10 χρόνια συνταξιούχος…

Τρί, 06/04/2021 - 11:47
Στη φωτό το τελευταίο βαπόρι μου, ο «Αρχάγγελος»

Πριν από 37 χρόνια (το 1984) χωρίς να το καλοκαταλάβω, βρέθηκα να υπηρετώ ως γραμματέας στο Πρωτοδικείο Χίου. Ήταν οι πρώτες προσλήψεις που έκανε η τότε πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με το «νόμο Κουτσόγιωργα» και στον οποίο κανείς δεν «έβαλε χέρι» για να προσλάβει ημετέρους. Μέχρι τότε ταξίδευα ως ασυρματιστής και μάλιστα έκανα την αίτηση, για πρόσληψη στο Δημόσιο, παρασυρμένος από κάποιους άλλους που μου είχαν πει ότι δεν θα είχα να χάσω και τίποτα.

Βρισκόμουν, λοιπόν, στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, όταν η γυναίκα μου, μου έσκασε το «μυστικό». Προσλήφθηκες, μου είπε, και ετοίμασε τη βαλίτσα σου να επιστρέψεις. Μεγάλο το δίλημμα γιατί, είχα μόλις τρεις μήνες στον «Αρχάγγελο», έπρεπε να πληρώσω όχι μόνο τα δικά μου αεροπορικά εισιτήρια αλλά και εκείνα του αντικαταστάτη μου. Και δεν ήταν καθόλου λίγα τα λεφτά.

Επέστρεψα, λοιπόν, καταχρεωμένος, αφού η πρόκληση να είμαι κοντά στη γυναίκα και τα παιδιά μου ήταν μεγάλη. Και πήγα και πέντε έξι μήνες στην οικοδομή, σηκώνοντας τενεκέ με λάσπη, αφού είχα μείνει απένταρος, μέχρι να διοριστώ…

Ε, από τότε πέρασαν 37 χρόνια. Και έφτασα πριν μια δεκαετία, συμπληρώνοντας τριάντα πέντε χρόνια στη θάλασσα και στο Πρωτοδικείο, να κάνω αίτηση για συνταξιοδότηση στα 61 χρόνια μου. Νιος ήμουν και γέρασα που λέει όχι μόνο ο λόγος. Έτσι έκλεινε ένας ακόμα κύκλος της ζωής μου και έμπαινα στον τελευταίο.

Δέκα χρόνια συνταξιούχος, που λέτε, να κάνω ό,τι μου αρέσει. Και τι μου άρεσε μια ζωή; Να διαβάζω και να γράφω. Και μου δόθηκε η ευκαιρία να έχω στο ενεργητικό μου και δέκα οκτώ, παρακαλώ βιβλία, αφού ο ελεύθερος χρόνος ήταν απεριόριστος. Και είχε δίκιο ο αγαπητός μου Γεώργης Διλμπόης που μου έλεγε ότι η ημέρα της συνταξιοδότησης είναι γενέθλιος ημέρα… Ξαναγεννιέσαι έστω και αν οδεύεις προς το τέλος.

Συνταξιούχος, λοιπόν, δέκα χρόνια. Πάντως «σύνταξη» από τη δημοσιογραφία, άμα κλείσω, πια, τα μάτια μου…

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα