Ευτυχώς μας διορθώνετε. Παρασυρθήκαμε και εμείς από το μεγάλο μήκος της οδού Δημάρχου Καλβοκορέση και νομίζαμε ότι σταματά στο σημείο σηματοδότησης προς Θυμιανά, αλλά εσείς είπατε ότι τερματίζεται τελικά στην… Μαρουλού.
Έτσι συνεχίσαμε την ανίχνευση μας, αρχίζοντας από το σημείο, που νομίζαμε ως τερματικό, ακολουθώντας τους τοίχους του Κάμπου, συναντώντας το πρώτο άσπρο σπίτι αριστερά μας και στην πόρτα του την Αναστασία Πανέρη, που μας δίνει πληροφορίες για την οδό και όχι μόνο.
Στρίβουμε δεξιά, σε τοίχο με θαμνοειδή με κόκκινα χωνάκια και μια μαύρη πόρτα με τα αρχικά Ι.Κ. Αριστερά μας ένα σπίτι με εξωτερική επένδυση Θυμιανούσικης πέτρας και καφέ παράθυρα πάνω και κάτω.
Τα τοιχία συνεχίζονται, δεξιά μας μια καφέ και μια κόκκινη πόρτα, απέναντι από μια πλούσια δροσιά από κισσούς και κυπαρίσσια.
Μια παλιά πόρτα στον αριθμό 131 με τσουβαλάκια για τις πλημμύρες στην είσοδο, ένα σπίτι με τρία καφέ παράθυρα αριστερά μας και μια τέντα.
Η σκιά των θάμνων συνεχίζεται εξωτερικά στο ύψος ενός μέσου ανθρώπου, ενώ αριστερά μας παρατηρούμε μια κόκκινη παλιά πόρτα.
Συκιές για την συνέχεια και εδώ ο δρόμος στρίβει αριστερά, με ένα άσπρο και πράσινο σπίτι πάνω στην στροφή.
Δεξιά μας προβάλει μια αροκάρια, και ένας ωραίος κήπος με μια οικία στο καφέ χρώμα στο βάθος.
Μια μαύρη πόρτα στην συνέχεια με προειδοποίηση για τετράποδο φύλακα, ένας θάμνος κουρεμένος με χειρουργική ακρίβεια, μια πόρτα στο χρυσαφί και μαύρο χρώμα, αριστερά μια μαύρη επίσης πόρτα με οβάλ διάκοσμο και επένδυση στην Θυμιανούσικη πέτρα, απέναντι από μια οικία με πεύκα στην αυλή και τα γνωστά μας χωνάκια στον εξωτερικό διάκοσμο.
Αριστερά μας μια μεγάλη Καμπούσικη πόρτα με εξωτερικά φώτα και την χρονολογία 1990.
Ένα σπίτι στο κόκκινο χρώμα δεξιά μας, πάλι με Καμπούσικη είσοδο και κολωνάκια στο μεγάλο μπαλκόνι του, με χαρακτηριστικά κόκκινα παράθυρα.
Ενθεν και ένθεν οικίες για την συνέχεια, στο βάθος ο τρούλος του Αγίου Ευστρατίου Θυμιανών και δεξιά μια οικία με πηγάδι στην αυλή της.
Αριστερά μας ένα μεγάλο χωράφι και παράλληλα ελεύθερος χώρος του Γηροκομείου της Λεμονιάς, με την μοναδική ίσως πινακίδα στο νησί με ενδεικτικό σήμα.
Δεξιά μας μια διώροφη οικία με γιασεμί στην αυλή, αριστερά μιας στον νούμερο 147 ένα παλιό σπίτι με πράσινα παράθυρα και μια οικία στο καφέ χρώμα στην γωνία και την στροφή για το ιδιωτικό Γηροκομείο με τοιχία δεξιά και αριστερά τον μεγάλο κήπο με ελιές της Λεμονιάς Κόλια, που έχει δύο λιονταράκια στην είσοδο του Οίκου ευγηρίας. Δεξιά μας μια μεγάλη βουκαμβίλια έχει βγεί σχεδόν στον δρόμο, που οδηγεί στην οδό Μητροπολίτου Ιωακείμ Στρουμπή, άρα στην γενέτειρα του τα Θυμιανά.
Εδώ ολοκληρώθηκε η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα σε μήκος οδός Δημάρχου Λεωνή Καλβοκορέση στην οποία στην τελευταία περιήγηση μας από την διασταύρωση Φραγκοβουνίου Θυμιανών ξεκινήσαμε την περιήγηση μας και στην Μαρουλού των Θυμιανών «Φτου και βγήκαμε».
Ρεπορτάζ Γιάννης Τζούμας. Εικονοληψία – φωτογραφίες Κωστής Αναγνώστου. Επεξεργασία εικόνας Νέλο Μέσι.
