Ανιαρή παραμονή…

Πέμ, 09/04/2020 - 10:48
Παραμονές Πάσχα την εποχή του κορωνοϊού

Τρεις ημέρες πριν τη Βαγιανή Κυριακή, τέσσερεις πριν τη Μεγαλοβδομάδα και δέκα πριν το Πάσχα και η νέκρα στην αγορά συνεχίζεται… Παραμονιάτικη η εβδομάδα που διανύουμε, αλλά πώς να την καταλάβεις με την αγορά κλειστή; Είναι εντελώς ανιαρή! Βόλτες δεν κάνουμε, έτσι κι αλλιώς με τον υποχρεωτικό εγκλεισμό, αλλά και να κάναμε τι θα βλέπαμε; Μιαν έρημη Απλωταριά, μια το ίδιο έρημη Βενιζέλου, Ροδοκανάκη, προκυμαία και λοιπά. Και όταν κάτι είναι έρημο, δεν έχει και ζωή. Και αφού δεν υπάρχει ζωή, δεν υπάρχει τίποτα. Ένας άλλου είδους θάνατος…

   Ξέρουμε όλοι ότι η παραμονή μεγάλων γιορτών πάντα είναι διαφορετική. Η ζωή είναι διαφορετική καθώς η κίνηση στους δρόμους αυξάνεται και πληθύνεται. Και, αν θέλετε, οι παραμονιάτικες μέρες δίνουν την ευκαιρία στον καθένα να ξεφύγει από την καθημερινότητα. Θα βγει, θα μπει θα ανταλλάξει ευχές, θα αγκαλιαστεί, θα φιληθεί. Φέτος ούτε ευχές, δια ζώσης τουλάχιστον, ούτε αγκαλιές, ούτε φιλιά. Φέτος τα ξεχνάμε όλα αυτά αναγκαστικά και υποχρεωτικά…

   Και, βέβαια, η όποια παραμονή πώς συνδέεται και πώς συνδυάζεται για τους περισσότερους τουλάχιστον; Με ψώνια κάθε είδους…Κι ένα παραπάνω τις μεγάλες παραμονές των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς, του Πάσχα, του 15αύγουστου… Όταν και τα μαγαζιά βάζουν τα «καλά» τους, οι έμποροι τα πλατιά χαμόγελά τους, το σούρτα - φέρτα θυμίζει άλλες όμορφες εποχές των νιάτων μας… Ούτε διάφορα μπιχλιμπίδια πασχαλινά, ούτε λαμπάδες, ούτε σούβλες, ούτε, ούτε, ούτε…

   Όλα κλειστά και έρημα με εξαίρεση τα σούπερ- μάρκετ, τα κρεοπωλεία και κάποια άλλα μαγαζάκια για τα απολύτως απαραίτητα. Και τα ζαχαροπλαστεία για να γλυκάνουν την πίκρα μας.

   Τούτες οι παραμονές είναι πρωτόγνωρες… Ακόμα και στις πιο δύσκολες εποχές, που περάσαμε σαν χώρα, ποτέ οι άνθρωποι δεν είχαν βιώσει παρόμοιες καταστάσεις. Να πλησιάζουμε στη Μεγαλοβδομάδα και να είμαστε τόσο κατηφείς και μουτρωμένοι. Άλλοι σε μικρότερο κι άλλοι σε μεγαλύτερο βαθμό. Όμως πρέπει να το ξεπεράσουμε και να μην ψυχοπλακωνόμαστε γιατί μόνο στον εαυτό μας κακό κάνουμε. Το παλεύουμε ο καθένας με το δικό του τρόπο και αισιοδοξούμε ότι δεν θα αργήσει η μέρα που θα αναστηθούμε!

Σχετικά Άρθρα