Στις 22 Μαΐου 1963 ο αγωνιστής της δημοκρατίας και της ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης δέχθηκε δολοφονική επίθεση από κύκλους του παρακράτους της ακροδεξιάς στη Θεσσαλονίκη, όταν παραβρέθηκε για να μιλήσει σε εκδήλωση υπέρ της ειρήνης. Τον τραυμάτισαν πολύ σοβαρά και πέθανε σε 5 μέρες, στις 27 Μαΐου, σε ηλικία 51 ετών. Στην κηδεία του συγκεντρώθηκαν 500.000 άνθρωποι για να τιμήσουν τη μνήμη του.
Στην ανάκριση για τη δολοφονία, την οποία είχαν αναλάβει ο ανακριτής Χρ. Σαρτζετάκης, μετέπειτα πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο εισαγγελέας Μπούτης, έκανε παρεμβάσεις ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κ. Κόλιας, ο πρώτος πρωθυπουργός της απριλιανής χούντας. Ζήτησε να προστατευθούν από τις διώξεις ανώτατοι αξιωματικοί (βλ. Κ. Μήτσου κ.ά.), που είχαν αναμειχθεί στην υπόθεση της δολοφονίας. Βέβαια οι παρεμβάσεις αυτές έπεσαν στο κενό.
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης έλαβε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής.
Ήταν ο γιατρός των φτωχών και το 1950 αναγορεύθηκε υφηγητής στην έδρα της Μαιευτικής και της Γυναικολογίας.
Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και αναδείχθηκε 10 φορές βαλκανιονίκης στο άλμα εις μήκος.
Στις εκλογές «της βίας και νοθείας», που έγιναν στις 29 Οκτωβρίου 1961 εκλέχτηκε βουλευτής Πειραιά με το Π.Α.Μ.Ε. (Πανδημοκρατικό Αγροτικό Μέτωπο Ελλάδας), έναν συνασπισμό αριστερών δυνάμεων με επικεφαλής την ΕΔΑ.
Η πορεία που διοργανώθηκε από την ΕΕΔΥΕ «Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη» (21/4/1063) απαγορεύτηκε από την αστυνομία, αλλά ο ίδιος ως βουλευτής έκανε μόνος του την πορεία. Μετά τον συνέλαβε η αστυνομία.
Σήμερα έχουμε υποχρέωση να τιμήσουμε τη μνήμη του ανθρώπου, που υπηρέτησε με τους αγώνες του την αριστερή του ιδεολογία και μαζί τη Δημοκρατία.