
Όταν ένας άνθρωπος με βαριά αναπνευστική ή καρδιολογική πάθηση δυσκολεύεται ακόμη και να φτάσει στον γιατρό, το πρόβλημα δεν είναι η αναπηρία του. Είναι τα εμπόδια που του βάζει η ίδια η κοινωνία.
Η Δημοτική Κοινότητα Χαλκειούς απευθύνει σαφές αίτημα προς τον Δήμο Χίου: να ληφθούν άμεσα μέτρα στάθμευσης και πρόσβασης για πολίτες με πιστοποιημένα ποσοστά αναπηρίας άνω του 87%.
Τι ζητά; Δύο θέσεις στάθμευσης μικρής διάρκειας κοντά στην αγορά και στα ιατρεία, διευκολύνσεις στα δημοτικά πάρκινγκ και ειδική μέριμνα για τους συγκεκριμένους πολίτες στο Χαλκειός.
Τέσσερις θέσεις! Όχι ένα έργο εκατομμυρίων. Όχι μια πολυδάπανη υποδομή. Δύο θέσεις για ανθρώπους που δεν μπορούν να διανύουν εκατοντάδες μέτρα για να εξυπηρετήσουν ακόμη και τις πιο στοιχειώδεις ανάγκες τους.
Κι όμως, σε έναν Δήμο που θέλει να λέγεται σύγχρονος και ανθρώπινος, πρέπει ακόμη να εξηγούμε γιατί η πρόσβαση στον γιατρό δεν μπορεί να είναι καθημερινός αγώνας αντοχής.
Η νομοθεσία δεν πρέπει να γίνεται άλλοθι αδράνειας. Αν μια συγκεκριμένη διευκόλυνση δεν προβλέπεται, ας αναζητηθεί μια άλλη νόμιμη λύση. Η ευθύνη της αυτοδιοίκησης δεν εξαντλείται στην καταγραφή των προβλημάτων. Αρχίζει από τη στιγμή που καλείται να τα λύσει.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν ζητούν προνόμια ούτε τον οίκτο κανενός. Ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια.
Η Δημοτική Αρχή καλείται τώρα να απαντήσει με πράξεις. Γιατί ένας Δήμος δεν κρίνεται από τις διακηρύξεις του περί κοινωνικής ευαισθησίας, αλλά από το αν μπορεί να εξασφαλίσει δύο θέσεις για εκείνους που τις έχουν πραγματικά ανάγκη.
Τελικά, πόσο δύσκολο είναι να κάνουμε Τέσσερις θέσεις στάθμευσης και να δώσουμε σε κάποιους ανθρώπους λίγο περισσότερο χώρο… στη ζωή;
Με το σκεπτικό των παραπάνω στάλθηκε στον Δήμο Χίου η παρακάτω πρόταση:
Ως Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Χαλκειούς, θέτω υπόψη σας μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Πολίτες της Κοινότητάς μας, φέροντες πιστοποιημένη αναπηρία άνω του 87% (συμπεριλαμβανομένων ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα και σοβαρές αναπνευστικές παθήσεις), υφίστανται καθημερινά βαριά προσβολή των δικαιωμάτων τους λόγω της αδυναμίας μετακίνησης. Είναι παράδοξο το κράτος να πιστοποιεί επίσημα την αναπηρία τους σε ποσοστό 90%, αλλά στην πράξη να τους αντιμετωπίζει ως πολίτες χωρίς κανένα πρόβλημα μετακίνησης.
Η έλλειψη θεσμικής πρόβλεψης για τη χορήγηση ειδικού δελτίου στάθμευσης (βάσει του άρθρου 16 του ν. 1798/88) σε ασθενείς που δεν έχουν φτάσει σε «τελικό στάδιο», δεν απαλλάσσει τον Δήμο από την ηθική και κοινωνική υποχρέωση να διασφαλίσει την προσβασιμότητά τους.
Δυστυχώς, η γραφειοκρατική προσκόλληση σε παρωχημένες διατάξεις δημιουργεί ένα κράτος ανισοτήτων και ένα κράτος δύο ταχυτήτων, το οποίο τιμωρεί στην πράξη αυτούς που έχουν πραγματικά ανάγκη. Δεν επιτρέπεται ο Δήμος μας να είναι ένας Δήμος ανισοτήτων, όπου οι ανάπηροι με τέτοιες παθήσεις βρίσκονται σε δεύτερη μοίρα, την ίδια στιγμή που δίνουν μια καθημερινή, άνιση μάχη για την αναπνοή τους. Οφείλουμε, από οποιαδήποτε θεσμική θέση και αν κατέχουμε, να επιδείξουμε κοινωνική μέριμνα και αίσθημα ευθύνης απέναντί τους.
Ωστόσο, οφείλουμε κοινωνική μέριμνα σε παθήσεις τέτοιου τύπου, από οποιαδήποτε θεσμική θέση και αν κατέχουμε. Εάν επιθυμούμε να είμαστε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος και όχι ένα κράτος του 1988, όπου οι κοινωνικές απαιτήσεις και οι ανάγκες ήταν εντελώς διαφορετικές, οφείλουμε να προσαρμόζουμε τις τοπικές μας πολιτικές στα σημερινά δεδομένα. Άλλωστε, η χώρα μας δεσμεύεται από τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (ν. 4074/2012) και το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, τα οποία επιτάσσουν την άρση των εμποδίων και την ισότιμη συμμετοχή των πολιτών στην κοινωνική ζωή.
Για αυτούς τους ανθρώπους, η απόσταση εκατοντάδων μέτρων που χωρίζει τα δημοτικά πάρκινγκ από την αγορά και τα ιατρεία δεν είναι απλώς μια δυσκολία· είναι ένα τείχος που τους εγκλωβίζει στο σπίτι τους και τους αποκόπτει από τη ζωή, την περίθαλψη και την κοινωνία. Η αδυναμία πρόσβασης δεν συνιστά απλώς ταλαιπωρία, αλλά οδηγεί σε παραμέληση της αναγκαίας ιατρικής περίθαλψης, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή των ασθενών. Είναι άδικο και απάνθρωπο να στερούνται στοιχειώδους εξυπηρέτησης, επειδή δεν εμπίπτουν σε μια τυπική λίστα του περασμένου αιώνα.
Εν όψει των ανωτέρω, ζητούμε την άμεση λήψη των κάτωθι μέτρων, τα οποία εμπίπτουν αποκλειστικά στις αρμοδιότητές σας:
-
Θέσπιση Ειδικών Θέσεων Στάθμευσης Μικρής Διάρκειας: Δημιουργία άμεσα, σε κεντρικά σημεία της αγοράς και πλησίον ιατρείων, θέσεων στάθμευσης αποκλειστικά για οχήματα που μεταφέρουν ασθενείς με αναπηρία >87% και σοβαρά κινητικά/αναπνευστικά προβλήματα, με σήμανση και χρονικό όριο 20 λεπτών για την εξυπηρέτηση στοιχειωδών αναγκών.
-
Ρύθμιση Δημοτικών Πάρκινγκ: Άμεση παροχή δωρεάν ή ειδικής κάρτας στάθμευσης στους ανωτέρω πολίτες για τα δημοτικά πάρκινγκ, με δικαίωμα χρήσης των θέσεων που βρίσκονται πλησιέστερα στις εξόδους, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η απόσταση βάδισης.
-
Ειδική Μέριμνα στην Κοινότητα Χαλκειούς: Δέσμευση θέσεων στάθμευσης πλησίον των οικιών των εν λόγω πολιτών.
Δεν ζητάμε την αναδιαμόρφωση ολόκληρης της πόλης. Ζητάμε μια ελάχιστη, πιλοτική παρέμβαση: τέσσερις (04) θέσεις στάθμευσης μικρής διάρκειας. Το κόστος είναι αμελητέο, το όφελος όμως για τη ζωή αυτών των ανθρώπων είναι ανεκτίμητο.
Το αίτημα τεκμηριώνεται πλήρως από ιατρικές γνωματεύσεις και πιστοποιητικά αναπηρίας (ΚΕΠΑ), τα οποία και επισυνάπτονται.
Ως εκπρόσωπος των πολιτών αυτών, απευθύνομαι στην ευαισθησία και στο αίσθημα ευθύνης σας. Η λήψη των μέτρων αυτών δεν αποτελεί απλή διαχειριστική διευκόλυνση, αλλά πράξη βαθιάς ανθρωπιάς και άρσης μιας απαράδεκτης κοινωνικής αδικίας. Η κοινωνία μας θα κριθεί από το πώς φέρεται στους πιο αδύναμους. Ας μην επιτρέψουμε σε μια γραφειοκρατική αγκύλωση του 1988 να καθορίσει το μέλλον της τοπικής μας κοινωνίας.
Είμαστε βέβαιοι ότι θα σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και θα ανταποκριθείτε άμεσα, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι ο Δήμος μας νοιάζεται για όλους τους δημότες του, χωρίς αποκλεισμούς.
Αναμένουμε την έγγραφη ανταπόκρισή σας ενώ είμαστε στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία / ενημέρωση ζητηθεί.
|
Για το Διοικητικό Συμβούλιο |
|
-Ο- |
|
Πρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας Χαλκειούς |
|
Νικόλαος Κουτσουράδης |







































