Σε κάθε γραπτό μου κείμενο δυσκολεύομαι πως ν’ αρχίσω γιατί ο χείμαρρος των σκέψεων μου είναι ορμητικός και πάντοτε πηγαίος από την ψυχή μου. Πολύ δυσκολότερο τώρα που η αγανάκτηση, κρίση των «αξιών» το ποδοπάτημα των κόπων του Έλληνα, η άδικη αφαίμαξη μισθών και συντάξεων η μετατροπή του ιδρώτα του σε αίμα ψυχής με δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο. Και έρχομαι στο προκείμενο.
Απορώ! Γιατί πηγαίνοντας στο ΟΚΑ για μια έγκριση παροχής γυαλιών και ενώ μπήκε η σφραγίδα από τον εκεί ελεγκτή για να πάρω τα χρήματα έπρεπε να τα καταθέσω στον άλλο ΕΟΠΠΥ ο οποίος στεγάζεται στην οδό Κουντουριώτου. Φεύγοντας και κοιτάζοντας το κτήριο του ΙΚΑ το όχι και τόσο ευκαταφρόνητο σε τετραγωνικά στάθηκα με απορία στα άδεια και αραχνιασμένα του τμήματα παραδομένα στην εγκατάλειψη εκφράζοντας παραμιλώντας την απορία μου: «Καλά δεν μπορούσε να ήταν εδώ συστεγασμένο και το άλλο ΕΟΠΠΥ αντί να πληρώνει ενοίκιο σε διαφορετικό χώρο;». Αυτή είναι η απορία μου και ερωτώ. ‘Ως πότε θα παίζουν με τη νοημοσύνη μας μιλώντας για εξυγίανση και νοικοκύρεμα;
Ως πότε θα βλέπουν την μπότα να καταπατεί ότι απέμεινε στον ταλαιπωρημένο Έλληνα από τις περιοχές των συντάξεων και των μισθών του και να γίνονται συνεργοί στην κατάντια μας;
Υ.Γ.: Σε επικοινωνία που είχα με το πολιτικό γραφείο του κυρίου Κάρματζη με ενημέρωσαν ότι για το συγκεκριμένο θέμα έχουν γίνει ενέργειες από τον ίδιο! Ίδωμεν!
Ασημίνα Μοσχούρη – Λοΐζου