«Καμπούσικες Ιστορίες»

Πέμ, 28/01/2021 - 07:36
Καμπούσικες ιστορίες της βεγγέρας και άλλα χιώτικα

Mια φορά κι έναν καιρό, όχι και τόσο μακρινό, ό,τι κυριαρχούσε τα χειμωνιάτικα, κυρίως, βράδια ήταν οι βεγγέρες. Οι επισκέψεις, δηλαδή, σε φιλικά σπίτια για να περάσει πιο ευχάριστα η ώρα μέχρι οι άνθρωποι να πάνε για ύπνο. Αποτελούσαν ένα άλλο είδος της σημερινής τηλεόρασης, όμως χωρίς εικόνα, ώστε να περνά ευχάριστα η ώρα…

Οι βεγγέρες έσβησαν, βέβαια, από τότε που μπήκε στα σπίτια μας η τηλεόραση αρχές της δεκαετίας του ‘70, όμως όλοι όσοι βιώσαμε εκείνη την περίοδο θυμόμαστε και τις ιστορίες και τα παραμύθια. Κάποια έχουν μείνει στη μνήμη μας αλλά τα περισσότερα είναι ξεχασμένα γιατί όσο μεγαλώναμε μειωνόταν και η ικανότητά μας να θυμόμαστε λεπτομέρειες…

Να όμως που ένας, που είχε ζήσει την εποχή εκείνη ως παιδί και έφηβος, κράτησε στη μνήμη του πολλές από εκείνες τις ιστορίες. Και κάποια στιγμή εκμεταλλεύθηκε την πρόσβασή του σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης και άρχισε να τις δημοσιεύει. Και δεν ήταν άλλος από τον βέρο καμπούση Γιάννη Νικ. Παϊδούση, που θυμόταν πολλά και διάφορα και το μακρύ του ενός και το κοντό του άλλου. Ιστορίες που είχαν σχέση με το παρελθόν και τις είχε ακουστά από πιο παλιούς, αλλά και πρόσφατες από κάποιους καινούργιους.

Κάποια στιγμή τον προέτρεψα να καταγραφούν σε ένα βιβλίο, κατά το scripta manent, για να μη χαθούν, αφού αποτελούσαν πολύτιμο υλικό για κάποιες άλλες εποχές… Δίστασε στην αρχή, αλλά όπως φαίνεται κάποια στιγμή το ξανασκέφτηκε και, έστω και αν η έκδοση ενός βιβλίου δεν είναι φτηνό σπορ, το αποφάσισε.

Έτσι κυκλοφόρησαν πρόσφατα  οι «Καμπούσικες ιστορίες της βεγγέρας και άλλα Χιώτικα» από τις εκδόσεις Άλφα Πι σε μια επιμελημένη, όπως πάντα, έκδοση. Ένα βιβλίο με πολλές μνήμες και αναμνήσεις κυρίως του παρελθόντος που αποτελούσαν και το αλατοπίπερο της ζωής των ανθρώπων μέσα κυρίως από παθήματα.

Πάνω από 200 είναι οι ιστορίες που έχει καταγράψει ο Παϊδούσης, ο οποίος δεν διεκδικεί, ούτε επιδιώκει βέβαια, λογοτεχνικές δάφνες. Άλλωστε δεν είχε τέτοιο σκοπό όταν έγραφε όλες αυτές τις ιστορίες. Σκοπός του ήταν να μη χαθούν όλα εκείνα που αποτελούσαν την καθημερινότητα μιας άλλης εποχής. Ιστορίες απλές, απλοϊκές, λαϊκές, αστείες, σοφές κάποιες φορές, που οι περισσότερες προέρχονταν από μια καθημερινότητα που δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή. Όμως ο Γιάννης δεν αρκείται μόνο στην ευτράπελη πλευρά των ιστοριών αυτών αλλά παραθέτει και αντίστοιχες που καυτηριάζουν συμπεριφορές και νοοτροπίες κάποιων καμπούσων περιβολάρηδων.

Σε κάθε περίπτωση οι  «Καμπούσικες ιστορίες της βεγγέρας και άλλα Χιώτικα» αποτελούν ένα ιστορικό ντοκουμέντο. Ιστορίες που διασώζονται μέσα στις σελίδες του συγκεκριμένου βιβλίου για να ξέρουν οι μελλοντικοί κάτοικοι αυτού του νησιού ποια και πόσα προηγήθηκαν στον τόπο που ζουν. Αξιοθαύμαστη και η μνήμη του Γιάννη και του αξίζει ένα μπράβο γιατί, με την προσπάθειά του αυτή, αφήνει ένα βιβλίο - παρακαταθήκη της γενικότερης ιστορίας του νησιού.

 

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα