Χίος, Τρίτη 19 Νοεμβρίου

Μια... Άρτια βουτιά στο χρόνο

ΟΙ ΧΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΔΥΜΑΣΙΕΣ ΣΑΝ ΧΑΡΑΚΤΙΚΑ
Δείτε τις Φωτογραφίες
Δευ, 07/10/2019 - 18:54

H ρομαντική περιπλάνηση του συλλόγου «ΑΡΤΙΟΝ» στο παρελθόν με τη σύγχρονη όμως ματιά, για τη φωτογράφηση εμπνευσμένη από τα χαρακτικά με ενδυμασίες της Χίου, συνεχίζεται. Αυτή τη φορά στο φακό του αρχιτέκτονα και ερασιτέχνη φωτογράφου Κωνσταντίνου Ανδρεάδη «ποζάρουν» μέλη του πολιτιστικού συλλόγου Βασιλεωνοίκου, με την επιμέλεια και σκηνική σύνθεση της Βάσως Κριτάκη.

  Το αποτέλεσμα, προϊόν της τέχνης και τεχνικής του φωτογράφου, πιστεύουμε ότι δικαιώνει απόλυτα το χαρακτηρισμό «σαν χαρακτικά».

  Τις φωτογραφίες συνοδεύει και επεξηγηματικό κείμενο του Μπάμπη Κοιλιάρη.

 

Η φορεσιά του Βασιλεωνοίκου

 

Ο Πολιτιστικός και Μορφωτικός Σύλλογος του Βασιλεωνοίκου πριν μερικά χρόνια αποφάσισε να'' χτίσει ''μια γυναικεία φορεσιά με βάση τα δεδομένα και τις παραδόσεις του χωριού. Μια φορεσιά αρχοντική, με καμπούσικες επιρροές, στολισμένη με τα χρώματα και τα κοινωνικά στοιχεία που αντλήσαμε από την ιστορία του τόπου μας. Το μεσοφόρι πήρε το αγαπημένο χρώμα και το σχήμα του ροζ κρίνου που στολίζει τα χωράφια μας κάθε Σεπτέμβρη. Τα τσίκουδα που είναι τοπική παραγωγή, έδωσαν το γαλαζοπράσινο χρώμα τους στα φορέματα ενώ το κίτρινο μαντίλι πήρε το χρώμα της ανοιξιάτικης γύρης. Η φαρδιά βυσσινιά ζώνη (απ’ τα κεράσια) έσφιγγε τη μέση των γυναικών για να γίνονται πιο κομψές και θηλυκές. Καταμεσής της ζώνης, υπάρχει κεντημένο ένα χρυσό φύλλο συκιάς από τις πολλές αμπουλκούνες στην περιοχή Φυρόλακα. Ένα έντονο ροζ λουλούδι στα μαλλιά θυμίζει τις ανθισμένες αμυγδαλιές, που όπως αναφέρει και ο ιστορικός Κων. Κανελλάκης, ήταν ένα ακόμα βασικό προϊόν του χωριού μας. Τα κοσμήματα στο λαιμό συμβολίζουν την οικονομική ευρωστία του χωριού.

Η ανδρική φορεσιά, αποτελείται από λευκό υποκάμισο με γιλέκο και σέλα, δεν διαφέρει από τις υπόλοιπες ίδιες του νησιού με διαφορά το νησιώτικο κόκκινο φέσι με φούντα. Στο λαιμό έδεναν έξω από το υποκάμισο μαντίλα που τη χρησιμοποιούσαν και σαν κάλυμμα κεφαλής στην εργασία. Πολλές φορές συναντούμε και μαντήλι στο λαιμό για τον ιδρώτα ή για την ντάμα στο χορό.

 

Ο Κωνσταντίνος Κανελάκης αναφέρει το 1894 για το Βασιλεώνοικο... Προϊόντα παράγει τὰ ἑξῆς: ἀμύγδαλα, ἔλαιον, τερεβυνθέλαιον, ἄνισον (γλυκάνισο), ὄσπρια: κυάμους, ρεβύθια κτλ. κεράσια, τερεβύνθους (τσίκουδα), σῦκα καὶ οἶνον ἐξαίρετον. Ἐκ τῶν κατοίκων αὐτοῦ ἄλλοι μὲν εἰσὶ τέκτονες, ἄλλοι ταπητουργοὶ καὶ οἱ πλεῖστοι γεωργοί. Εἰσὶν ἠθικώτατοι φιλόπονοι, φιλότιμοι, τίμιοι, ἀστεῖοι, φιλέορτοι, φιλέριδες ἐν ὅσῳ διαρκεῖ ἡ θυσία του Βάκχου, ἣν τελοῦσι συνήθως κατὰ μὴ ἐργασίμους ἡμέρας. Πανηγύρεις ἔχουσι τὰς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καὶ τὴν τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος. Κλπ.

 

                 

                   ΜΠΑΜΠΗΣ ΚΟΙΛΙΑΡΗΣ

 

 

Σχετικά Άρθρα

Δευ, 18/11/2019 - 18:16

Το Σάββατο 23 Νοεμβρίου στις 12:00 το μεσημέρι στο βιβλιοπωλεί Πάπυρος , Απλωταριάς 42, στη Χίο η συγγραφέας Άννα Μπαχά θα παρουσιάσει το βιβλίο της «Εγώ, ο κύριος Λω».

 

Οι εκδόσεις Γαβριηλίδη κυκλοφόρησαν το καινούργιο βιβλίο της Άννας Μπαχά

Μια ιστορία η οποία γράφτηκε για έναν άντρα όμως αφορά εξίσου μια γυναίκα, αφού πυρήνας της είναι ο Άνθρωπος πέρα από το φύλο, την καταγωγή ή τη γλώσσα.

Μια ιστορία η οποία περιγράφει τον αγώνα που δίνουμε καθημερινά με βασικότερο αντίπαλο τον εαυτό μας.

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Ένας άντρας. Ένας άνθρωπος, ο οποίος φαινομενικά έχει όλα όσα ονειρεύτηκε, αποφασίζει παραμονές του νέου χρόνου να δώσει τέλος στη ζωή του. Οι λόγοι πολλοί μα κανείς τους πιο ισχυρός από την ίδια τη ζωή. Κανείς τους πιο δυνατός από την αλήθεια.

Μια αποκάλυψη που έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα. Μια αποκάλυψη η οποία μοιάζει καταστροφική μα ίσως τελικά να είναι το μοναδικό όχημα για να φτάσει ο ήρωας στη λύτρωση. Να βρει τον χαμένο του εαυτό.

Η ιστορία αυτή δεν έχει αρχή και τέλος. Είναι ένα μικρό κομμάτι της διαδρομής ενός ανθρώπου για να γνωρίσει τον εαυτό του. Να μάθει ποιος πραγματικά είναι, πού μπορεί να φτάσει κι αν τελικά μπορεί να ανταποκριθεί στις εκπλήξεις που του επιφυλάσσει η μοίρα.

Μια ιστορία η οποία διψάει να φτάσει στην νίκη που οφείλει καθένας από εμάς στο παιδί που ήταν κάποτε και σήμερα ζει ξεχασμένο πίσω στο χρόνο. Ένα παιδί ικανό κάθε στιγμή, να μας παρασύρει στο πραγματικό μεγαλείο της ζωής. Αρκεί να το θελήσουμε.

 

Η συγγραφέας Άννα Μπαχά αναφέρει σχετικά για τον κύριο Λω:

…Ήταν Γενάρης. Δε θυμάμαι με ποια αφορμή ξεκίνησα να γράφω την ιστορία του, πάντως η αλήθεια είναι πως ο κύριος Λω ξετυλίχθηκε ολόκληρος μπροστά στα μάτια μου μέσα σε λίγες ημέρες. Σαν ένα φαινόμενο της φύσης το οποίο παρατηρείς μέχρι να δεις πού και πώς θα καταλήξει τελικά. Δεν ήξερα από την αρχή την κατάληξη μα θυμάμαι πως η ίδια ένιωσα την ανάγκη του ήρωα να λυτρωθεί.

Ούτε για μια στιγμή δεν σκέφτηκα αν αυτός θα γίνει συμπαθητικός ή αγαπητός. Ξέρω όμως πως ο κύριος Λω είναι αληθινός και αυτό είναι από μόνο του αρκετό για να δώσει απλόχερα την ελευθερία στον αναγνώστη να τον μισήσει ή αν τον αγαπήσει παράφορα. Κι αν πάλι δεν επιτύχει τίποτα από τα δύο θα είναι θαύμα αν μέσα από τη σύντομη ιστορία του, ο ήρωας, καταφέρει τελικά να κάνει τον αναγνώστη... να τον καταλάβει. Γιατί ίσως δεν υπάρχει τίποτα πιο σπουδαίο απ’ αυτό όπως είχε γράψει κάποτε και ο μεγάλος φιλόσοφος Σπινόζα. «Να μη γελάς, να μη θρηνείς, να μην απεχθάνεσαι, αλλά να καταλαβαίνεις.»