Έτσι φτάσαμε και στη Βαγιανή Κυριακή που την περιμέναμε πώς και πώς μετά από το διάλειμμα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.
Βαγιανή Κυριακή λοιπόν αύριο με τα βάγια και τις μυρσινιές να κάνουν τη διαφορά στην εκκλησιαστική ακολουθία, τα οποία βάγια, δηλαδή τα φύλλα των φοινικιών, μετατρέπονται σε όμορφους σταυρούς, περίτεχνα δεμένους, αφού πρώτα μπουν στο νερό και μαλακώσουν. Σταυροί που θα μοιραστούν στην αυριανή πρωινή ακολουθία. Πιο παλιά, αλλά και σήμερα, φτιάχνονταν και πιο μικρά σταυρουδάκια, τα οποία όμως είναι πολύ πιο δύσκολα στην κατασκευή τους και τα οποία μοιράζονται στους πιο νέους. Παλιά ήταν όμως πολύ λίγα και γινόταν «χαμός» για την εξασφάλιση ενός από αυτά. Μάλιστα, θυμάμαι πως κάποιοι νεαροί τα περνούσαν και στην μπουτονιέρα του σακακιού τους, κάτι σαν κονκάρδα.
Και τι θυμάμαι ακόμα; Ότι αυτούς τους σταυρούς τους κρεμούσαμε πίσω από την πόρτα των σπιτιών μας, μέχρι την Βαγιανή Κυριακή του επόμενου χρόνου. Ακόμα και σε ντουλάπες και σεντούκια. Πάντως όταν τα αυτοκίνητα μπήκαν στη ζωή μας δεν ήταν λίγοι εκείνοι που κρεμούσαν στο μέσα καθρεφτάκι τους έναν μικρό σταυρό.
Να μην ξεχάσω όμως και τις μυρσινιές, που γέμιζαν το δάπεδο της εκκλησίας και μάλιστα με αυτές μας «έδερναν» στα πόδια οι πιο μεγάλοι για να μην μας πιάνει η «ψαρή», δηλαδή η… ακαμωσιά. Βλέπετε ήταν αγιασμένες, αφού είχε προηγηθεί η λειτουργία, και έτσι θα «έπιαναν» τόπο τα «χτυπήματα».
