Χίος, Κυριακή 7 Ιουνίου

Σεμνύνεται και λαμπρύνεται η Χιακή Βιβλιογραφία από τις εκδόσεις "ΑΛΦΑ ΠΙ" του Γ. Παληού

Δευ, 29/06/2015 - 16:18

Τρεις νέες Χιακές Εκδόσεις

Μέσα στις τόσο όμορφες και λίαν αξιέπαινες Χιακές εκδόσεις, από τις οποίες διαρκώς εμπλουτίζεται και αυξάνει η τοπική βιβλιογραφία, περιλαμβάνονται αυτές του εκδοτικού οίκου “Άλφα Πι” του φίλου Γιάννη Παληού. Εκδόσεις που, σεμνύνουν και λαμπρύνουν, τη χακή βιβλιογραφική πραγματεία στο ευρύτερο φάσμα της πνευματικής βιοτής.

            Ο αείμνηστος αδελφός του Γιάννη, Αντώνης, “έφυγε” πρόωρα από τον μάταιο τούτο κόσμο, άφησε όμως μαζί με τον αδελφό του ένα τεράστιο έργο για το οποίο θα μιλήσουν οι μελλοντικές γενιές. Έχω πει και άλλοτε ότι, κάθε βιβλίο του εκδοτικού οίκου “Άλφα Πι” δεν είναι απλά μια νέα έκδοση, είναι ένα κομψοτέχνημα. Όποιος γνωρίζει από βιβλία, όποιος αναθαρρεί και ζωογονείται από τη μυρωδιά των σελίδων του, εμπλουτίζει και μεταρσιώνεται από την ανάγνωση των κειμένων του και μεταμορφώνει τη σκέψη του σε άγγελο φωτός από την όραση των θεατών του στοιχείων, κατανοεί του λόγου μου το αληθές. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται την αξία ενός βιβλίου είναι αδύνατον να καταλάβει αυτό το οποίο περιγράφω. Γι΄ αυτό κι εγώ, με χαρά μεγάλη καμαρώνω κάθε νέα έκδοση του καλλιτεχνικού τυπογραφείου “Άλφα Πι” που, με κόπο μεγάλο και τη βάσανο της διακονίας, φέρνει στο φως της δημοσιότητας πλέον ο Γιάννης, δίχως τον Αντώνη, συνεπικουρούμενος –φυσικά– από τους λοιπούς, εκλεκτούς, συνεργάτες του.

            Μέσα στο τρέχον έτος (2015) αρκετά βιβλία κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις “Άλφα Πι” και ήδη παρουσιάσαμε δυο φορές στον τοπικό Τύπο ορισμένα εξ αυτών.

            Σήμερα, βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να έχουμε καταστεί κοινωνοί τριών πονημάτων που, πρόσφατα, εκδόθηκαν και έφθασαν στα χέρια μας.

            Πρόκειται για έργα δυο ανθρώπων της Χίου, σκαπανέων του πνεύματος, καθενός από το δικό του μετερίζι: Ενός Κληρικού (που πρόσφατα μετέστη στους ουρανούς, καταλείποντας μνήμη αγαθή) και ενός λαϊκού. Και οι δυο, ρέκτες και συνειδητοί χριστιανοί και επιστήμονες, αποτύπωσαν επί σειρά ετών το έργο τους μέσα από την θητεία τους στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ως θεολόγοι –ιστορικοί, αλλά –κυρίως– ως άνθρωποι που εξεμέτρησαν το ζην διδασκαλικώς, έχοντας κατά νουν ότι πράττουν λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Δηλαδή, ενεργώντας σύμφωνα με τη ρήση “οι γονείς μας, μάς έμαθαν το ζην αλλά οι διδάσκαλοι μας το ευ ζην”.

 

******************************

Συγγραφέας του πρώτου έργου είναι ο μακαριστός Αρχιμανδρίτης και Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου (και επί τριετία Καθηγητής μου), π. Γεώργιος Κ. Λιαδής. Ο π. Γεώργιος, Διδάκτωρ της Θεολογίας, Κατηχητής-Ιεροκήρυξ και Απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής Χάλκης αναλώθηκε επί δεκαετίες στη μελέτη και συγγραφή των ιερών κειμένων. Εδώ, παρουσιάζεται η Διδακτορική του διατριβή, αφορώσα τον βίο, το αγιολογικό και υμνογραφικό έργο ενός Αγίου της Εκκλησίας μας, ο οποίος καταγόταν, έδρασε και άσκησε στην αρετή και αγιότητα στη Χίο, τον Όσιο Νικηφόρο (η μνήμη του οποίου τιμάται από την Αγία μας Εκκλησία την 1η Μαΐου εκάστου έτους).

Στη διατριβή του, των 250 και πλέον σελίδων, με τίτλο “Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ Ο ΧΙΟΣ- ΤΟ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΥΜΝΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ”, ο ερευνητής- αναγνώστης του μπορεί να εντρυφήσει στο σπουδαιότατο έργο του Οσίου, την προσφορά του στην Εκκλησιαστική, κοινωνική, πνευματική και επιστημονική ζωή της εποχής του (1750-1821). Διακρίθηκε ως Ηγούμενος, Πνευματικός, Ιεροκήρυκας και Διδάσκαλος- Εκπαιδευτικός στη Χίο. Ευεργέτησε πλήθος Κληρικών και λαϊκών, συνέβαλε καθοριστικά στην αναβάθμιση της πνευματικής και κοινωνικής βιοτής του τόπου, ενώ επιτέλεσε δεκάδες θαύματα, ένδειξη και τούτο της χάριτος του Θεού, που παραχωρούνται κατά μεσιτείαν των Αγίων Του.

Ο Όσιος Νικηφόρος ο Χίος συγκαταριθμείται στη χορεία των Πατέρων εκείνων της Αγίας μας Εκκλησίας μας οποίοι αποκαλούνται “Κολλυβάδες” και αγωνίστηκαν για να φωτιστεί το υπόδουλο Γένος και να σταθεί στην πίστη και τις παραδόσεις των Πατέρων, να διασωθεί ο Ελληνορθόδοξος πολιτισμός και ο κατά Χριστόν τρόπος ζωής. Οι “Κολλυβάδες” (βασικότεροι εκπρόσωποι των οποίων ήσαν ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς –Επίσκοπος Κορίνθου–, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο Όσιος Νικηφόρος ο Χίος, ο Όσιος Αθανάσιος ο Πάριος -πρώτος Γυμνασιάρχης του Γυμνασίου Αρρένων Χίου-, κ.α.) υπήρξαν οι πνευματικοί καθοδηγητές των Νεομαρτύρων. Το αναγεννητικό πνεύμα τους είχε καθοριστική επίδραση στην τόνωση και ενίσχυση της παιδείας του υπόδουλου Γένους και στη διατήρηση της αυτοσυνειδησίας του, όχι μόνο έναντι των Οθωμανών κατακτητών αλλά και των δυτικών ιεραποστόλων που εκμεταλλεύονταν την αμάθεια και εξαθλίωση των Ορθοδόξων και προσηλύτιζαν και διαστρέβλωναν, τόσο το δόγμα όσο και τη ζωή των υπό δουλεία ευρισκομένων Ελλήνων, με δόλια και ύπουλα μέσα.

Ο μακαριστός π. Γεώργιος, αναλύει με κάθε λεπτομέρεια τον βίο και την πολιτεία του Οσίου, το αγιολογικό του έργο (που ανέρχεται σε περίπου 30 Βίους, Μαρτύρια και Λόγους), καθώς και το υμνογραφικό του έργο (που ανέρχεται σε περίπου άλλες τόσες Ακολουθίες, Κανόνες, Ύμνους και Επιγράμματα).

Το βιβλίο διανθίζεται με την Ακολουθία προς τιμήν του Οσίου, πλούσια επιστημονική Βιβλιογραφία και έγχρωμο φωτογραφικό υλικό.

Δυστυχώς, ο π. Γεώργιος δεν πρόλαβε να δει την διατριβή του να τίθεται σε δημόσια κυκλοφορία, όμως το σημερινό αποτέλεσμα (έκδοση) νομίζουμε ότι τον δικαίωσε περίτρανα και αποτελεί ένα φιλολογικό μνημόσυνο σ΄ εκείνον ο οποίος, είμαι απόλυτα πεπεισμένος για τούτο, παρακολουθεί και αισθάνεται νοερά -με τα μάτια της ψυχής του- τα τεκταινόμενα, χαίρων και αγαλλόμενος.

 

                ****************************

Τα επόμενα δυο βιβλία ανήκουν στον διαπρεπή εκπαιδευτικό και ακάματο κοινωνικό σκαπανέα, Γεώργη Διλμπόη, τον άνθρωπο που καμαρώνω από τα πρώτα εφηβικά μου χρόνια για τον ανόθευτο χαρακτήρα και την αγάπη του στην Εκκλησία, δίχως τις επιδερμικές καθωσπρεπικές επιδείξεις, αλλά του στιβαρού πνευματικού ήθους και του Παύλειου λόγου “μη συγκοινωνείτε τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε”. Με τον -καλώς εννοούμενο- ελεγκτικό λόγο που είναι απαραίτητος, αφού οδηγεί στη μεταστροφή των κάθε λογής παραστρατημένων. Ασφαλώς, καμιά φορά οι μακράν της Εκκλησίας δεν αντιλαμβάνονται πολλά πράγματα και κατά το κοινώς λεγόμενο “κολάζονται”, όμως όσοι έχουν Ορθόδοξο φρόνημα αντιλαμβάνονται τις εύλογες και δίκαιες ανησυχίες και τις αιτιάσεις του Γεώργη Διλμπόη και τις επικροτούν.

Τα δυο νέα του έργα έχουν τίτλους: Το πρώτο “Ο ΑΝΕΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑΣ- ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΗΡΩΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ”. Και το δεύτερο “Ο ΑΡΣΕΝΙΟΣ”.

Το πρώτο, όπως περιγράφεται στον κύριο τίτλο του, παρουσιάζει ιστορικές μαρτυρίες ανθρώπων της προσφυγιάς, κατά τη Μικρασιατική καταστροφή, με λόγο αφηγηματικό, σε δύο επιμέρους τμήματα. Το διηγηματικό έργο αυτό θα μπορούσε ακόμη και να διασκευαστεί και να παιχθεί σε θέατρο ή κινηματογράφο, περιγράφοντας τους προβληματισμούς και τα γεγονότα των ανθρώπων της περιγραφόμενης περιόδου. Ο συγγραφέας, γόνος ανθρώπων της προσφυγιάς, έζησε ως παιδί πρώτης γενιάς τα βιώματα που κουβαλούσαν οι γονείς, συγγενείς, φίλοι και γείτονες και μεταλαμπάδευσαν υπό μορφή προφορικής μαρτυρίας στις μετέπειτα γενιές. Τούτο απαθανάτισε ο Γεώργης Διλμπόης μέσα από το έργο του αυτό, στις 120 και πλέον σελίδες του καλαίσθητου βιβλίου που, μεταξύ άλλων, προβάλλει φωτογραφίες ανθρώπων τις εποχής με την αντίστοιχη κάθε φορά επεξήγηση στη λεζάντα τους.

Το δεύτερο, “Ο ΑΡΣΕΝΙΟΣ”, 250 περίπου σελίδων, είναι ένα ιστόρημα που αναφέρεται στη μοναστική και αναχωρητική ζωή των Μοναχών. Αλλά και σε πολλά άλλα που σχετίζονται με τους λαϊκούς και τη ζωή των χριστιανών της πόλης. Ο συγγραφέας, μέσα από τον ρέοντα λόγο του (ή καλύτερα ρέουσας γραφίδος), δια στόματος των πρωταγωνιστών επιχειρεί να επικοινωνήσει με τη σκέψη του αναγνώστη και να του μεταφέρει σκέψεις και προβληματισμούς κοινούς που, όμως, αντιμετωπίζονται διαφορετικά και με πολλούς τρόπους από ειδήμονες, ανθρώπους της Εκκλησίας.

Σε κάθε περίπτωση, το βιβλίο διαβάζεται με άνεση και αντίληψη των πραγμάτων, αρκεί βεβαίως ο αναγνώστης να είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται και να γνωρίζει βασικές αλήθειες και Αρχές της πίστεώς μας.

Ο λόγος του κ. Γεώργη Διλμπόη θέλγει τον αναγνώστη και αποδεικνύει περίτρανα ότι η συγγραφή είναι τάλαντο, δώρο Θεού.

 

Κλείνοντας, να συγχαρώ και πάλι τον Γιάννη Παληό για την λαμπερή και αξιοζήλευτη δουλειά του, που καθιστά τον εκδοτικό οίκο “Άλφα Πι” σε έναν εκ των καλυτέρων, όχι μόνο στη νησιωτική χώρα αλλά στην ελληνική επικράτεια.-

Άλλες απόψεις: Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου