Μουσείο ιερού καθεδρικού ναού Αγίου Γεωργίου Βροντάδου Χίου

Τρί, 15/09/2020 - 16:44

Έτσι τιτλοφορείται το Εκκλησιαστικό Μουσείο του Αγίου Γεωργίου, το οποίο «κάποιοι» το έφτιαξαν, και έτσι τιτλοφορείται και το ενημε­ρωτικό εξασέλιδο φυλλάδιο που κυκλοφόρησε μόλις εγκαινιάστηκε το Μουσείο για να ενημερώνονται όσοι το επισκέπτονται για το τι θα δουν (τι περιέχει, τι εκθέματα έχει κ.λπ.)! Και μέχρις εκεί όλα καλά.

Όπως διαβάζομε στην τελευταία σελίδα του ενημερωτικού φυλλαδίου: «Το Εκκλησιαστικό Μουσείο του Ιερού Ναού Γεωργίου Βροντάδου Χίου, είναι ένα κύτταρο πολιτισμού, ιστορίας και θρησκευτικής παράδοσης του τόπου μας. Βρίσκεται δίπλα ακριβώς από τον Ιερό Ναό και είναι κατασκευασμένο σύμφωνα με τις πιο σύγχρονες τεχνικές προδιαγραφές»! (το θαυμαστικό δικό μου).

Στους χώρους του φιλοξενεί σπάνια κι ανεκτίμητα εκθέματα, που μαρτυρούν τη συνεχή και λαμπρή παρουσία του Ναού μέσα στους αιώνες». Ακολούθως το έντυπο περιγράφει τα εκθέματα, και καταλήγει: «Τα εκθέματα, σε συνδυασμό με το περιβάλλον, το φως, ακόμα και τη βυζαντινή μουσική υπόκρουση, συνθέτουν μια κατανυκτική ατμόσφαιρα που αξίζει κανείς να αισθανθεί και να ζήσει, κλπ. κλπ.».

Και βέβαια θα διερωτάται ο αναγνώστης και η αναγνώστρια του κειμένου μου: «Και τι σε πειράζει γιατρέ που δεν αναγράφονται οι δωρηταί;» Μα ασφαλώς και με πειράζει, διότι οι ΔΩΡΗΤΑΙ είναι οι γονείς της συζύγου μου Μαίρης Σαραντή (Ισίδωρος και Αγγελική Σαραντή), ο δε (αείμνηστος) Ισίδωρος και ΤΑΞΙΔΕΨΕ και ΠΟΛΕΜΗΣΕ για να επιβιώσομε εμείς και να επισκεπτόμεθα σήμερα το Μουσείο!...

Ελπίζω στην επόμενη έκδοση του ενημερωτικού φυλλαδίου να υπάρξουν κάποιες διορθώσεις-συμπληρώσεις τις οποίες άλλωστε τις έχω έτοιμες!...

Τελειώνοντας, σημειώνω ότι σκέφθηκα πολύ προτού γράψω και δημοσιεύσω το παρόν κείμενο, διότι πολλοί θα σκεφθούν ότι «ο γιατρός καβάλησε το καλάμι»! Όμως γράφω τα πιο πάνω διότι: 1ον) «η πολλή σεμνότης βλάπτει», όπως ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Τσάτσος είχε πρωτοπεί, και 2ον) διαβάζοντας κάποιοι από τους νεαρούς «κατέχοντες» (πλουσίους) τις δωρεές των παλαιοτέρων, ίσως (λέγω και γράφω, ίσως) φιλοτιμηθούν και κάνουν κάποιο έργο από αυτά που για λόγους οικονομίας(;) αδυνατεί να εκτελέσει το έρημο το κράτος!... (π.χ. «καλλωπισμό» της Δασκαλόπετρας, της «Πέτρας του Ομήρου» δηλαδή).

Και πάλι συγχωρέστε με αν παραφέρθηκα, αλλά είναι τελευταίες ημέρες του Αυγούστου και η θερμοκρασία πλησιάζει τους 40°C!

Υ.Γ.: Αντί μνημοσύνου, σκέφθηκα να γράψω λίγα λόγια για το πώς απέκτησε ο πεθερός μου κάποια περιουσία. Ο Ισίδωρος Σαραντής λοιπόν, μεγάλωσε χωρίς γονείς, τον μεγάλωσε η γιαγιά του! Με την έναρξη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου βρέθηκε στις ΗΠΑ όπου και κατετάγη στο Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό. Με το πέρας του πολέμου και την αποστρατεία του δούλεψε ως αξιωματικός του Εμπορικού Ναυτικού, έκανε κάποια χρήματα και βοήθησε τον τόπο του ποικιλο­τρόπως! Παντρεύτηκε την Αγγελική Κοσμά, κόρη του πολύτεκνου δασκάλου Παντελή Κοσμά, χωριανή του από την περιοχή Ρήγου του Βροντάδου και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Χριστόφορο και τη Μαρία (Μαίρη), την οποία πήρα σύζυγο και αποκτήσαμε τέσσερα παιδιά: τον Γιάννη, την Αγγελική, τον Σιδερή και τον Γιώργη. Αυτά για τα πεθερικά μου ΑΝΤΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ.

 

Δεν γράφει με ποιών δωρητών τον ιδρώτα κατασκευάσθηκε το κτίσμα που φιλοξενεί τα εκθέματα!

Άλλες απόψεις: Του Αναστάσιου Τριπολίτη