«Παρουσιάστηκα -μετά από δύο μπάρκα- τον Νοέμβρη του 74 σαν ανεπίλεκτο "στραβάδι" στήν Τρίπολη» αναφέρει σε τίτλο στο χρονογράφημα του ο Δημήτρης Τσεσμετζής σημειώνοντας:
«Σάς θυμίζω ότι στις 22 Νοεμβρίου 1974 προκηρύχθηκε δημοψήφισμα και στις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους διεξήχθη στην Ελλάδα για τη μορφή του πολιτεύματος μεταξύ Βασιλευόμενης και Αβασίλευτης Δημοκρατίας. (Τό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν 69,2% υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας.)
Τότε έστελναν στρατιώτες να φυλάνε τα διάφορα εκλογικά κέντρα!
Ο συνταγματάρχης μας Ιωάννης Δάφνης, επειδή είδε ότι οι φαντάροι που είχε το στρατολογικό κέντρο Τρίπολης δεν επαρκούσαν, αποφάσισε να στείλει στά εκλογικά κέντρα τής περιοχής έναν παλιό και έναν νέο - αόρκιστο ακόμα - φαντάρο, αρκεί να ήταν μορφωμένος.
Έτσι ένα πρωΐ (μάς) είπε στους συγκεντρωμένους νεοσύλλεκτους, "οι μορφωμένοι" (ανωτέρας και ανωτάτης εκπαίδευσης) να κάνουν ένα βήμα μπροστά, εγώ έκανα δύο, γιατί ήθελα να διαπιστώσω άν αυτό που έλεγαν και παραπονιόταν όλοι οι νεοσύλλεκτοι, ότι "δεν τούς σηκώνεται, επειδή κάτι μάς ρίχνουν στη φασολάδα και στίς πατάτες μπλούμ" έχει κάποια βάση ή είναι η ιδέα μας;
Όταν με ρώτησαν λοιπόν τί σπούδασα, απέφυγα να πώ "απόφοιτος Ναυτικού Γυμνασίου Βροντάδου", αλλά με στεντόρεια φωνή και δυνατή χαιρετούρα είπα στούς Αξιωματικούς... "Ανθυποπλοίαρχος Ε. Ν. (Έψιλον Νί)! Διατάξτε! " Οπότε από μόνοι τους έγραψαν "Ανωτέρα Σχολή" (λέγοντας μου προφορικά "εσύ ξέρεις από πυθαρχεία!" Ίσως το πήραν για Π. Ν. - Πολεμικό Ναυτικό -) δίχως να πω ψέματα, αφού είχα κάνει τον ανθυποπλοίαρχο επί 10 μήνες.
Μάς φόρτωσαν λοιπόν, τους μορφωμένους , σέ πολλά ΡΕΟ, αφού μάς έδωσαν από μια κουραμάνα, δύο κονσέρβες και από 14 δραχμές για οδοιπορικά 3 ημερών και εμάς τους δύο μάς εκφόρτωσαν στη Καρύταινα μετά από 54 περίπου χιλιόμετρα...
Η Καρύταινα είναι χωριό της Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας και απέχει 54 χιλιόμετρα από τήν Τρίπολη. (Τήν βλέπετε στη 1η φωτογραφία, ενώ στίς άλλες δύο είμαι εγώ, αλλά σάν "μαυροσκούφης" που έγινα στο Γουδί καί στο Λιτόχωρο, και όχι σάν "τζιτζικάς" με το χακί μπερέ που ήμουν τότε στήν Τρίπολη!)
Επειδή ο Συνταγματάρχης μάς είπε "τήν κάλπη και τά μάτια σας, ποτέ μήν τήν αφήσετε μόνη", πήγαμε αμέσως στο δημοτικό σχολείο να τήν ελέγξουμε, αφού γνωριστήκαμε και με τήν δασκάλα, η οποία έμενε σέ σπίτι δίπλα ακριβώς στο σχολείο και είχε κάνει πρίν 3 χρόνια τήν δασκάλα στά Νοτιόχωρα της Χίου!
Εμείς έπρεπε κανονικά τίς 3 μέρες να παμε και να κοιμηθούμε στο σταθμό Χωροφυλακής, όπως γινονταν σέ προηγούμενες εκλογές, αλλά επειδή θέλαμε να νοιώθουμε λίγο πιό ανεξάρτητοι για να τσεκάρουμε και τήν ουσία που μας έριχναν στη φασολάδα, τους δηλώσαμε ότι θα κοιμηθούμε στο καμαράκι, που μόλις είχαν φέρει μέσα και είχαν κλείσει την κάλπη με λουκέτο, τό κλειδί του οποίου είχε η δασκάλα, μαζί με αυτό τής σιδερένιας εξώπορτας και η οποία μάς τό έδωσε...
Να μην σας τά πολυλογώ, περάσαμε πολύ ωραία τίς δύο πρώτες μέρες! Όλοι μάς κερνούσαν με το ζόρι, όποτε περνούσαμε έξω από καφενείο ή οινοπωλείο, ακόμη και στο γυναικείο οικοτροφείο όπου πήγαμε να θαυμάσουμε τίς τέλειος αρχιτεκτονικές γραμμές του ογκώδους κτηρίου και τό βράδυ κοιμόμασταν μέσα στά σλιπινγκμπαγκ μας, στο δωμάτιο τής κάλπης, συμφωνα και με τίς οδηγίες του Συνταγματάρχη μας!
Έτσι λοιπόν τό βράδυ τής παραμονής τών εκλογών μάς παρακέρασαν και το πρωΐ τών εκλογών ξυπνήσαμε από τίς φωνές του Δικαστικού Επιτρόπου που προσπαθούσε νά ανοίξει το λουκέτο τής καδένας με το οποίο είχαμε κλείσει αποβραδύς τήν πόρτα.
Είπα στον παλιό φαντάρο να ντυθεί γρήγορα και να σταθεί δίπλα στήν κάλπη με τήν ξιφολόγχη όπως πάντα πάνω στο Μ1, όσο εγώ θα καθυστερώ τον Δικαστικό Επίτροπο...
Παίρνοντας ένα άλλο κλειδί του σάκου μου, αντί τής πόρτας, ανοίγω τήν πόρτα τού δωματίου που κοιμόμαστε καί βλέπω τον ήλιο μέχρι εκεί πάνω, έναν ηλικιωμένο που έχει έρθει να ψηφίσει και τον Επίτροπο να ωρύεται όταν με βλέπει με τή... σκελέα.
"Ώστε κοιμόσαστε! Καλά το κατάλαβα. Τώρα θα σας αναφέρω στόν Διοικητή σας και να δείτε πόση φυλακή θά φάτε! Γρήγορα άνοιξε. "
Εγώ φυσικά για να κερδίσω χρόνο μπάς και προλαβει να ντυθεί ο άλλος, του είπα ότι... "Φυσικά και κοιμόμουν αφού κάνουμε (φυλάμε) 6ωρίες, και ότι ο άλλος στρατιώτης φυλάει τήν κάλπη, σύμφωνα με τίς διαταγές που έχουμε! "
Όταν δε είδε ότι δεν μπορώ να ανοίξω το λουκέτο με το λάθος κλειδί που έφερα, κόντεψε να μείνει! Μου τό πήρε και προσπάθησε μάταια να τήν ανοίξει αυτός. Πήγα ξανά μέσα και αφού είδα τον άλλον ότι είχε ντυθεί και στέκονταν δίπλα στήν κάλπη με το όπλο παραπόδας πήρα το κανονικό κλειδί, αφού του είπα να βγει λίγο στήν πόρτα του δωματίου, βλοσυρός μαζί μου και να ξαναμπεί μέσα, ώστε όλοι να δούν μαζί καί οι 5 ψηφοφόροι που είχαν εν τω μεταξύ μαζευτεί, ότι ήταν ντυμένος και φύλαγε!
Ο Δ. Ε. αντί να συνεχίσει τη δουλειά του, εξακολουθούσε να παίρνει τηλέφωνο για να βρει τόν διοικητή μας και όταν τά κατάφερε μέσω ασυρμάτου, ήταν τόσα τά νεύρα του που έχασε το δίκιο του, με τίς φωνές που ύψωσε στόν διοικητή μας, που ήρεμα του είπε ότι σέ μισή ώρα θά είναι εκεί να κάνει προανάκριση.
Όλοι θα αναρωτιέστε από ποσες μερες φυλακή φάγαμε τελικά;
5 μέρες τιμητική άδεια ο αμόρφωτος φαντάρος και 7 εγώ σάν πιό μορφωμένος , πού έγιναν 10 όταν του ανταπάντησα, μετά το 7 που άκουσα... "Σάς ευχαριστώ για τίς 10 μέρες κυριε Διοικητά, γιατί αργεί τό ποστάλι μια και παει και Μυτιλήνη! "
Έ άς γίνουν 10 είπε με μειδίαμα ο καλός Συνταγματάρχης μας, που είχαμε γνωρισθεί από πριν, όταν ζήτησε ποδοσφαιριστές για να κάνει ομάδα και του παρουσιάστηκα σάν παικτης του Παγχιακού και άλλη φορά με τους καλλιτέχνες σάν ηθοποιός! Αλλά με 3ήμερες άδειες, μετά το σκετς που παίξαμε! (Ακόμη και στόν στρατό είσαι ότι δηλώσεις! Μέχρι να το καταλάβουν... έχεις απολυθεί!
Δεν ξέχασα, πριν φύγω, να ευχαριστήσω τήν καλή και ωραία δασκάλα που όταν ο Δικαστικός Επίτροπος τής είπε να του δώσει το άλλο κλειδί τού είπε ότι δεν είχε, ενώ είχα δει ότι είχε άλλα δύο κλειδιά τήν ημέρα που μου τό έδωσε».
