Ευχαριστώ. "Και η πολύ σεμνότης βλάπτει" Κ. Τσάτσος

Σάβ, 22/12/2018 - 08:19

Αρχές Δεκεμβρίου, με την ευκαιρία της Ιεράς Πανηγύρεως του Αγίου Νικολάου στο Νησί, όπου ως γνωστόν ποτέ δεν έλειψα, ο ΦΟΒ (Φιλοπρόοδος Όμιλος Βροντάδου) είχε την ευγένεια και την καλοσύνη να με βραβεύσει για την προσφορά μου στην Επιστήμη και για την αγάπη μου προς τη γενέτειρά μου, τον Βροντάδο. Η βράβευσή μου ακολούθησε την εξαίρετη ομιλία του συναδέλφου κ. Ανδρέα Μιχαηλίδη, του γνωστού ιατρού Ρευματολόγου και Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι και εξαίρετος ιστορικός (το ντοκτορά του είναι στην Ιστορία της Ιατρικής). Εκεί λοιπόν έμαθα πώς ο πατέρας μου… κοίμισε τους φρουρούς του και ελευθερώθηκε, πράγμα που μετά την επικήρυξή του τον ανάγκασε να κρύβεται για χρόνια από τους Γερμανούς, και έτσι με τη βοήθεια της Ελληνικής Αστυνομίας δεν μας άφησε… ορφανούς (μεγάλη ιστορία που μας βγάζει από το θέμα μας).

Μετά λοιπόν από κάποιους χαιρετισμούς από εκπροσώπους διαφό­ρων φορέων, και την εξαίρετη – όπως ήδη σημείωσα – ομιλία του κ. Μιχαη­λίδη, έγινε και η δική μου βράβευση. Εδώ πρέπει να σημειώσω τα επαι­νετικά λόγια του εκπροσώπου του Ιατρικού Συλλόγου Χίου, ο οποίος κυριολεκτικά με… αγιοποίησε!...

Εγώ, ξεκινώντας τις ευχαριστίες μου, αφιέρωσα τη σύντομη ομιλία μου και την όλη τιμητική εκδήλωση στους πεθαμένους συμμαθητές του Γυμνασίου μας («Ανδρεάδειο» Γυμνάσιο, δεν υπήρχε τότε Λύκειο) και φίλους μου, μαζί και στην οικογένειά μου, ιδιαιτέρως στη σύζυγό μου και στον παιδικό μου φίλο, συμφοιτητή και συνάδελφό μου κ. Ισίδωρο Καστάνια, ο οποίος δεν παρευρέθη για λόγους υγείας!... Αναφέρω ονο­μαστικά τους απωλεσθέντας κατ’αλφαβητική σειρά, διότι ως γνωστόν «τα γραπτά μένουν» (scripta manent) και ζητώ συγνώμη αν ξέχασα κάποιον: Ανδρεάδης Κωνσταντίνος, Αρακάς Νικόλαος, Γιαννιτσάκης Σταύρος, Κουτούρας Κωνσταντίνος, Λασπάκης Απόστολος, Μουντές Ιωάννης, πατήρ Δράκος Στυλιανός, Πιτταούλης Ισίδωρος, Ρες Ζαννής, Σαραντή Αργυρώ, Συρρή Δέσποινα (Μπενάκη), Τσατσαρώνης Αντώνιος.

Βέβαια ξεκινώντας τις ευχαριστίες μου θα έπρεπε πρώτον από όλους να ευχαριστήσω τον φίλο κ. Πολύδωρο Στείρο, Πρόεδρο του ΦΟΒ, με πρωτοβουλία του οποίου έγινε η τιμητική εκδήλωση προς το πρόσωπό μου, και τον επίσης φίλο και συνάδελφο κ. Ανδρέα Μιχαηλίδη, από τον οποίο και… μορφώθηκα αρκετά!...

 

 

Πέρα όμως από την τιμητική εκδήλωση στο πρόσωπό μου, θέλω εδώ να τονίσω ότι υπάρχουν πολλοί Συμπατριώτες μας (με το Σ… κεφαλαίο) που για πολλούς και διαφόρους λόγους οι τιμητικές τους διακρίσεις δεν προβάλλονται δεόντως!... Ένας από αυτούς είναι ο φίλος και συνομή­λικός μου κ. Σίμος Παληός, ο οποίος ετιμήθη στα Greek Shipping Awards ως επικεφαλής της DIANA Shipping (στην ίδια εκδήλωση που τιμήθηκε και η κ. Αγγελική Φράγκου, κόρη των αειμνήστων Νικολάου και Στέλλας Φράγκου, την οποία Στέλλα την είχα Αντιπρόεδρο στο Δ.Σ. του Δρομοκαϊ­τείου όταν ήμουν Πρόεδρος). Ο κ. Παληός (ο Σίμος ήθελα να πω) δεν μου συγχώρησε ποτέ το γεγονός, ότι αν και είναι υψηλότερος από εμένα κατά… ένα κεφάλι(!!!), στον τελικό του μπάσκετ το 1959 πήραμε εμείς το πρωτάθλημα και όχι το Γυμνάσιο Αρρένων Χίου!!! Ωραία χρόνια. 

Τελειώνοντας το κείμενό μου και λόγω των άγιων ημερών που είναι… προ των πυλών, θα προέτρεπα τους Ανθρώπους (Α κεφαλαίο), πατριώτες μου και μη, να επισκέπτονται έστω και μία φορά το χρόνο τα Ιδρύματα (νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, γηροκομεία ή και φυλακές κλπ.) για να διαπιστώνουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δυστυχία που είναι εκεί μέσα. Πόσοι εγκαταλελειμμένοι άνθρωποι υπάρχουν; Πόσοι δεν έχουν ούτε μια επίσκεψη το χρόνο; Φαγητό και κουβέρτα, επαναλαμβάνω, έχουν. Το χαμόγελο και η κουβέντα τους λείπει!...

Και για να χαμογελάσετε… Σας παραθέτω το «δίπλωμά» μου του μπάσκετ και σας προτρέπω να μου απαντήσετε: Στον άλλο κόσμο (που θα πάμε) υπάρχουν ομάδες μπάσκετ; Κάποιος μου απάντησε ότι από μια έρευνα που έκανε ομάδες ποδοσφαίρου υπάρχουν τουλάχιστον στην… κόλαση! (χαμογελάστε παρακαλώ!...)

 

 

 

 

[1]     Έχω ξαναχρησιμοποιήσει αυτόν τον τίτλο.

[2]     Τα τελευταία χρόνια ο κ. Παληός βοηθάει και στο Ίδρυμα Βιοϊατρικής Τεχνολογίας!

Άλλες απόψεις: Του Αναστάσιου Τριπολίτη