Στους παραδείσιους πεζοδρόμους της Αγίας Μαρίνας Εκκρεμού

Aπό την ένθετη εκπομπή "Φτού και βγαίνω" στο δελτίο ειδήσεων Σαββάτου και Κυριακής στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV
Δείτε το ΒίντεοΔείτε τις Φωτογραφίες
Κυρ, 16/05/2021 - 19:33

Όπου Εκκρεμού, το… Κολωνάκι της Χίου, η οδός με τα πλουσιότερα σπίτια πριν τον πολύνεκρο σεισμό του 1881, που είχε άλλη γνώμη για την πορεία του δρόμου, που καταλήγοντας στον Περιφερειακό του Κήπου, περνάει από άλλη μια Εκκλησιά, σε απόσταση αναπνοής από τον γειτονικό της Προφήτη Ηλία.

Μιλάμε για την Αγία Μαρίνα Εκκρεμού, που ήταν παλιά η κεντρική Εκκλησία μιάς ολόκληρης γειτονιάς, που άδειασε σήμερα από κόσμο, αλλά άφησε κάποιους ονειρικούς πεζοδρόμους.

Αλήθεια, πόσοι τους γνωρίζουμε, πόσοι τους έχουμε περπατήσει, πως φανταζόμαστε ότι είναι ο ενδιάμεσος χώρος από την οδό Εκκρεμού στην οδό Κυρίλλου Τρεχάκη, γνωστότερη ίσως από το Φαρμακείο Νικολαϊδη, που βρίσκεται στο τέλος της;

Αλλά ας αρχίσουμε από την Αγία Μαρίνα, με ξεναγό μας τον πατ. Μακάριο Στρουμπάκη, Ιερέα της γειτονικής μεγαλύτερης Εκκλησίας των Αγίων Αναργύρων και της φιλόξενης Ενοριακής Επιτροπής του.

Τώρα πως ο πατ. Μακάριος να μας γυρίσει με δυό λόγια 700 χρόνια πίσω (!) αφού ο Ναός προϋπάρχει των Γενοβέζων, που… αγόρασαν την Χίο από τους Βυζαντινούς το 1346;

Στα χαρτιά πάντως ο ναός εμφανίζεται το 1629 ως Κτητορικός του Ιερομονάχου πατ. Κύριλλου, κατά κόσμον Βεστάρχη και του μισέλ Μανουήλ Κορέση. Το 1698 φέρεται ως οικογενειακός, του Μητροπολίτη Χίου Γρηγορίου, που την δωρίζει στην Νέα Μονή.

Οι Γενοβέζοι φεύγουν οι Οθωμανοί τούρκοι έρχονται, εκεί ο Ναός, που βλέπει εντός του να σφαγιάζεται ο Ιερομόναχος μάρτυρας Κλήμης Βενέτος, αλλά ταυτόχρονα παραδίδεται στην πυρά. Το 1830 οι χιώτες σιγά – σιγά ξαναμαζεύονται και ο Ιερομόναχος Προκόπιος Τρεχάκης, ξάδελφος του Κλήμεντος τον ξανακτίζει και η γειτονιά αποκτά ξανά την Εκκλησιαστική της στέγη, σε ένα περικαλλή Ναό, που έχει από αρχαίες κολώνες έξω, καμπάνες από την Ρωσία, σπάνια κειμήλια, που φωτογραφίζει και καταγράφει με θρησκευτική ευλάβεια ο πατ. Μακάριος, τα μοναδικά εν Χίω ζωγραφιστά μανουάλια, ένα απίστευτης τέχνης τέμπλο, που συντήρησε ο αείμνηστος Τάκης Ματζούκης και ένα περίτεχνο ξύλινο γυναικωνίτη.

Το 1934 ο Γεώργιος Βενιάδης παραχωρεί την Εκκλησία στην Μητρόπολη Χίου κρατώντας μόνο ένα διάβα για το σπίτι του που βρίσκεται δίπλα. Εκεί γεννήθηκε και ο περίφημος Χιώτης ζωγράφος Κύριλλος Βενιάδης, στην ομώνυμη οδό, που φέρει τα ονόματα των προγόνων του, Προκοπίου και Κλήμεντος, μια οδό με χαρακτηριστικά… Παραδείσου.

 Εκεί μεγάλωσε ο συνταξιούχος Καπετάνιος Κίμων Τσατσαρώνης, που μας ξεναγεί με τις θύμισες του, έως την έξοδο του πεζόδρομου στην οδό Κυρίλλου Τρεχάκη, που ήταν παλιά περιβόλια, που συνόρευαν με μια αντρική Μονή Καπουτσίνων, που σήμερα χρησιμοποιεί ως Αίθουσα Εκδηλώσεων η ολιγομελής Καθολική Εκκλησία Χίου.

Ο πεζόδρομος είναι άγνωστος και ονειρικός, πατρογονική κατοικία του Φαρμακοποιού Γιώργη Μαρή, με μια απλή πινακίδα κάπου κρυμμένη να μαρτυρά ότι οι: Α. Φαρδή, Β. Βενιάδης και Κ. Μαρής παραχώρησαν ιδιωτικό χώρο για να γίνει διάβα, που ίσα – ίσα χωρούσε ένα γαϊδούρι με το φόρτωμα του, που μπορούσε να ήταν και μούσμουλα, που κατόπιν αδείας του ιδιοκτήτη γευόμαστε και εμείς, αφού προσπαθούμε πρώτα να γεμίσουμε τα ρουθούνια μας από τις μυρωδιές των γιασεμιών και των τριανταφυλλιών.

Διότι μπορεί σήμερα τα σπίτι να έχουν αντικαταστήσει τις λεμονιές, τις αμυγδαλιές και τις συκιές του παρελθόντος, αλλά τίποτα δεν μπορεί να μας εμποδίσει να προχωρήσουμε σε έναν ήσυχο, άγνωστο ονειρικό πεζόδρομο, όπου από την Εκκρεμού μπαίνουμε και στην οδό Κυρίλλου Τρεχάκη «φτού και βγαίνουμε».

 

Ρεπορτάζ: Γιάννης Τζούμας

Κάμερα - Φωτογραφίες: Κωστής Μιλτ. Αναγνώστου

Μοντάζ: Νέλο Μέσι

ftoy_vgaino_stin_agia_marina

Σχετικά Άρθρα