Το σιδηροδρομικό ατύχημα της 1/3/2023 σηματοδότησε με λαβωματιές την άνοιξη της Ελληνικής Δημοκρατίας και Πολιτείας, θέτοντας τες πρό των βαρέων ευθυνών τους, για τη μέγιστη υποτίμηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής πρωτίστως, για το προσπέρασμα (σνομπισμό) των φορολογουμένων πολιτών με την παράκαμψη της στοιχειώδους ασφάλειας μετακίνησής τους με τα μέσα σταθερής τροχιάς, για την φονική αδιαφορία τους στον ανθό της νεολαίας του τόπου μας, που απέθεσαν εν μια στιγμή, απανθρακωμένη στην "αγκαλιά" των γονέων της...
Από τη δήλωση του Υπουργού Μεταφορών τον Νοέμβρη του 2022 που διαβεβαίωνε για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων μας, ως το χέρι του μοιραίου σταθμάρχη και τους ενδιάμεσους μιας αναίστιας κρατικής μηχανής, κρίκους, με περίσσεια προθύμων που αναλαμβάνουν χωρίς να γνωρίζουν, χωρίς να δύνανται να επωμισθούν τις ευθύνες του αναληφθέντος έργου, όλα στο βωμό του μισθουδάκου που αξίζει το "ρουσφέτι", τη μετάταξη, τον συμψηφισμό ή και την υπόσταση των πολιτικών που εν πολλοίς εργάζονται για το ευτελές και το ασήμαντο, οδηγώντας στο αυτονόητο "είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι" για την τραγωδία με το μικρό ή μεγάλο μας ρόλο...
Πρίν λίγο καιρό, στις μεγάλες καταστροφές της Τουρκίας δια και των ΜΜΕ που επιστράτευαν μηχανικούς, σεισμολόγους, πολιτικούς και κάθε είδους ειδικούς, με... σχεδόν ναρκισσισμό και αλαζονεία διατείνονταν για το πόσο καλύτερες είναι οι κατασκευές εν Ελλάδι, όταν όλη η χώρα -όπως ξέρουμε όλοι μας- βρίθει από παλιά εγκαταλελειμμένα κτίσματα, που "θου Κύριε τ ονομά σου" να μην... κουνήσει... και η καταστροφή μας πρόλαβε στην στροφή της δυναμικής της ζωής -όχι απο την αντάρα της Φύσης- μα απ την αντάρα μιάς άχρηστης κρατικής μηχανής ελεεινής στη γραφικότητά της και απ την ανταρα της αβελτηρίας των προσώπων που την εκφράζουν υψηλόβαθμα, μεσόβαθμα, χαμηλόβαθμα...
Άραγε ο τρίτος πυλώνας της Ελληνικής Δημοκρατίας και Πολιτείας, -το θεσμικό καταφύγιο των πολιτών της χώρας μας- η Δικαιοσύνη- θα αρθεί στο ύψος των περιστάσεων για να αναχαιτίσει με επάρκεια, σύνεση, εντιμότητα, γνώση,αυστηρότητα και θάρρος, με νέμεση και τιμωρία ό,τι με όποιους/ες υπό τις ιδιότητές τους, στάθηκε ΕΝΟΧΟ για το ανείπωτο πένθος, που τόσο ασυνείδητα και δίχως ντροπή, ξετύλιξαν με αίμα στις ράγες των τραίνων...