Αγωνία…

Σάβ, 25/04/2020 - 08:35

Όπως όλα δείχνουν εμείς εδώ στη Χίο τη βγάλαμε καθαρή, προς το παρόν τουλάχιστον, σε ό,τι είχε σχέση με την κρίση που μαστίζει τον κόσμο παγκόσμια, εκείνη του κορωνοϊού. Δύο μήνες μετά από το σήμα κινδύνου που εκπέμφθηκε και μας τρομοκράτησε, πρέπει να παραδεχτούμε, περάσαμε αυτή την κρίσιμη περίοδο χωρίς κανένα κρούσμα. Και αυτό που υποτίθεται πως ήταν κρούσμα με τον 37χρονο στρατιωτικό ήταν μάλλον πνευμονία.

   Έτσι μείναμε αλώβητοι, να το επαναλάβω και πάλι, προς το παρόν και θέλουμε να ελπίζουμε πως έτσι θα πάμε μέχρι το τέλος. Μέχρι να τελειώσει αυτή η ιστορία και η επιφυλακή και τα περιοριστικά μέτρα τα οποία μας περιόρισαν αλλά, όπως αποδείχτηκε, ήταν αναγκαία και απαραίτητα…

   Και, όπως μας λένε οι πλέον αρμόδιοι, σιγά - σιγά θα αρχίσουμε να επανερχόμαστε στην κανονικότητα. Με αργά βήματα, φυσικά, γιατί, όπως είναι γνωστό, όποιος βιάζεται σκοντάφτει. Ελπίζουμε, λοιπόν, ότι τέλη Μαΐου αρχές Ιουνίου θα αρθούν σταδιακά όλοι οι περιορισμοί και θα ξαναβρούμε τη ζωή μας, όπως την ξέραμε…

   Θα την ξαναβρούμε όμως; Είναι ένα ερώτημα και ένα ζητούμενο… Και όχι αδικαιολόγητα υπάρχει μια έντονη ανησυχία και αγωνία για την επόμενη ημέρα. Κυρίως από όλους εκείνους που, όλο αυτό το διάστημα της απομόνωσης, βρέθηκαν στο μάτι του κυκλώνα και ανέστειλαν όλες τις δουλειές τους. Η αλυσίδα που επηρεάστηκε από αυτή την ανώμαλη κατάσταση είναι μεγάλη και ο ένας κρίκος της είναι συνδεδεμένος και συνδυασμένος με τον άλλον και όλοι μαζί έχουν την ίδια σχέση. Ξέρω επαγγελματίες που αναρωτιούνται πώς θα ξεκινήσουν και πάλι ενώ ήταν σε μια καλή πορεία… Εργαζόμενους που είναι ξεκρέμαστοι… Μαγαζάτορες που αγωνιούν αν η αυριανή ημέρα θα είναι ίδια με τη χτεσινή. Υπάλληλους και συνταξιούχους που υποπτεύονται μείωση μισθών και συντάξεων… Και είναι και τόσοι άλλοι. 

  Αγωνία και ανησυχία, λοιπόν, για την επόμενη ημέρα. Για να δούμε…

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα