Στον μοναδικό Ναό της Αγίας Αναστασίας στο νησί μας είναι αφιερωμένη η κεντρική οδός του Φραγκοβουνίου.
Μπαίνουμε σ’ αυτήν από την Επαρχιακή οδό Χίου – Καρφά δεξιά. Η πινακίδα, που ενημερώνει για την τοποθεσία της Εκκλησίας είναι η πρώτη υποδοχή, μαζί με τα κτίρια του πρώην ΟΑΕΔ, που τον μετονομάσαμε σε ΔΥΠΑ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αλλάξαμε νοοτροπία, ούτε και μυαλά, γιατί ανάμεσα στα κτίρια φτιάχτηκαν και ρημάζουν σήμερα ολόκληρες οικίες για τις ανάγκες του Οργανισμού. Κάποτε ειπώθηκε ότι θα δοθούν για την στέγαση εκπαιδευτικών, αλλά όπως και πολλά άλλα ξεχάστηκε. Το ίδιο ισχύει και για ένα τεράστιο οικόπεδο με φόντο το Κολυμβητήριο, το οποίο επίσης ρημάζει.
Μια πινακίδα ενημερώνει για την κατεύθυνση προς το Μοναστήρι του Αγίου Κωνσταντίνου, δεξιά μας δύο κατωφέρειες με παρόδους οδηγούν σε σπίτια, αριστερά μας η Αρχαιολογική υπηρεσία ενημερώνει για την ύπαρξη του χώρου του Γενοβέζικου Νομισματοκοπείου, ενώ η κάτοικος της περιοχής Χρυσούλα Κοντογιάννη, μαζί με τον φόβο της για τα βαριά οχήματα που περνούν από την περιοχή, μας αναλύει τον χρυσό κανόνα, βλέπε, άκου… φερμουάρ.
Συνεχίζουμε παρατηρώντας δεξιά μεγάλα χωράφια με πατάτες, μια οικία αριστερά μας και για την συνέχεια μια σειρά τσικουδιές.
Ένα πυργοειδές κτίσμα αριστερά, πετροντούβαρα, μια αυλόπορτα με περσίδες, μια συκιά μέσα στον δρόμο, άγρια γιασεμιά, μια ανηφορική πάροδος, ένα τοιχίο με θάμνους στην κορυφή, μια είσοδος σπιτιού με συνδυασμό μαρμάρου και Θυμιανούσικης πέτρας και εδώ ο δρόμος κατηφορίζει με ένα μεγάλο τοιχίο, που έχει ενσωματώσει στην κατασκευή του υπάρχοντα βράχια απέναντι από την κατηφορική επίσης οδό Γιάννη Ρίτσου.
Βαδίζουμε ανάμεσα σε χωράφια και κτίσματα, μια πινακίδα μας ενημερώνει να κόψουμε ταχύτητα, παρακάμπτουμε μια οικία στον αριθμό 6, εκεί, που ο δρόμος αρχίζει πάλι να στενεύει.
Οικίες, μια με πέτρινα κολωνάκια και ωραία λουλούδια, ξανά οικίες και ένα δάσος από ελιές, μαζί με μια περίεργη «σύνθεση» με κορδέλες, που προφανώς κάποιος τις έβαλε απελπισμένος από το γεγονός ότι ουδείς διορθώνει την σχάρα, που χτυπάει συνέχεια από τα οχήματα που περνούν και του σπάει τα νεύρα.
Μια πινακίδα ονοματοθεσίας, δεξιά μας πάλι ελιές και κυπαρίσσια και στο βάθος ένας από τους πύργους των Ράλληδων, που έχουν πατρογονικά στην περιοχή.
Πετροντούβαρα για την συνέχεια. Μια διπλή πινακίδα ονοματοθεσίας μια της Αγίας Αναστασίας και μια της μικρής παρόδου, που φέρει το όνομα τον Πρωτοψάλτη Νικόλαου Χατζησταμάτη, για την συνέχεια οικίες με εξωτερικά πετροντούβαρα, ένα από τα αρχοντικά των Ράλληδων και αριστερά μας μια έκπληξη με ένα σκιάχτρο κάτω από μια ελιά, που η ιδιοκτήτρια του οικοπέδου μας είπε ότι λέγεται Χαρουλίτα, μια περίτεχνη πόρτα δεξιά μας με μια βοκαμβίλια στην γωνία και στο βάθος χωράφια με καλλιέργειες.
Για την συνέχεια αριστερά μας το σπίτι του Ιερέα της Αγίας Αναστασίας και η εμβληματική Εκκλησία, που έχει δώσει το όνομα της στην οδό, την οποία θα επισκεφθούμε στην επόμενη εκπομπή μας.
Περνάμε τους τρείς ευκαλύπτους έξω από την Εκκλησία, φτάνουμε στην πλατεία που την περιβάλει, βλέπουμε τα διακοσμητικά μοτίβα και τα πιθάρια με λουλούδια έξω από τα ενοικιαζόμενα δωμάτια Βενέτη, αριστερά μας μια οικία στο άσπρο χρώμα και απέναντι μας μια υπέροχη θέα προς τα βουνά της κεντρικής Χίου, με απλωμένα κάτω αμπελοχώραφα, που θαυμάζει κανείς ακούγοντας τον ήχο των πουλιών.
Μπροστά μας τώρα ξεχωρίζει η Εκκλησία του Άγιου Γιώργη του Τραχύ, βαδίζουμε κάτω από σκιές τσικουδιών, βλέπουμε μια οικία με μπούζια στην εξωτερική περίφραξη, ενώ δεξιά μας κατηφορίζει η οδός Λεωνίδα Ζαννή Μίχαλου.
Αριστερά μας μεγάλα πετροντούβαρα με μια «κρυμμένη» βίλα πίσω τους και εδώ εμφανίζεται μπροστά μας η μεγάλη πλατεία του περιβάλλει τον Άγιο Γιώργη τον Τραχύ, που θα επισκεφθούμε σε επόμενη εκπομπή μας.
Δεξιά μας μια στέρνα περιβολιού, μια μυλόπετρα, που ξαναζεί ως εξωτερική ζαρντινιέρα, χωράφια και εσπεριδοειδή, μια αντίθεση άσπρης γκαραζόποτρας και μιας πόρτας στο καφέ χρώμα, δίπλα σε ένα σπίτι, που στην αυλή του κρύβει ένα υπέροχο κήπο.
Εδώ ακριβώς και υπό την θέα πατατοχώραφων, η οδός Αγίας Αναστασίας κάνει μια μεγάλη στροφή και τερματίζεται, αφού μετά από μια μακριά περιήγηση σ’ αυτήν, από την επαρχιακό οδό Χίου Καρφά ξεκινήσαμε και μπροστά στην οδό Αγίου Γιώργη Τραχύ «Φτου και βγήκαμε».
Ρεπορτάζ Γιάννης Τζούμας, εικονοληψία – φωτογραφίες Κωστής Αναγνώστου, επεξεργασία εικόνας Νέλο Μέσι.
