Ο Ιωακείμ…

Πέμ, 16/09/2021 - 09:42
Στην προτομή του μακαριστού Ιωακείμ Στρουμπή με τους αείμνηστους πλέον Αντώνη Γλύκα, Νίκο Χαρτουλάρη, Πάνο Καρασούλη

Έπρεπε να περάσουν 75 χρόνια για να αποκατασταθεί, επιτέλους, ο μακαριστός Δεσπότης Ιωακείμ Στρουμπής. Ένα παγχιακό αίτημα από τότε που τον καθαίρεσαν, το 1946, επιτέλους δικαιώνεται. Και λυπάμαι που δεν είναι κοντά μας ο Αντώνης Γλύκας, ο Πάνος Καρασούλης, ο Νίκος Χαρτουλάρης και τόσοι άλλοι εκείνης της ηρωικής εποχής να χαρούν. Να χαρούν γιατί και αυτοί έδωσαν πολλές μάχες γι' αυτή την αποκατάσταση ενός Δεσπότη που τα έδωσε όλα την περίοδο της γερμανικής κατοχής και εισέπραξε την αγνωμοσύνη των «νικητών» με την απελευθέρωση. Τον καθαίρεσαν και έφεραν στη θέση του τον Παντελεήμονα Φωστίνη

Ο Ιωακείμ είχε την ατυχία να στείλει ένα τηλεγράφημα στον Βασιλιά, όταν ο Κωνσταντίνος είχε τις κόντρες με τον Βενιζέλο, και του έλεγε «προδότη παραιτήσου». Έτσι του το χρωστούσαν οι ρασοφόροι δωσίλογοι και όταν τους δόθηκε η ευκαιρία τον εκπαραθύρωσαν, ύστερα από 23 χρόνια ως επίσκοπος εκ των οποίων τα 13 (από το 1933 ως το 1946) ως Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Και θα πρέπει να γραφτεί στο βιβλίο Γκίνες ότι δεν υπάρχει προηγούμενο από Δεσπότη, να αφήσει για τον τάφο του και τα έξοδα της κηδείας του. Τον μισθό του τον ήθελε για γλυκά και καφέδες. Πέθανε από μαρασμό γιατί στεναχωριόταν με την αποπομπή του. Είναι χαρακτηριστικό ότι όσοι πήγαν και κατέθεσαν εναντίον του, πήγαν εκ των υστέρων και τον είδαν και του ζήτησαν συγνώμη. Και μάλιστα ήταν Χιώτες που είχαν ευεργετηθεί από τον ίδιο...

Όπως θυμόταν ο ανιψιός του, Άγγελος Στρουμπής «…όταν ο Παντελεήμων Φωστίνης έφτασε στη Χίο να τον αντικαταστήσει, πήγε στο σπίτι και τον αγκάλιασε και τον φίλησε. Όταν τον προσκάλεσαν οι συγγενείς του παπά-Καλούδη να παραστεί στο μνημόσυνό του, ζήτησε άδεια να πάει. Και του είπε ο Παντελεήμων, ευχαρίστως να πάει. Και πήγε στο μνημόσυνο, στο οποίο είχε σημειωθεί κοσμοπλημμύρα και μέσα και έξω από την εκκλησία. Και μίλησε κιόλας και είπε ότι τους συγχωρεί όλους. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του το εκκλησίασμα έκλαιγε από συγκίνηση. Αυτή η ένθερμη υποδοχή του Ιωακείμ από τον κόσμο θορύβησε και ενόχλησε τον Παντελεήμονα και από τότε δεν του έδωσε άλλη άδεια, αν και του ζήτησε».

Ο Ιωακείμ ήταν ένας ποιμενάρχης με την πραγματική έννοια του όρου και στα δίσεκτα χρόνια στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Αιωνία η μνήμη του!

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα