Μια φορά κι έναν καιρό, όταν ήμασταν πιο νέοι, πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Λίγοι ήταν εκείνοι που δεν είχαν προβληματισμούς και ανησυχίες και δεν συμμετείχαν στην «επανάσταση» που είχαμε μέσα στα μυαλά μας. Οι περισσότεροι, και με τον αυθορμητισμό που μας διέκρινε τότε, σκεπτόμασταν ότι, δεν μπορεί, κάτι μπορούμε να αλλάξουμε. Η αλήθεια είναι ότι άλλαξαν κάποια πράγματα, αλλά όχι όσα θα θέλαμε.
Και τώρα, ενώ είχαμε κάποια πρόοδο, δυστυχώς, βλέπουμε ότι αντί να πηγαίνουμε μπροστά πηγαίνουμε πίσω. Ένα - ένα, τα όποια δικαιώματα κατακτήσαμε, αρχίζουν να μας τα παίρνουν πίσω… Μια άλλη αλήθεια είναι ότι οι πιο πολλοί βολευτήκαμε κάπως, μεγαλώσαμε κιόλας και έτσι ξεχάσαμε ότι πρέπει να αγωνίζεσαι συνέχεια για να μην τα χάσεις όλα χωρίς να το καταλάβεις. Και οι περισσότεροι καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε τους νέους που παλεύουν να διατηρήσουν τις ελευθερίες τους…
Δυστυχώς η πολιτικοποίηση στην Ελλάδα, όπως και στον υπόλοιπο κόσμο, βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα. Στη χώρα μας μεταξύ των πολιτικοποιημένων υπερέχουν οι συντηρητικές ιδέες και απόψεις, κυρίως στις μεγάλες ηλικίες, ενώ μεταξύ των νέων το ποσοστό άλλοτε αυξάνεται και άλλοτε μειώνεται. Υπάρχουν βέβαια οι νέοι που συμμετέχουν στα διάφορα κινήματα και αντιστέκονται, όμως «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή».
Είναι δυνατόν να διατεθούν είκοσι εκατομμύρια για την αστυνομία στα πανεπιστήμια και όχι στην πραγματική Παιδεία; Και όμως είναι… Και τις προάλλες, προσλήφθηκαν και οι λεγόμενοι συνοριοφύλακες, για να κάνουν τι; Δε μας έφταναν οι υπόλοιποι φύλακες που έχουμε; Και περιμένω να δω τι άλλου είδους φύλακες θα σκεφτούν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του… Θα γεμίσουμε με φύλακες! Τόσο μεγάλος πια είναι ο κίνδυνος;
Eίναι ένα ζητούμενο λοιπόν η πολιτικοποίησή μας και να μη βλέπουμε τα τεκταινόμενα εκ του μακρόθεν. Και ας μην καταδικάζουμε με ελαφρά τη καρδία όσους υπερασπίζονται τη δημοκρατία και την ελευθερία. Και μπορούμε να βοηθήσουμε κι εμείς οι μεγαλύτεροι σ’ αυτό. Όταν βλέπουν τα παιδιά μας ότι «περί άλλων τυρβάζουμε» τι θέλετε να κάνουν; Εφησυχάζουν κι αυτά και γι' αυτό πάμε κατά διαβόλου. Ας τα μάθουμε λοιπόν να διεκδικούν κάποια πράγματα, γιατί θα παραμείνει η νεολαία των 400 ευρώ και βοή στη μοίρα τους…
Του Δημήτρη Φρεζούλη
