Καλλιμασιώτικες Μνήμες Πανηγυριών 1950-1960 ...του Σταμάτη Στεφανάκη απ'την ξενιτιά!

Κυρ, 09/08/2020 - 07:05
Λευτέρης Πυκνής

Αργά το απόγευμα της 8ης Αυγούστου εορτής του Αγίου Αιμιλιανού της Καλλιμασιάς έλαβα μέσω διαδικτύου το ακόλουθο κείμενο άρθρο μνήμης και νοσταλγίας ενός βέρου και γνήσιου τέκνου γέννημα θρέμμα της Καλλιμασιώτικης γης του Στάμου Στεφανάκη, ο οποίος απ'ότι ξέρω σήμερα ξεφύλλισε όλα τα περί του Αγίου Αιμιλιανού γραφτά εικόνες και συμβάντα και συναισθηματικά φορτισμένος γράφει με τον τίτλο : 

ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΏΤΙΚΕΣ ΜΝΉΜΕΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΏΝ.

Τρεις ημέρες γιορτής, τρεις ημέρες εκκλησίας και τρεις ημέρες πανηγυριού είναι αυτά που θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια .

Ήταν η ημέρα του Χριστού και το διήμερο του Αγίου Αιμιλιανού στο χωριό μου, στο χωριό που γεννήθηκα αγάπησα και λάτρεψα .

Στο χωριό που άφησα για να ζήσω στην ξενιτιά αλλά με την καρδιά και την σκέψη μου να βρίσκονται καθημερινά εκεί .

Το χωριό που ζωγράφισα και που έγραψα ποιήματα , την Καλλιμασιά μου !

Το απόγευμα του Χριστού, μόλις χαμήλωνε ο ήλιος παρά την αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού, νέοι νέες και παιδιά ντυμένοι στα γιορτινά τους κατηφόριζαν από την κάτω και την πάνω πόρτα για τον Σελέπερο .

Στον στενό και χωμάτινο δρόμο από τον μεγάλο πεύκο στο σχολείο μέχρι το στενό δρομάκι του Άγιου Νικόλα, γινόταν η περαντζάδα του νυφοπάζαρου .

Ένας περίπατος γεμάτος γέλιο χαρά ξεγνοιασιά και ασφάλεια αφού το αυτοκίνητο ήταν ανύπαρκτο !

Όταν άρχιζε να σουρουπώνει σιγά σιγά όλοι γύριζαν στα σπίτια τους να ετοιμαστούν να κατεβούν στο πανηγύρι .

Τα καφενεία του Σουσούρη και του Χατά (σημερινό κρεοπωλείο του Νικολιό ) άρχιζαν την προετοιμασία.

Με μια μπουρού έβρεχαν τον δρόμο να καθίσει η σκόνη, έστρωναν τα τραπέζια και τις ξύλινες πτυσσόμενες καρέκλες αφήνοντας ένα κύκλο μπροστά στην ορχήστρα η οποία έπαιρνε θέση για τον Σουσούρη στον τοίχο κάτω από το μνημείο του Πατριάρχη, για τον δε Χατά στην βεράντα του καφενείου .

Κατά τις οκτώ όλοι είχαν πάρει τις θέσεις τους.

Μουσική με καλούς οργανοπαίχτες ξένους όπως τους Στάμπες ,τον Στεφανή στο κλαρίνο ,τον Λουλούδη στο σαντούρι ,τους Καλλιμασιώτες Λαχάρια μπουζούκι και ακορντεόν, Ντρίλας στην τρόμπα ,Κόμορο στο ούτι άρχιζε με τον πανηγυριώτικο σκοπό .

Οι πανηγυριώτες είχαν αρχίσει να παραγγέλλουν τους μεζέδες και τα ποτά τους και οι θεατές του θεωρείου τα πόστα τους στο χωράφι του Πιπή στην γωνία και στους Σχίνους δίπλα στου Χατά (σημερινό Ντιρλαντά) για να καταγράψουν το ποιός χόρεψε με πια για την αυριανή... εφημερίδα.

Τα χορεύουμε ; προς την ντάμα από τον Καβαλιέρο και επιτρέπετε ; προς τους κηδεμόνες παίρνει και δίνει αλίμονο αν γίνει άρνηση γιατί τότε αρχίζει και ο καυγάς !

Το κόλλημα στα όργανα μετά τον χορό απαραίτητο...

Το γλέντι κρατάει μέχρι τις πρωινές ώρες και κάνει λιγοστούς τους εκκλησιαζόμενους στον Άγιο Αιμιλιανό .

Όμως το απόγευμα σύσσωμο το χωριό ξεκινάει να πάει να προσκυνήσει στην εκκλησούλα του Αγίου με την φανταστική θέα στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου πελάγους !

Άλλοι με το λεωφορείο , άλλοι με τα γαϊδουράκια και άλλοι με τα πόδια .

Φθάνοντας στον αυλόγυρο της εκκλησίας θα βρεις δεκάδες πραματευτές να έχουν απλώσει την πραμάτεια τους , μπουρμπούλια,  τσουκάλια ,τα παστέλια τους και τα παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους όπως η εντυπωσιακή σκάφη με το λουλακί νερό και τα μεταλλικά ψαράκια που ήταν αδύνατον να... τσιμπήσουν !

Το Διευχών του παπά Θεμήστου ήταν το συνθηματικό προς την ορχήστρα για την έναρξη του δεύτερου πανηγυριού .

Την επόμενη ημέρα το τρίτο πανηγύρι πάλι στο Χριστό , πάλι μια από τα ίδια !

Πώς να τα ξεχάσω ;                           Από την ξενιτιά ! 8 Αυγούστου 2020 

Σταμάτης Στεφανάκης

Και συμπληρώνω εγώ υπάρχει περίπτωση όσοι έχουμε ζήσει αυτά τα γεγονότα να τα λησμονήσουμε ποτέ ;

Όνειρα περασμένα χρόνια έρχονται και φεύγουν σαν τα χελιδόνια ! Οι αναμνήσεις είναι πάντα ζωντανές όσα χρόνια και αν περάσουν μέχρι τα βαθιά γεράματα ! 

Χίος 8 Αυγούστου 2020

Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης

Άλλες απόψεις: του Λευτέρη Πυκνή