Ο Α. Ασπιώτης αν είναι ο… Αρίστος, γιατί ο Δήμος στις οδούς δεν γράφει… περιττά στοιχεία, δηλαδή ολογράφως το όνομα και μια λέξη για την ιδιότητα του τιμωμένου, ήταν διάσημος Ψυχίατρος μεταξύ άλλων και του Δρομοκαϊτειου γεννημένος στην Σμύρνη το 1912.
Στην… περίεργη οδό που φέρει το όνομα του κατεβαίνομε από την οδό Γ. Διλβόη στον Συνοικισμό του Νοσοκομείου και λέμε… κατεβαίνομε γιατί η οδός έτσι ακριβώς ξεκινά, με σκαλοπάτια, που βγάζουν από την μια στην οδό Πανθείδη και από την άλλη σε πάροδο, που οδηγεί στον Άγιο Ισίδωρο.
Στην Πανθείδη κύριο χαρακτηριστικό της είναι από την μια πλευρά ένα τεράστιο μουντό τοιχίο, που αν φτιαχτεί σ’ αυτό μια γιγαντογραφία ή έστω βαφτεί με κάποια χρώματα, η ζωή των κατοίκων της θα πάρει τουλάχιστον λίγο χρώμα, που σήμερα περιορίζεται σε λίγες ελιές και πολλά… δίκυκλα.
Η οδός από την Ανατολική πλευρά της ξεκινάει με δυό εσπεριδοειδή και συνεχίζεται με μια προσφυγική οικία με τα στοιχεία Δ.Μ. στην πόρτα, δίνοντας σκυτάλη σε διώροφες οικίες, η μία με ημικυκλικά μπαλκόνια και ένα προσκυνητάρι των Αγίων Αναργύρων, που δεν επηρεάζει τις γάτες που λιάζονται στις σέλες κάποιων δικύκλων, μέχρι που μια οικοδομή δίνει σειρά σε τρία χαμηλά σπίτια του… Συνοικισμού, ένα με έντονο κίτρινο χρώμα στον φράκτη, κλείνοντας με άλλο ένα προσκυνητάρι στη γωνία.
Η κυρία Ανδρούλα Παλαύρα μας φωνάζει για ένα καφέ και μας εκμυστηρεύεται τα… μυστικά της γειτονιάς, ανάμεσα σε αγαπημένες φωτογραφίες συγγενικών της προσώπων, σχολιάζοντας και το απέναντι παρκάκι της περιοχής, το οποίο κατά δήλωση της ευθύνεται για πολλούς… γάμους της Συνοικίας.
Το γηπεδάκι είναι ακριβώς απέναντι της, όπως και η πάροδος, που οδηγεί στην πλατεία του Αγίου Ισιδώρου. Μια στενή δίοδος, ένα παλιό σπίτι για… πώληση, τοιχία ένθεν και ένθεν και το εργοτάξιο στον αρχαιολογικό χώρο αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά ενώ εντυπωσιάζουν και οι λεπτομέρειες μπαίνοντας στα δύο γηπεδάκια, το ένα μπάσκετ αλλά χωρίς μπασκέτες.
Το ίδιο ισχύει και για τα παγκάκια στα οποία σε ότι απέμεινε κάθεσαι με προσεκτικούς υπολογισμούς, ενώ το ίδιο ισχύει και στο κατέβασμα σε ένα πάρκινγκ και ένα χώρο, που παλιά υπήρχε πλαστικός χλοοτάπητας και τώρα είναι παρά τις πινακίδες χώρος βομβαρδισμένος με λερώματα τετραπόδων, τα οποία πάντως συνοδεύονται από… δίποδα.
Στην οδό Ασπιώτη επιστρέφομε παρατηρώντας την εξωτερική διακόσμηση σε ένα σπίτι ακολουθώντας τα άλλα μονώροφα του Συνοικισμού, εκεί που μια πάροδος οδηγεί στην Χρυσοστόμου Σμύρνης και μια άλλη απλά είναι ένα αδιέξοδο διάβα, μέχρι που απέναντι από ένα διώροφο αντικρύζουμε την Εκκλησία του Αγίου Νικολάου, ένα νεωτεριστικό κίτς μίγμα βιτρό παραθύρων, άσπρου αλουμίνιου και… πλακακίων μπάνιου, διακοσμημένου με ένα καμπαναριό από… μπετόν!
Εδώ ακριβώς στα πισινά της «Εδέμ» ολοκληρώνεται η οδός Ασπιώτη από την οποία με σκαλοπάτια ξεκινήσαμε και στην κεντρική οδό του Σκυλίτσειου «Φτου και βγήκαμε».
Ρεπορτάζ: Γιάννης Τζούμας
Κάμερα – φωτογραφίες: Κωστής Αναγνώστου
Επεξεργασία εικόνας: Νέλο Μέσι
Η συμπλήρωση ενδεικτική της αναγκαιότητας αλλαγής των πινακίδων ονοματοθεσίας, με αναγραφή συμπληρωματικών στοιχείων του τιμωμένου.
"Αγαπητέ Κύριε Τζούμα.
Καλημέρα σας και ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!
Διάβασα χθες, (φίλος μου έστειλε το λινκ), σχετικά με τα σκαλοπάτια της οδού Α. Ασπιώτη, όπου αναρωτιέστε σχετικά με το μικρό όνομα του τιμωμένου. Λοιπόν, να σας λύσω την απορία.
Το Α. είναι Αριστείδης Ασπιώτης και ήταν ο συγχωρεμένος παππούς μου, από την πλευρά της μητέρας μου. Γεννήθηκε στα Καρδάμυλα το 1862, γιός του παπα-Δημήτρη Ασπιώτη. Ήταν φιλόλογος/ιστοριοδίφης και πολλά χρόνια καθηγητής στο Γυμνάσιο Αρρένων Χίου.
Δυστυχώς, όταν γεννήθηκα, είχε ήδη πεθάνει, δεν τον γνώρισα…
Η ονοματοδοσία της οδού, έγινε με την απόφαση 244/74 της συνεδρίασης του Δ. Σ. Χίου 13/12-6-1974.
Μ’ αυτή την απόφαση έγινε ονοματοδοσία σε 93 οδούς της πόλης της Χίου και αποτελεί ένα σύνολο 12 δακτυλογραφημένων σελίδων. Ο παππούς μου, Αριστείδης Ασπιώτης, αναφέρεται στον αριθμό 11.
Τα ανωτέρω προς πληροφορία σας."
Φιλικά
Κοσμάς Χαρ. Βολίκας
Πειραιάς
