Ο Αντώνιος Κοραής Ιατροφιλόσοφος ήταν ο παππούς του Δασκάλου του Γένους Αδαμάντιου και ο Δήμος Χίου αφιέρωσε στο όνομα του την οδό, που την βρίσκει κανείς κατηφορίζοντας δεξιά από την Μεραρχίας Αρχιπελάγους.
Για να την δεί βέβαια χρειάζεται λίγο… ψάξιμο αφού είναι εξαφανισμένη μέσα σε μια πρασινάδα, αλλά επειδή εδώ δεν το έχουμε σε τίποτα το σκέπασμα και με σκουπίδια καλή είναι και η πρασινάδα.
Ένα περίεργο αρχιτεκτονικό κατασκεύασμα στην αρχή, με πέτρα και μέταλλο, ενώ δεξιά μπάζα και πρόχειρα κάγκελα είναι η πρώτη υποδοχή.
Ένα γκαράζ στην γωνία, ένα διώροφο στο Νο 30, ένας φύλακας μιας σύνθεσης με παγκάκι και ένα κλουβί, ένα διώροφο στην συνέχεια με έναν θάμνο στην είσοδο, άλλο ένα αριστερά και εδώ η οδός αρχίζει να κατηφορίζει, με έναν τοίχο από πλίνθους που εμφανώς γέρνει, με μια πράσινη συστάδα δέντρων από πάνω του.
Μια σημαία απέναντι στην σκιά μιας βοκαμβίλιας, ένα γκαράζ με πράσινη διακόσμηση μιας πικροδάφνης και ενός αμπέλου, μια ανηφορική πάροδος δεξιά και αριστερά άλλη μια παράλληλη εισδοχή της οδού, με δίπλα τον ελεύθερο χώρο του ΚΔΑΠ ΜΕΑ.
Άλλη μια μη κρυμμένη πινακίδα της οδού, ένα ιδιωτικό Εκκλησάκι, απέναντι η είσοδος του ΚΔΑΠ με δυό πελώρια πεύκα, η ανηφορική οδός παπά Πλάτωνος Γκιάλη και εδώ η οδός μετατρέπεται σε μια ωραία περιπάτου δίπλα στις πρασινάδες και τα δέντρα, που θα μπορούσε να ήταν στολίδι, πλην όμως έχει μετατραπεί σε σκουπιδότοπό με ευθύνη των κατοίκων και παρά τις προτροπές του Δήμου για το αντίθετο,
Θέσεις για στάθμευση δεξιά, η ανηφοριά της Σιδερή Πυλιαρού, οικίες, περιφράξεις με παλέτες, οικοπεδικές εκτάσεις με ένα ανενεργό μάγγανο και την Εκκλησία του Αγίου Ισιδώρου στο βάθος και εδώ η οδός εμφανώς στενεύει αποδεικνύοντας και το κτίσμα που χρειάστηκε να γκρεμιστεί για να περάσει, για να συνεχιστεί με ένα τσιμέντινο ντουβάρι, που θα μπορούσε να έχει πάνω μια ζωγραφική σύνθεση αντί για το απάνθισμα της βλακείας των «φιλάθλων».
Ευτυχώς την αντιαισθητική εικόνα απαλύνει το Εκκλησάκι του Αγίου Ισιδώρου της συντεχνίας Αρτοποιών. Μπαίνουμε στην αυλή του, απολαμβάνουμε την ησυχία του χώρου, τα παλιά κτίσματα, δίνουμε μια ελαφρά ώθηση στην καμπάνα που χτυπάει μόνο στην χάρη του Αγίου και βγαίνουμε ξανά στην οδό Αντωνίου Κοραή, που συνεχίζεται με πετροντούβαρα, νέες σύγχρονες οικίες, σκιερές διαδρομές από Βουκαμβίλιες, που σε μόνιμη βάση την εκμεταλλεύεται ένα μάλλον παρατημένοι ΙΧ, οικόπεδα στα οποία πραγματοποιεί ανασκαφές η Αρχαιολογική Υπηρεσία, φράκτες από πικροδάφνες και μια συστοιχία κάδων.
Εδώ και ολοκληρώνεται η περιήγηση μας στην οδό του παππού του Κοράη, στην οποία από την οδό Μεραρχίας Αρχιπελάγους ξεκινήσαμε και στην οδό Σκαραμαγκά «Φτου και βγήκαμε»
Ρεπορτάζ Γιάννης Τζούμας
Εικονοληψία – φωτογραφίες Κώστας Αναγνώστου
Επεξεργασία εικόνας Νέλο Μέσι
