
Ο εορτασμός της εθνικής επετείου και, στη συνέχεια, οι τοπικές εκδηλώσεις για τα Ελευθέρια της Χίου, έδωσαν την αφορμή να υψωθούν οι ελληνικές σημαίες και να κυματίζουν περήφανες στους ιστούς και στα κοντάρια τους, τόσο σε δημόσια κτίρια όσο και στα σπίτια μας.
Η έπαρση της σημαίας σε δημόσιο χώρο πραγματοποιείται με τελετή στις 8 το πρωί, ενώ η υποστολή της γίνεται με τη δύση του ηλίου. Πολλοί από εμάς έχουμε παρακολουθήσει παρόμοια έπαρση ή υποστολή της, με την τήρηση όλων των κανόνων της προβλεπόμενης εθιμοτυπίας. Όμως, τι γίνεται με εμάς τους ιδιώτες; Υπάρχουν κανόνες που πρέπει να τηρούμε όταν υψώνουμε τη σημαία ή μπορούμε να την αφήνουμε να κυματίζει μέχρι να την κουρελιάσουν οι αέρηδες;»
Η σημαία είναι εθνικό σύμβολο και η χρήση της οφείλει να γίνεται με σεβασμό και σύμφωνα με τις προβλέψεις του νόμου. Ο νόμος 851/1978 (ΦΕΚ Α΄ 233/22.12.1978) καθιερώνει ενιαία σημαία για όλη την ελληνική επικράτεια. Καθορίζει το σχέδιο, τα χρώματα, τις διαστάσεις της, καθώς και το χρώμα του ιστού και του κονταριού, ενώ απαγορεύει ρητά τη χρήση σημαιών που είναι φθαρμένες, σχισμένες, ξεθωριασμένες από το πέρασμα του χρόνου ή τυπωμένες αντί για ραμμένες.
Επίσης, ο ίδιος νόμος, με το άρθρο 2, διαχωρίζει τις υποχρεώσεις του δημόσιου τομέα από εκείνες του ιδιωτικού. Έτσι, καθορίζονται οι περιπτώσεις κατά τις οποίες η ανάρτηση της ελληνικής σημαίας είναι υποχρεωτική, τόσο για τον δημόσιο όσο και για τον ιδιωτικό τομέα, με ιδιαίτερη αναφορά στις εθνικές και τοπικές εορτές και στις επίσημες τελετές.
Ωστόσο, η πραγματικότητα που συναντάμε καθημερινά στους δρόμους των πόλεων μας απέχει συχνά από όσα προβλέπει ο νόμος. Κάντε μια βόλτα στη γειτονιά σας: θα δείτε σημαίες, ελαφρώς έως πολύ ταλαιπωρημένες, υψωμένες σε ξεφλουδισμένα κοντάρια, να κυματίζουν μέρα και νύχτα και να υποστέλλονται μόνο όταν ο ιδιώτης κρίνει «πως έφαγαν τα ψωμιά τους».
Αυτή η συμπεριφορά δεν εκφράζει απόδοση τιμής στο ιερό σύμβολο της πατρίδας μας. Δεν είδαμε, όμως, κανέναν να διώκεται…
Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, φαίνεται πως έγινε μόδα να υψώνεται η σημαία μας σε εμφανή σημεία των βουνών και των νησιών μας, «αλά τούρκα». Ζηλέψαμε, βλέπετε, και αφού κανείς δεν μας μιλά, γιατί να μην το κάνουμε και «αλά γκρέκα»; Και, το πιο πρόσφατο, είδαμε τη σημαία περιτυλιγμένη σε γλάστρες μεγάλου μεγέθους, αλλά και σε κορμούς ευτραφών δέντρων…
Όλα αυτά προκαλούν εύλογα ερωτήματα σχετικά με τον σεβασμό προς το εθνικό μας σύμβολο και την τήρηση των διατάξεων που διέπουν τη χρήση του.
Πριν, όμως, αναζητήσουμε ευθύνες, ας συγκρατήσουμε τι προβλέπει ο νόμος για τη χρήση της ελληνικής σημαίας και ποιες υποχρεώσεις απορρέουν από αυτόν για τους πολίτες. Μήπως, τελικά, όλα αυτά αποτελούν παραβιάσεις του νόμου και η μη ορθή χρήση του εθνικού μας συμβόλου θα έπρεπε να επισύρει ποινικές κυρώσεις;
Η σημαία είναι σύμβολο ιερό, σύμβολο ψυχής, σύμβολο τιμής! Είναι ο μπροστάρης όλων των αγώνων για την απελευθέρωση και την ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Δεν είναι στολίδι για να δείξει, να αποδείξει και να μετρήσει ο καθένας το πόσο πατριώτης είναι...
Είναι άραγε;
Ευαγγελία Παπαζή, συγγραφέας-λαογράφος


































