Θυμάστε που πριν από λίγες μέρες έγραφα για του ψαρά το πιάτο που δέκα φορές είναι αδειανό και μια φορά γεμάτο, κυρίως λόγω της υπεραλίευσης; Βλέποντας τα δίχτυα τους να αδειάζουν κάθε ημέρα που περνούσε, περισσότερα από δέκα χρόνια πριν, οι ψαράδες της Αμοργού, αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα «χέρια» τους: Σταμάτησαν να ψαρεύουν τους αναπαραγωγικούς μήνες των ψαριών.
Το πρόβλημα, βέβαια, δεν ανέκυψε ξαφνικά μια μέρα πριν δέκα χρόνια. Όπως σημειώνει ο πρόεδρος των αλιέων Αμοργού, Μιχάλης Κρόσμαν: «Είναι αποτέλεσμα του ανθρώπινου παράγοντα, της υπεραλίευσης, της κλιματικής αλλαγής» για να προσθέσει πως «ήμασταν και εμείς, οι ψαράδες, μέρος του προβλήματος, οι πολίτες, αλλά και οι νομοθέτες που έβλεπαν το πρόβλημα και δεν έκαναν κάτι γι' αυτό».
«Αποφασίσαμε, λοιπόν, να συντονιστούμε, δημιουργώντας μια επιτροπή με τους 40 περίπου ψαράδες από τα τρία λιμάνια του νησιού και φτιάξαμε το "Αμοργόραμα". Στον συντονισμό αυτό αποφασίσαμε να συντάξουμε μια πρόταση για τη βιωσιμότητα της αλιείας, την προστασία των αποθεμάτων μας και την αντιμετώπιση της θαλάσσιας ρύπανσης. Την πρόταση αυτή την στείλαμε στο αρμόδιο Υπουργείο, ωστόσο δεν υπήρξε ανταπόκριση», επεσήμανε.
Η πρωτοβουλία αυτή, έφτασε σε πολιτειακό επίπεδο με αποκορύφωμα τη σύναψη μνημονίου συνεργασίας το 2022 των εμπλεκόμενων φορέων. Συμπληρώνει, δε, πως «για να γίνει αυτό, όμως, έπρεπε να συσταθεί ειδική μελέτη, την οποία αναγκαστήκαμε να κάνουμε με ιδιωτικούς πόρους, καθώς το Υπουργείο δεν μπορούσε να συνεισφέρει με κρατικούς πόρους. Αφού, λοιπόν, αυτοί οι πόροι συγκεντρώθηκαν το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών ανέλαβε να πραγματοποιήσει την μελέτη».
Τότε αποφάσισαν, με τη στήριξη ενός crowd founding, να σταματήσουν το ψάρεμα τον Απρίλιο και τον Μάιο, που αποτελούν και περίοδο αναπαραγωγής των ψαριών. Το αίτημα των ψαράδων είναι να απαγορευτεί το ψάρεμα περιμετρικά της Αμοργού τους μήνες που αναφέρθηκαν, ώστε να επιτευχθεί η αναγέννηση των ιχθυοπληθυσμών και η προστασία των οικοσυστημάτων.
Ερωτώμενος για το πώς θα μπορούν οι εργαζόμενοι του κλάδου να βιοπορίζονται, ο κ. Κρόσμαν σημειώνει ότι αναμένεται να συγκροτηθεί ένα σχέδιο πενταετίας, για το πώς θα καταφέρουν να επιβιώσουν οι εργαζόμενοι του κλάδου, έως ότου, η αλιεία στο νησί να μπορεί να καταστεί και πάλι βιώσιμη.
Του Δημήτρη Φρεζούλη
