Αφιερωμένη στον ποιητή Αριστείδη Καράβα είναι αφιερωμένη η οδός του Κάμπου, που ξεκινάει δεξιά της κεντρικής Δημάρχου Λ. Καλβοκορέση.
Το τοιχίο του Ξυλεμπορικού Κάμπουρα είναι η πρώτη εικόνα, ενώ αριστερά μας βρίσκεται στην ουσία ένα μέρος του χειμάρρου Κοκκαλά.
Δεξιά μας η πράσινη πύλη ενός κτήματος στον αριθμό 2 στο σημείο που διακόπτεται η περίφραση του χειμάρρου και ο δρόμος σκιάζεται από τσικουδιές, ενώ παρατηρούμε ένθεν και ένθεν τα καλάμια, που υπάρχουν, τα αμπέλια και τις ελιές, με ένα μεγάλο πεύκο να ξεχωρίζει στο βάθος.
Μια πόρτα στο μπλε χρώμα δεξιά, με μια ελληνική σημαία στην είσοδο, σκαλιά, που οδηγούν σε άλλη μια πύλη κλειστού κτίσματος, με κακτοειδή στο βάθος και επιστροφή ξανά στην οδό, τα κακτοειδή δεξιά και μια πόρτα στο καφέ χρώμα με διακοσμητικές μαργαρίτες.
Δεξιά μας άλλη μια είσοδος, έτοιμη για το τελικό βάψιμο, μια αδιέξοδη πάροδος, ενώ τα τοιχία συνεχίζονται από την μια πλευρά και παρατηρούμε το αμμοχάλικο στην κοίτη του Κοκκαλά, από την άλλη, μέχρι που ο δρόμος από άσφαλτος γίνεται πλακόστρωτος.
Μπροστά μας είναι ο Ξενώνας Ρίζικο, εκεί που ακριβώς ένας πλάτανος είναι ο κυρίαρχος της περιοχής, απέναντι από την Παναγία Συριώτισσα, δίνοντας χώρο σε παγκάκια για ξεκούραση, απέναντι από άλλη μια πινακίδα της οδού.
Εδώ αρχίζει να κατηφορίζει ο δρόμος, ενώ δεξιά μας βρίσκεται ο χώρος στάθμευσης του Ρίζικου και αρχίζουν οι στροφές μια δεξιά και για την συνέχεια μια αριστερά στο σημείο, που μια τεράστια συκιά, δεν διστάζει να κρύψει την πινακίδα της αρχαιολογικής υπηρεσίας.
Συνεχίζοντας δεξιά ένα κακτοειδές μας δείχνει τον δρόμο για την ανηφορική βοτσαλωτή άνοδο του κτήματος Καράβα, μιας ιστορικής οικογένειας, που συνδέεται βαθιά με την πνευματική ιστορία της Χίου και της Ελλάδας, από τον Αργύριο Καράβα (1810–1870), φιλόλογο, εκδότη και γυμνασιάρχη, με έργα που τεκμηριώνουν τον τόπο, ανάμεσά τους και η «Τοπογραφία της νήσου Χίου», τον Επαμεινώνδα Καράβα (1838–1911), έφορο των Δημοσίων Εκπαιδευτηρίων, και τον ποιητή Αριστείδη Καράβα (1884–1942) στον οποίο είναι αφιερωμένη η οδός, των οποίων τα έργα διασώζονται σήμερα στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης και στην Βιβλιοθήκη Κοραή.
Στο φιλόξενο αυτό κτήμα, που διακρίνουμε στο βάθος φιλοξενήθηκαν γίγαντες του πνεύματος, Δροσίνης, Πορφύρας, Νιρβάνας, Ουράνης κ.ά. δεν υπήρξε μόνο φορέας μνήμης, αλλά και ενεργό μέρος της σύγχρονης πνευματικής ιστορίας.
Το ίδιο κτήμα φέρει ακόμη βαθύτερες ρίζες, καθώς συνδέεται με τον πρόγονο της οικογένειας, τον μεγάλο ευεργέτη Ανδρέα Συγγρό.
Επιστρέφουμε ξανά στην οδό, παρατηρώντας μια οικία δεξιά και πιο κάτω παλιό κτίσμα του κτήματος, εκεί που ο δρόμος κατηφορίζει σε μια Ιρλανδική διάβαση και αρχίζει απότομη ανηφοριά, στο σημείο, που μια μικρή πλατεία φιλοξενεί άλλη μια πινακίδα πληροφόρησης για την Παναγία Συριώτισσα.
Εδώ με κυπαρίσσια αριστερά μας και τον Κοκκαλά πάντα δεξιά μας, ολοκληρώνουμε την πορεία μας στην οδό Αρ. Καραβά, στην οποία από την Δημάρχου Λ. Καλοβοκορέση ξεκινήσαμε την περιήγηση μας και στην οδό Ιωάννη Μηταράκη «Φτου και βγήκαμε».
Ρεπορτάζ Γιάννης Τζούμας, εικονοληψία - φωτογραφίες Κωστής Αναγνώστου, επεξεργασία εικόνας Νέλο Μέσι.
