Χίος, Παρασκευή 24 Ιανουαρίου

Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ, Θουκιδίδου

Σάββατο 27 Ιουλίου στο Θέατρο Καστρομηνά
Τρί, 23/07/2019 - 16:28

 

Η παράσταση που χάρισε πρόσφατα το Βραβείο «Κάρολος Κουν» σκηνοθεσίας ελληνικού έργου στον Δήμο Αβδελιώδη παίρνει παράταση. Έπειτα από τον δεύτερο sold out κύκλο της, «Ο Επιτάφιος Λόγος του Περικλή» θ’ ακουστεί από την εξαιρετική Ιωάννα Σπανού αρκετές ακόμη φορές στην Οικία Κατακουζηνού.

Μετά την περσινή μεγάλη αποδοχή του κοινού, «Ο Επιτάφιος Λόγος του Περικλή» θα ακουστεί ξανά στην Οικία Κατακουζηνού. Ένα έργο διαχρονικό που καταγράφει τόσο εύστοχα και σφαιρικά όσο κανένα άλλο το τί είναι η Δημοκρατία, σ’ έναν χώρο που βρίσκεται απέναντι από τη Βουλή των Ελλήνων.
Με αφορμή την ταφή των πρώτων νεκρών του Πελοποννησιακού πολέμου, ο Περικλής εκφώνησε στον Κεραμεικό έναν επιτάφιο λόγο, τον κορυφαίο πολιτικό λόγο που διαμόρφωσε την πολιτική συνείδηση της ανθρωπότητας στην αναζήτηση ενός ιδανικού πολιτεύματος.
Η παράσταση που ξεκινά τον δεύτερο κύκλο της στις 9 Φεβρουαρίου, χρησιμοποιεί την απόδοση του Θουκυδίδη από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, δημιουργώντας μια σειρά από συνειρμούς και συνδέσεις με τη σύγχρονη ελληνική ιστορία.

Την ερμηνεία αναλαμβάνει η Ιωάννα Σπανού, υπό τη διδασκαλία και τη σκηνοθετική ματιά του Δήμου Αβδελιώδη. Μέσα από την πρωτοποριακή μέθοδο που έχει αναπτύξει, ο βραβευμένος σκηνοθέτης αλλάζει ριζικά τη σχέση μας με κορυφαία κείμενα της Ελληνικής γραμματείας. Η γλώσσα δεν αποτελεί εμπόδιο, αντίθετα μέσω της εκφοράς του λόγου, η παρακολούθηση κάθε παράστασης γίνεται προσωπικό βίωμα για τον κάθε θεατή, ανεξαρτήτως ηλικία και παιδείας.

 

Σκηνοθετικό σημείωμα
Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ του Περικλή είναι το μοναδικό κείμενο στην πολιτική και πολιτισμική ιστορία παγκοσμίως, που καταγράφει με καθαρότητα και αμεσότητα τον λογικό και αισθηματικό ιστό, του τί σημαίνει Δημοκρατία, όχι σαν θεωρητική προσέγγιση αλλά σαν προσωπική, βιωματική κατάθεση και πράξη από έναν ενεργό, φωτισμένο Ηγέτη, με αφορμή ένα τραγικό για την πόλη των Αθηνών γεγονός, την τελετή της ταφής των πρώτων νεκρών του Πελοποννησιακού πολέμου.
Ποτέ δε θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε τόσο καλά αυτό το επινοημένο μοντέλο πολιτεύματος, ούτε μέσα από τα σχετικά ιστορικά αρχεία ούτε μέσα από τις αποσπασματικές αναφορές του, εάν δεν είχαμε το ζωντανό αυτό ντοκουμέντο από τον Θουκυδίδη, να αποτυπώνει την ερμηνεία του Περικλή για την Αθηναϊκή Δημοκρατία.
Η ποιοτική διαφορά αυτής της Δημοκρατίας απ’ όλα τ’ άλλα αυταρχικά –φοβικά πολιτεύματα, δεν βρίσκεται μόνον στην ισότητα όλων των πολιτών απέναντι στους νόμους και στην αυτονόητη δυνατότητα να αναπτύσσει ο κάθε πολίτης στο έπακρο, όλες τις δεξιότητες και τα ταλέντα του, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή την οικονομική του ισχύ μέσα απ’ όλες τις θέσεις και τα αξιώματα, καθώς και σ’ όλα τα άλλα προνόμια που προκύπτουν σαν φυσικά επακόλουθα ενός εξέχοντος πολιτειακού σχεδιασμού.
Η μεγάλη κυρίως διαφορά βρίσκεται στην αιτία, η οποία γονιμοποιεί αενάως το πνεύμα της Δημοκρατίας, που είναι η σοφή διαχείριση του Λόγου και της Βούλησης σαν ανώτερου θεϊκού εργαλείου από τους ανθρώπους, ώστε οι ίδιοι με απόλυτη συνειδητότητα μέσα στον παρόντα χρόνο να επιλέγουν την ομορφιά από την ασχήμια, τη διακριτικότητα από τον εγωισμό, την ελευθερία από τον καταναγκασμό, την απόλαυση από τον βασανισμό, τον ανθρωπισμό και το φως από την βαρβαρότητα και τη μυστικοπάθεια, επιλογές που ενέχουν την ενθουσιώδη προσδοκία μόνο θετικών και καλών έργων.
Επιπλέον ο θάνατος για τους πεσόντες εδώ, δεν ένα είναι ακόμα ζοφερό παιγνίδι της μοίρας αλλά μια δική τους επιλογή που νοηματοδοτεί και πάλι τη ζωή ως υπεράσπισής της. Τη ζωή που έχει νόημα, αξία και σκοπό, έτσι όπως τον οριοθετούν οι προαναφερόμενες συνειδητές επιλογές των ανθρώπων.
Δήμος Αβδελιώδης

 

 

 

«O Επιτάφιος Λόγος του Περικλή», του Θουκυδίδη Μετάφραση: Ελευθέριος Βενιζέλος
Διδασκαλία Ερμηνείας/Σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης
Ερμηνεία/Μελοποίηση Χορικού Αντιγόνης: Ιωάννα Σπανού
Ιδέα & πρόταση δραματοποίησης στην Οικία Κατακουζηνού: Σοφία Πελοποννησίου

 

Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, ενώ είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Άγγελου Δεληβορριά, ως ελάχιστος φόρος τιμής στην πολύτιμη προσφορά του. Η ιδέα και η πρόταση να δραματοποιηθεί ο Επιτάφιος Λόγος έγινε στους συντελεστές από την Μουσειολόγο και Επιμελήτρια της Οικίας Κατακουζηνού κας Σοφία Ε. Πελοποννησίου.

 

 

 

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γράφει η Αγγελική Συρρή-Στεφανίδου
Πέμ, 23/01/2020 - 15:55

Μόλις έπιασα στα χέρια μου το νέο μυθιστόρημα της εκλεκτής φίλης μου και καταξιωμένης Χιώτισσας συγγραφέως Ειρήνης Νικολάκη-Καλαμάρη, με τίτλο «Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ» από τις εκδόσεις Κέδρος, ήμουνα σίγουρη πως, ανοίγοντάς το και ξεκινώντας ν’ ακολουθώ στην περιπέτεια και στην δραματική τους ζωής τους ήρωές της θα ζούσα την συναισθηματική αλλά και ιστορική διαδρομή τους τόσο γλαφυρά, τεκμηριωμένα και ρεαλιστικά, όπως μόνο η καλή λογοτέχνης κατορθώνει πάντα στα βιβλία της ν’ αποδίδει με την ώριμη τέχνη της, βάζοντας τους αναγνώστες της να πάσχουν, να συγκινούνται, να δρουν και να αντιδρούν μαζί τους.

Από το εξώφυλλο ήδη, ο αναγνώστης βιάζεται να αποκρυπτογραφίσει την ιστορία των αρχοντικών και περήφανων προσώπων που η παλιά φωτογραφία τους δείχνει να καμαρώνουν αυτάρεσκα μπρος στο φακό για την ευτυχία τους, την κοινωνική τους θέση και την επιτυχημένη τους ζωή.

Κι ύστερα, με τον πλούσιο και συγκροτημένο της λόγο η γράφουσα, η οποία γνωρίζει καλά να ξεγελά με χαρές, ομορφιές και με στιγμές χαράς κι ευτυχίας συναρπαστικές, σε τραβά ανύποπτο κι ανυπεράσπιστο, παραδομένο στην ευδαιμονία και στην ευφορία τόσο, ώστε να μην καταλάβεις το πώς σε ρίχνει στη συνέχεια στη φρίκη και στο δράμα ρεαλιστικά κι άπονα. Και τότε πια είναι αργά να της ξεφύγεις κι ας υποφέρεις κι ας θα ήθελες κατά βάθος να ξεφύγεις από τον πόνο και την κατάντια στην οποία συμμετέχεις εκών-άκων, μα είναι αδύνατον να σταματήσεις τη συμπόρευση μέσα στην φρίκη, την αδικία και της θεάς ειμαρμένης τις βουλές, μέχρι να φτάσεις στο τέλος και στη λύτρωση μαζί με τους ήρωές της.

Ευχαριστούμε Ειρήνη για το ταξίδι το συναισθηματικό, της ψυχής μας το ξόδεμα και το δάκρυ σ’ αυτό το ιερό μνημόσυνο της βασανισμένης, ξεγελασμένης και καταστρεμμένης γενιάς των προσφύγων της ευλογημένης, της ζηλεμένης της πολυτραγουδισμένης Ιωνίας, την οποία, προδοσίες ανθελλήνων και μίσος άσπονδων φίλων κι εχθρών, την κούρσεψαν, την κατάστρεψαν και την πέταξαν στ’ ακρογιάλια της επαιτείας και της καταφρόνιας και την έστειλαν σ’ όλης της γης τη συμπόνια και τα ψίχουλα ευεργεσίας να ξαναριζώσει και να ξανασταθεί όπως της άξιζε.

Πάντα άξια αγαπητή φίλη και ομότεχνη και με πολλές κι επιτυχημένες εμπνεύσεις σου εύχομαι.