στην μια πλευρά και μια μουροσυκιά για την συνέχεια.
Απέναντι σε όλη την στροφή ένας θάμνος με ρολογάκι, μια λεμονιά μπροστά σε μια τριγωνική είσοδο ενός διώροφου, απέναντι από σκιές δένδρων και μια αροκάρια σε μια αυλή.
Ωραίοι κήποι, με χωνάκια, πεύκα και βοκαμβίλιες, ενώ είναι εμφανής η έλλειψη τροχαίας κίνησης αν και αυτό δεν συμβαίνει όλη την διάρκεια της ημέρας, όπως επισημαίνει ο κάτοικος Δημήτρης Ροζακής.
Η οδός συνεχίζεται με πετροντούβαρα στις αυλές, σκιερές εισόδους και εισόδους γκαράζ με πορτοκαλιές, στο σημείο που η μια στροφή με ένα τριώροφο από την μια πλευρά, μας οδηγεί σε μια αδιέξοδη δίοδο.
Οικίες και γκαράζ και από τις δύο πλευρές, μια ελληνική σημαία σε μια είσοδο, αμπέλια, ροδιές και εσπεριδοειδή, μας οδηγούν στο τέρμα της με μια μουσμουλιά και τρία ελατάκια και μια ωραία είσοδο της τελευταίας οικίας.
Επιστρέφουμε ξανά στην κύρια οδό, διακρίνοντας από την μια πλευρά τον χώρο στάθμευσης πίσω από την Εκκλησία της Παναγίας Ευρετής και από την άλλη οικίες.
Ωραία χρώματα, είσοδοι με μικρούς φοίνικες, γκαράζ και ένας ζωηρός τετράποδος φύλακας στην γωνία, που επιφυλάσσει εκπλήξεις με κοτέτσια στο βάθος και κλούβες με πουλιά.
Εδώ και κλείνει ο οδός β’ πάροδος Παναγίας Ευρετής, που από την κεντρική ομότιτλη της ξεκινήσαμε την περιήγηση μας και στην Παιδική χαρά της Εκκλησίας «Φτου» και τερματίσαμε.
Ρεπορτάζ Γιάννης Τζούμας, εικονοληψία – φωτογραφίες Κωστής Αναγνώστου, επεξεργασία εικόνας Νέλο Μέσι.
