Γίνει δεν γίνει πόλεμος, κρύψτε δυό κιβώτια με… νερό

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 10/06/2022 - 20:13

Πόσα χρόνια το ακούμε; Στα νησιά τουλάχιστον από την… απελευθέρωση τους. Άρα είναι παλιά, πολύ παλιά ιστορία, αλλά αυτή τη φορά τα πράγματα έχουν αγριέψει.

Αναφερόμαστε στο ερώτημα, που είναι πλέον ρουτίνα ειδησεογραφίας και σε κεντρικό επίπεδο. Θα έχουμε πόλεμο με την Τουρκία;

Κατ’ αρχήν και μόνο ότι το συζητάμε κάτι σημαίνει, όπως σημαίνει πολλά, για όσους εκτιμούν ότι ο Σουλτάνος δίπλα το χρησιμοποιεί… προεκλογικά. Και μόνο ότι αυτό «πουλάει» σημαίνει πολλά πράγματα για την ιδιοσυγκρασία των Τούρκων και μην τους μπερδεύουμε με τους απέναντι μας, που είναι περισσότερο… Ίωνες παρά Τούρκοι.

Για να το καταλάβουμε ας κάνουμε μια γεωγραφική… αντιστροφή.

Μας έλεγε ας πούμε σήμερα ο Μητσοτάκης, ότι ζητάμε τα εδάφη μας στην Μικρασία, εγώ τα χωράφια του παππού μου στην Αγιά Παρασκευή του Τσεσμέ, ότι θα πάμε ένα βράδι και θα τα πάρουμε και τι δουλειά έχει ο Ερντογάν να επισκέπτεται τα… Αλάτσατα.

Ε, θα τον στέλναμε μια βόλτα στο… Δρομοκαϊτειο. Ο Σουλτάνος λοιπόν δίπλα, λέει τα ίδια πράγματα, και το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν ντρέπεται, ούτε ότι θεωρείται διεθνώς γραφικός, το πρόβλημα είναι ότι τον ακούει το ακροατήριο του στην Τουρκία και δεν τον πιάνουν στις σφαλιάρες.

Κατά την γνώμη μου αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα σήμερα. Η κοινή γνώμη της Τουρκίας ή έστω ένα σεβαστό τμήμα της, που δεν ανατριχιάζει στην ιδέα του πολέμου, που ενέχεται τον αναθεωρητισμό, που έχει εθιστεί στις εισβολές και έχει συνηθίσει στα πτώματα.

Ε, ναι, ο ελληνικός λαός, δεν είναι πολεμοχαρής, δεν ζητάει τίποτα από κανέναν, δεν θέλει να νεκροφιλήσει τα παιδιά του.

Το αν θα γίνει λοιπόν πόλεμος ή όχι δεν είναι ρητορικό πλέον το ερώτημα. Πόλεμος δεν θα γίνει αν δεν θέλει κανένας. Ο Ερντογάν θέλει και η Τουρκική κοινή γνώμη, όσο τουλάχιστον μπορεί να εκφραστεί σε συνθήκες Τουρκικής… δημοκρατίας, δεν φαίνεται να έχει αντίρρηση.

Συνεπώς τα πράγματα πρέπει έτσι να τα ερμηνεύουμε, όπως δεν πρέπει να τα μπερδεύουμε με τις εκλογές απέναντι.

Ας το περιγράψω διαφορετικά. Που κοιτάζουν οι Πρωτεύουσες των νησιών; Την Ιωνία ήτοι την σημερινή Ελλάδα… ανάποδα. Η απώλεια της Μικρασίας στέρησε στα νησιά την ενδοχώρα τους και έκτοτε θέλουμε δεν θέλουμε, μας αρέσει δεν μας αρέσει τα νησιά μας είναι… ανάπηρα.

Το ίδιο ακριβώς αισθάνεται και η Τουρκία. Βλέπει να νησιά σαν «σφήνα» τα νησιά της στερούν το Αιγαίο, η πατρίδα τους αν δεν είναι… Γαλάζια είναι κολοβή, δεν αναπνέει, η Τουρκία χωρίς τα νησιά και χωρίς το Αιγαίο αισθάνεται ανάπηρη και έτσι θα αισθάνεται πάντα.

Συνεπώς τα νησιά θέλει να τα πάρει, αλλά θέλει να τα πάρει… Τούρκικα.

Αν υπάρχει για κάτι η ιστορία είναι για να μας διδάσκει. Δείτε τι έγινε στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Το χιλιοζύμι, πλήν Τουρκίας, η Τουρκία ήταν ο επιτήδειος ουδέτερος. Η Τουρκία διαχρονικά πατάει στα σίγουρα. Γι’ αυτό άλλωστε και πάει γιαβάς – γιαβάς. Ακόμα και τίποτα να μην πάρει σήμερα έριξε την ιδέα της αποστρατιωτικοποιήσεως. Τα νησιά τα θέλει έρημα από πληθυσμό και χωρίς στρατό. Τότε θα τα κάνει μια χαψιά. Ο διαχρονικός στρατηγικός στόχος θα είναι αυτός.

Συνεπώς το πρόβλημα δεν είναι αν θα γίνει πόλεμος. Πόλεμος δεν θα γίνει αν η Τουρκία ξέρει πως αν απλώσει το χέρι της θα το πάρει στο άλλο… κομμένο.

Εμείς όμως πόσο είμαστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό;

Εμάς πρέπει να ρωτήσουμε και όχι τους Τούρκους.

Και δεν θέλω να γκρινιάξουμε με χιλιοειπωμένα πράγματα. Όπως η… Προσκοπική θητεία που έχουμε σήμερα, όπως ότι έχουμε δεκάδες χιλιάδες γυναίκες, που όχι δεν ξέρουν τι είναι το όπλο, αλλά δεν έχουν φορέσει ποτέ ούτε… άρβυλο, ούτε ότι είμαστε με το όπλο στον κρόταφο, εκτός αν δεν καταλαβαίνουμε τι μας γυρεύει ο… γείτονας και ακόμα δεν ξέρουμε που είναι τα καταφύγια στη Χίο.

Ας τα αφήσουμε αυτά και ας δούμε κάτι απλό. Έχουμε φυλάξει σε μια γωνιά δυό κιβώτια νερά; Έχουμε κρύψει σε ένα ντουλάπι ένα φιαλάκι υγραέριο για να μαγειρέψουμε; Έχουμε σε ένα συρτάρι ένα ραδιοφωνάκι με μπαταρίες; Έχουμε προσπαθήσει να οργανώσουμε την ζωή μας σε δυό σταθερές; Οι άντρες όλοι λείπουν και δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα;

Νομίζουμε είναι απλοί συλλογισμοί αυτοί; Ας τους κάνουμε, ας αυτό - οργανωθούμε εμείς και αφήστε τον πόλεμο. Έτσι κι’ αλλιώς θα γίνει αν είμαστε ανέτοιμοι.

 

Υ.Γ.: H ντουζιέρα στην Λευκωνιά δούλεψε. Η καμπίνα με τα… καρφιά έμεινε χύμα στο σημείο. Όπως μας είπαν άλλος είναι για το νερό, άλλος είναι για τις καμπίνες. Για τα καρφιά ποιός είναι;

Σχετικά Άρθρα