Ανοίγουν τα σχολεία σήμερα και το διάλειμμα των αργιών τελείωσε και μαζί του έφυγε και το Πάσχα που το περιμέναμε πώς και πώς… Και όλοι, εκόντες, άκοντες, ξαναμπαίνουμε στο «λούκι»… Ξέρετε, εκείνο, το γνωστό από τότε που βγήκαμε από το αβγό… Έτσι μια ακόμα γιορτινή περίοδος ανήκει στο παρελθόν και παρήλθε ανεπιστρεπτί, για φέτος τουλάχιστον… Μέχρι του χρόνου κανείς δεν ξέρει τι μας επιφυλάσσει η μοίρα. Το κισμέτ, που λένε και οι γείτονες.
Αυτές τις μέρες άλλοι περάσαμε πολύ καλά, άλλοι καλά, κάποιοι λιγότερο καλά και κάποιοι κακά… Κάποιοι, που είναι γκρινιάρηδες και δύστροποι μια ζωή, θα πουν σίγουρα, όπως κάθε φορά σε τέτοιες περιπτώσεις, «και τι έγινε; Σιγά τα ωά». Και δεν μπορώ να καταλάβω τι περίμεναν να γίνει… Να έρθουν τα πάνω κάτω και τα κάτω πάνω; Εδώ παρακαλάμε να μην αλλάζει τίποτα εφόσον η καθημερινότητά μας ας πούμε πως είναι ομαλή, χωρίς μεγάλα προβλήματα, χωρίς πολλές έγνοιες. Τυχεροί να είμαστε να τη βγάζουμε «καθαρή» που λένε…
Δυστυχώς, αυτά τα όμορφα διαλείμματα της καθημερινής ρουτινιάρικης ζωής μας δεν είναι δυνατόν να είναι μακράς διαρκείας, ανεξάρτητα τι θέλουμε και τι όχι… Εκείνο που πρέπει να επιδιώκουμε είναι αυτά τα διαλείμματα να είναι όσο το δυνατό πιο ευχάριστα. Και μπορούν να είναι, φτάνει να το θέλουμε κι εμείς, παρά τα όποια προβλήματα μας τριγυρίζουν…
Εκ των προτέρων ξέρουμε ότι τα διαλείμματα δεν μπορούν να διαρκούν μια ολόκληρη ζωή. Θα ήταν και ανούσιο και βαρετό…
Επομένως καλά είναι να τα χαιρόμαστε και να τα απολαμβάνουμε όσο μπορούμε ανάλογα, βέβαια, και με τη διάθεσή μας… Πέρασε, λοιπόν, και το Πάσχα και οι διακοπές του, που δεν ήταν δυνατό να μην περάσουν… Καλά ήταν και ας μην γκρινιάζουμε μια ζωή. Και ας είμαστε γεροί και σιδερένιοι και ας περιμένουμε το επόμενο διάλειμμα… Το «κουδούνι» δεν θα αργήσει να χτυπήσει και πάλι… Η Πρωτομαγιά είναι κοντά, έστω και ως απεργία. Καλά να είμαστε!
Του Δημήτρη Φρεζούλη
Η φωτό του Κώστα Μιμίδη από την Αλήθεια
