Όπως μου λέτε κάθε πρωί με διαβάζετε πίνοντας τον καφέ σας, χαλαρώνοντας…Ξέρατε, όμως, ότι το ψήσιμο του καφέ χρειάζεται ειδική τεχνική; Διάβαζα ότι η παρασκευή του ελληνικού καφέ, που έχει πάρα πολλά ονόματα για το πώς θέλουμε να τον πιούμε (σκέτος, μέτριος, γλυκός, με ολίγη, βαρύς γλυκός κ.λπ.), ήταν και πρέπει να είναι σχεδόν μια ιεροτελεστία και να γίνεται με μεράκι και κέφι.
Πάντως τα τελευταία χρόνια έχουν εκλείψει οι μερακλήδες του καφέ. Τώρα έχει απλοποιηθεί η διαδικασία. Ποιος πια παραγγέλλει με ολίγη, βαρύ γλυκό κ.λπ. και απαιτεί και ειδικό φλιτζανάκι; Τα πιο παλιά χρόνια οι παππούδες και οι πατεράδες μας τον απολάμβαναν όπως τον είχαν παραγγείλει και ο καφετζής ήταν τεχνίτης.
Είδος φωτιάς (χόβολη, γκαζάκι, ηλεκτρική εστία κ.λπ.), υλικό και μέγεθος μπρικιού και αναδευτήρα, υλικό και πάχος φλιτζανιού, διάρκεια ψησίματος και ένταση φωτιάς, ακόμη και ο τρόπος σερβιρίσματος, παίζουν μεγάλο ρόλο για να γίνει ένας σωστός ελληνικός καφές και να τον απολαύσεις.
∆υστυχώς η ευκολία, η ήσσων προσπάθεια, η ταχύτητα παρασκευής, η μη υπομονή των νεαρών, συνήθως, παρασκευαστών, η ανάγκη παρακολούθησης του ψησίματος από αυτούς και η άγνοιά τους, μας έφεραν στο σημείο όλες σχεδόν οι καφετέριες να παρασκευάζουν τον ελληνικό καφέ στη μηχανή του εσπρέσο!Είναι κάτι αντίστοιχο, σαν να σου φτιάχνουν εσπρέσο στο μπρίκι! Γίνεται; Μάλλον αδύνατον.
Ο ελληνικός καφές ψήνεται με ιδιαίτερη τέχνη, υπομονή και μεράκι, γι’ αυτό τον λέμε και μερακλήδικο, που, αν ξέρεις να πίνεις καφέ, τον προτιμάς από τον καραβίσιο.
