Η χιώτικη γλώσσα μας

Παρ, 26/11/2021 - 10:29
Η χιώτικη γλώσσα μας

Με αφορμή τη χτεσινή αναφορά στη ντοπιολαλιά μας, παρακάτω κάποιες από τις απόψεις αναγνωστών μου…:

***Σοφία Καρασούλη: Θυμάμαι χρόνια πριν μια "πρωτευουσιάνα" συγγενή να μας υποδέχεται στο σπίτι της στην Αθηνα λέγοντας: "Ελάτε να ακούσουμε τα Χιώτικα" και όλοι οι παρευρισκόμενοι να σκάνε στα γέλια. Ο πατέρας μου το φυσούσε και δεν κρύωνε. "Μωρέ ξεχάσαμε από ποὐ ξεκινήσαμε βλέπω. Πολύ πετρώδης η Χίος...", κατάλεγε στο δρόμο του γυρισμού.

***Παναγιώτης Κων. Στρογγυλός: Να πω ότι μ' άρεσε είναι ψέμα. ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑ!

***Μαρία Πρώιου: Όταν αγαπάς τον τόπο σου, αγαπάς ό,τι τον αφορά. Σκεφθείτε πριν από χρόνια, που άκουσα ένα συμφοιτητή (Αθηναίο) του γιου μου, να του λέει βγόδωνε, α χάσομεν το λεωφορείο! Στην παρέα άρεσαν τα Χιώτικα κι ο γιος μου το παράκανε λιγάκι.

***Γιώργος Ζησιμόπουλος: Και όμως Δημήτρη. Πολλά από αυτά τα χωριάτικα -δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο όρος αυτός να θεωρείται υποτιμητικός- έχουν αρχαία καταγωγή. Ο πάππους μου έλεγε τη σκορδαλιά σκορδολάμι. Τη λέξη αυτή ως σκοροδάλμη τη συνάντησα στους ιππείς (ή μήπως Ιππής) του Αριστοφάνη. Ακόμα και ο πάππους είναι σωστός: ο πάππος. Η μη συνειδητή αλλαγή του τρόπου ομιλίας είναι φυσική συνέπεια της αλλαγής του τόπου διαβίωσης. Αυτή που γίνεται όμως ηθελημένα και με προσπάθεια εκτός από το ότι δείχνει κάποιο σύμπλεγμα είναι και γελοία. Στα παιδικά μου χρόνια ο Δάσκαλός μας, μας έβαλε να καταγράψουμε όσες παλιές λέξεις ξέραμε. Ποιος ήτανε αυτός; Μα ο Ν. Βαβυλουσάκης.

***Στέλλα Πατελίδα: Είναι υπέροχο να την μιλάνε τα παιδιά και να κρατηθεί η ντοπιολαλιά μας, σε κόντρα όλων αυτών που αγωνίζονται "να δείξουν" πόσο μπροστά ειναι σε επίπεδο και μόρφωση μιλώντας την Αγγλική ανακατεμένη με λίγες ελληνικές λέξεις, χωρίς να συνειδητοποιούν τι κάνουν...

***Γιώργης Φράγκος: Δημήτρη εγώ τα μιλώ τα Αιγνουσιώτικα και όποιος δεν καταλαβαίνει και γελά του λέγω άμε να μάθεις Ελληνικά.  Το ήρτε από το ήρθε δεν διαφέρει. Ούτε το άψε από το άναψε. Εκείνο που με λυπεί είναι οι νέοι που αποφεύγουν να την μιλούν.
***Ευγενία Καλαγκιά- Μουρατίδου: Πολύ χαίρομαι γι' αυτό Δημήτρη. Πάει να πει πως δεν πάνε χαμένοι οι κόποι μας. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που με έκαναν να συγκεντρώσω λέξεις της ντοπιολαλιάς μας. Να γίνει κτήμα και των νέων παιδιών!

Του Δημήτρη Φρεζούλη

 

Σχετικά Άρθρα