Μια συνηθισμένη, επίσημη πρόσκληση για την πραγματοποίηση των εγκαινίων της Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Χίου… Πέμπτη 29/1/2026
Μια συνηθισμένη πρόσκληση με την παρουσία του Υφυπουργού, δεν είναι μια ακόμη είδηση. «Ξύνει» πληγές σε δύο οικογένειες της Χίου, που βυθίστηκαν στο πένθος γιατί ενώ και τότε, «μεγάλα έργα» σχεδιάζονταν από τους κυβερνώντες στο Νομό, το Νοσοκομείο της Χίου, δεν είχε διορισμένο ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ, ούτε λόγος βέβαια για ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ, που υπήρχε μόνο στα «χαρτιά» του Οργανισμού του ΣΚΥΛΙΤΣΕΙΟΥ.
Οι οικογένειες Γεωργίου Φιστέ και Μιχάλη Νειαμονίτη, δεν θα ξεχάσουν ποτέ!
Δεν θα μπορέσουν να «χειροκροτήσουν» όταν θα κόβεται η κορδέλα των εγκαινίων. Γιατί…
1993: Η 5χρονη τότε Φωτεινούλα Φιστέ μεταφέρεται από τους γονείς της με συμπτώματα λαρυγγίτιδας στα Επείγοντα του Νοσοκομείου της Χίου. Ελλείψει παιδιάτρου μέσα στο νοσοκομείο, έγινε εκτίμηση από άλλης ειδικότητας γιατρό, το παιδί δεν κρατήθηκε καν για παρακολούθηση, οι οδηγίες ήταν «καθαρός αέρας», ανοιχτό παράθυρο…
Η 5χρονη Φωτεινούλα, που δεν κρατήθηκε καν για παρακολούθηση, δεν την είδε ποτέ παιδίατρος, δεν έζησε! «Έφυγε» λίγο μετά, από μια απλή λαρυγγίτιδα!
Η οικογένεια ΦΙΣΤΕ «ορφάνεψε» από παιδί, γιατί το Νοσοκομείο της Χίου δεν είχε ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ!
1998: Ο 3χρονος τότε Γιώργος Νειαμονίτης, παρουσιάζει υψηλό πυρετό, μεταφέρεται στο Νοσοκομείο της Χίου, δεν υπήρχε διορισμένος ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ, ο ιδιώτης που το παρακολουθούσε έλειπε εκτός Χίου. Στην πορεία κρίθηκε αναγκαία η αεροδιακομιδή του παιδιού στην Αθήνα. Εν μέσω κακοκαιρίας που δυσχέρανε την προσγείωση του αεροπλάνου. Δύο φορές το ασθενοφόρο το πήγε και το πήρε από το αεροδρόμιο. Άφησε την τελευταία του πνοή κάπου εκεί. Περιμένοντας… Μηνιγγίτιδα. 1998. Δεύτερη οικογένεια που «ορφάνεψε» στην Χίο των «μεγάλων έργων» που όμως δεν είχε ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ και ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ στο μοναδικό ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ της!
ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΘΡΗΝΟΣ που έγινε πια, ΠΑΛΛΑΙΚΗ ΟΡΓΗ!
Το πρώτο κάλεσμα στους φορείς και την κοινωνία της Χίου το είχε απευθύνει τότε ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΧΙΟΥ, ο οποίος πλαισιώθηκε από μια πλειάδα, μαζικών φορέων του νησιού. Συνδικαλιστικοί, πολιτιστικοί, επαγγελματικοί.
Το πανό του Συλλόγου που προπορεύονταν σε όλες τις πορείες έγραφε: « ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ;»
Για πρώτη φορά γέμισαν οι δρόμοι, μαζεύτηκαν χιλιάδες υπογραφές, έκλεισαν τα καταστήματα της Χίου ως ένδειξη διαμαρτυρίας.
Στο περιθώριο των διαδοχικών, πολύμηνων διαμαρτυριών της χιώτικης κοινωνίας, γίνονταν σειρά επαφών με την Διοίκηση του Νοσοκομείου, με τοπικούς βουλευτές, ακόμη και επίδοση ψηφίσματος, μετά το πέρας παρελάσεως, στον αείμνηστο Πρόεδρο της Δημοκρατίας ΚΩΣΤΗ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟ, με το οποίο μετέφεραν το ΠΑΓΧΙΑΚΟ ΑΙΤΗΜΑ για ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗ ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ στο ΣΚΥΛΙΤΣΕΙΟ. «Χρειάζεται να θεσπιστούν κίνητρα» είχε δηλώσει τότε, μιλώντας με ευγένεια με τις γυναίκες που διαμαρτύρονταν απέναντι από το χώρο των επισήμων, στο τέλος της παρέλασης.
Δύο παιδιά, χρειάστηκε να «σβήσουν» για να αναγνωρίσει η Πολιτεία, το Κράτος, το εκάστοτε Υπουργείο Υγείας, κάτω από την πίεση δεκάδων κινητοποίησεων κάθε μορφής, ότι χρειάζεται να δωθούν κίνητρα για να λειτουργήσει και να στελεχωθεί πλήρως η ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ενός ακριτικού νησιού με πληθυσμό 50.000 κατοίκων.
Η μόνιμη επωδός των Διοικητών και των εκπροσώπων του αρμόδιου Υπουργείου ήταν :
« Εμείς προκηρύσσουμε τις θέσεις αλλά αποβαίνουν άγονες». Ξαναπαιγμένο έργο και στις μέρες μας…
Οι οικογένειες ΦΙΣΤΕ και ΝΕΑΜΟΝΙΤΗ δεν θα πάψουν να πενθούν τα δύο αγγελούδια που με την ζωή τους, με το θάνατο τους, συντάραξαν την Χίο, ταρακούνησαν μια αδιάφορη Πολιτεία, ένα Υπουργείο Υγείας, που βολεύονταν με την τότε υφιστάμενη κατάσταση, με το σκεπτικό ότι οι ανάγκες των οικογενειών με παιδιά της Χίου, καλύπτονταν από τους ιδιώτες γιατρούς. Οι βαρυπενθούντες γονείς μπήκαν μπροστά! Ακόμη δεν είχαν στεγνώσει τα δάκρυα από το μάτια τους.
Δύο οικογένειες, δύο γονείς, μετά τον πρόσφατο θάνατο του 3χρονου Γιώργου και της 5χρονης Φωτεινής, με «ανοιχτές πληγές», με θαυμαστή δύναμη ψυχής, έσπασαν το κέλυφος του πένθους τους! Μπήκαν μπροστά!.
Μίλησαν, συν-πορεύτηκαν με απλούς γονείς, εκπροσώπους φορέων, διεκδίκησαν μαζί με την χιώτικη κοινωνία που αφύπνισε ο θάνατος των παιδιών τους, το αυτονόητο…
ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ στο μοναδικό ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ του Νομού!
Πέρασαν χρόνια και χρόνια, μέχρι να έλθει ένας γιατρός και μετά, αργά και βασανιστικά να λειτουργήσει κανονικά! Ώστε να μπορούν σήμερα πιά, τα παιδιά μονίμων κατοίκων, επισκεπτών, προσφύγων, μεταναστών, να έχουν περίθαλψη που να αντιστοιχεί στον αιώνα μας… Με τις όποιες ελλείψεις υπάρχουν ακόμη σε ειδικότητες παιδοχειρουργών κλπ.
Επειδή οι νεότεροι γονείς δεν γνωρίζουν την ΙΣΤΟΡΙΑ…
Επειδή σε τούτη την χώρα, τα αυτονόητα, τα απολύτως αναγκαία για την ποιότητα ζωής των κατοίκων της, χρειάζονται όχι μία, πολλές …ΙΦΙΓΕΝΕΙΕΣ.
Την ώρα των ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ της ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΣΤΟ ΣΚΥΛΙΤΣΕΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΧΙΟΥ, όσοι χρόνια αδιαφόρησαν και αδιαφορούν για μείζονα ΕΡΓΑ ΥΓΕΙΑΣ και ΠΡΟΝΟΙΑΣ στο Νομό, που έχει ύψιστη ανάγκη ο τόπος μας, ΚΡΕΙΤΤΟΝ ΤΟ ΣΙΓΑΝ. Καλύτερα, να σκύψουν το κεφάλι.
ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ ΣΙΓΗΣ. Τους τα οφείλουν, τους τα οφείλουμε.
Στην μνήμη της Φωτεινής Φιστέ, 5 ετών και του Γιώργου Νειαμονίτη 3 ετών.
Πέθαναν στην Χίο το 1993 και το 1998, περιμένοντας ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ!