Χίος, Τρίτη 4 Αυγούστου

Αγάπησα τα λεωφορεία από παιδί

Στην εκπομπή ''Κατευθυνθήτω'' με τον Γιάννη Χονδρέλη στην ALHUEIA ΤV, o Μιχάλης Λακαρδής Πρόεδρος του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Χίου
Παρ, 10/07/2020 - 06:17

''Εγώ η μόνη δουλειά που ήθελα να κάνω από μικρός, είναι οδηγός λεωφορείου...'', λέει ο Πρόεδρος του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Χίου Μιχάλης Λακαρδής...''μάλιστα το έγραψα και σε μια έκθεση στο γυμνάσιο και είπε η καθηγήτρια σε όλη την τάξη...μόνο ο Μιχάλης θα γίνει αυτό που έγραψε...''

 Χείμαρρος πληροφοριών και συναισθημάτων ο βέρος Πυργούσης οδηγός Λεωφορείων, μιλά για το πλούσιο κοινωνικό έργο που επιτελούν τα αστικά και υπεραστικά ΚΤΕΛ...αλλά και για την αγάπη που μεταμορφώνει το κάθε επάγγελμα σε λειτούργημα ωφέλιμο για τους συνανθρώπους μας, δίνοντας χαρά σε όλους...και πρώτα-πρώτα σε εκείνον που το ασκεί.

 Δείτε την εκπομπή ''Κατευθυνθήτω'' στην AΛΗΘΕΙΑ ΤV στις 5.30μ.μ. το Σαββάτο και σε επανάληψη την Κυριακή και τη Δευτέρα. Ο Γιάννης Χονδρέλης με την διεισδυτική ματιά του και τις ανάλαφρες μα πολύ εύστοχες ερωτήσεις του, ξεδίπλωσε όλες τις ευαίσθητες χορδές του έμπειρου οδηγού Μιχάλη Λακαρδή που τώρα είναι και Πρόεδρος του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Χίου.

''Εγώ δε σπούδασα πρόεδρος...τους είπα όταν με βάλανε σε αυτό το πόστο...θα κάνω ότι μπορώ τίμια και καθαρά...'', λέει ο Μιχάλης Λακαρδής...Μιλά επίσης για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ΚΤΕΛ και οι οδηγοί...που ακόμα και σήμερα κάνουν πολλές φορές παρακάμψεις από το δρομολόγιό τους (με προσωπικό κόστος) για να παραδώσουν ένα κουτάκι φάρμακο ή για να πάνε τους γέροντες μέχρι την πόρτα τους, ακόμα και στα πιο απομακρυσμένα χωριά, σε σημεία που το οδικό δίκτυο είναι στενό και δύσβατο. Λέει για την ευθύνη που νιώθει ο οδηγός όταν μεταφέρει παιδιά και σχολεία...Μιλά και για τα δικά του σχολικά χρόνια που φεύγανε και περπατηστοί από το Γυμνάσιο της Καλαμωτής και τους έπαιρνε το Λεωφορείο όπου τους έβρισκε... Μιλά για τα βορειόχωρα και τον κύκλο της Αμανής που τα παλαιότερα χρόνια ήταν πολύ πιο δύσκολος και κακοτράχαλος με πολλούς ορθίους μέσα στο λεωφορείο...

 Τώρα οι περισσότεροι έχουν δύο και τρία αυτοκίνητα και τα ΚΤΕΛ αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα γιατί δεν κόβουν πολλά εισιτήρια ενώ πολλές φορές εξυπηρετούν καταστάσεις και αφιλοκερδώς...Τι θα γίνει άραγε αν μια μέρα ξαφνικά σταματήσουν να λειτουργούν τα ΚΤΕΛ στην πόλη και στην ύπαιθρο;!... Η Πολιτεία και μεριμνά και ξεχνά...''Δεν είμαστε τέλειοι...δεν είμαστε υπερλούξ...προσπαθούμε να κάνουμε τη δουλειά μας, με πολύ αγάπη όσο μπορούμε καλύτερα, με τις δυνατότητες και τα μέσα που διαθέτουμε'', λέει ο Μιχάλης Λακαρδής Πρόεδρος του Υπεραστικού ΚΤΕΛ Χίου στην εκπομπή ''Κατευθυνθήτω'' του Γιάννη Χονδρέλη στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV. Ολόκληρη η συνέντευξη είναι θησαυρός...αξίζει να τη δείτε!  

Σχετικά Άρθρα

Ναυτικές ιστορίες με τον Δημήτρη Τσεσμετζή
Τρί, 04/08/2020 - 08:38
φωτο αρχείου

 

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ, είναι πέρα για πέρα αληθινή και έλαβε χώρα το 1971 στο πλοίο του Σταύρου Λιβανού IOANNIS ZAFIRAKIS.

Το βαπόρι φόρτωσε σιτηρά από τον Κόλπο (Gulf of Mexico) με λιμάνι εκφόρτωσης τη Μανίλα των Φιλιππίνων, και ξεκίνησε το ταξίδι του.

Πέρασαν τη διώρυγα του Παναμά και βγήκαν στον Ειρηνικό.

Όλα έβαιναν καλώς και κανονικά, εκτός του γεγονότος, ότι ο μυστακοφόρος Θερμαστής (τώρα πια Λιπαντής) από το Αίγιο δεν εμφανιζόταν καθόλου στο καπνιστήριο και στη τραπεζαρία, τις ελεύθερες ώρες του, εκτός από το να φάει βιαστικά και να πάει να κλειστεί στη καμπίνα του.

Πράγμα όχι νορμάλ για εκείνη την εποχή που το πλήρωμα αποτελείτο από 32 Έλληνες! ναυτικούς, και γινόταν της τρελής στα καπνιστήρια, από χαρτοπαίχνια, τάβλι, ντάμα, φασίνες και μπουγελώματα! (Εμείς, στο ATLANTIC STAR, ήμαστε 36 Έλληνες! (7 ναύτες, 4 τζόβενα, 2 Δόκιμοι Πλοιαρχοι, 2 Δόκιμοι Μηχανικοί, Μαραγκός, Ασυρματιστής, Ηλεκτρολόγος, Βοηθός Ηλεκτρολόγου (!), πολλές ειδικότητες που δεν υπάρχουν πια. Τώρα η σύνθεση του πληρώματος είναι 20 άτομα, και σε μερικά βαπόρια ο μόνος Έλληνας είναι ο... πλοιοκτήτης!)

Επειδή είμαστε μια μικρή κοινωνία, και ο ένας ενδιαφέρεται για τον άλλον, και η λαμαρίνα τότε, με τα υποχρεωτικά 18μηνα της Ιαπωνίας, χτύπαγε την πνευματική υγεία πολλών ναυτικών, άρχισαν οι ερωτήσεις και οι ψίθυροι. Δεν ήξεραν και πολλά πράγματα. Μόνο ένας Λαδάς (Λιπαντής), που έμενε στη διπλανή καμπίνα από αυτόν είπε, ότι άκουγε ήχους σαν να δούλευε καβουρντιστήρι, κάτι σαν μίξερ. Όταν τον ρώτησε, του είπε ότι έχει αγοράσει ένα ηλεκτρονικό εργαλείο, από την Νέα Ορλεάνη και το δοκιμάζει.

Την έκτη ημέρα του ταξιδιού, ο Λαδάς που άκουγε τους ήχους από... καβουρντιστήρι, είδε και σταγόνες αίματος στην κοινή τουαλέτα του κατώτερου πληρώματος. Τις ακολούθησε και είδε ότι κατέληγαν έξω από την καμπίνα του Θερμαστή. Από μέσα δε ακούγονταν, σιγανά πονεμένα βογγητά. (Μη μου πείτε ότι, όλα τα βογγητά είναι πονεμένα...)

Χτύπησε τη πόρτα, και τα βογγητά σταμάτησαν, αλλά δεν του άνοιξε. Πήγε στο Γραμματικό, στη Γέφυρα στις 4:30 το πρωί, που έκανε βάρδια και ήταν ο συμπολίτης μας καπτά Γιώργης Μαρτάκης (όχι αυτός που παντρεύτηκε την Ιαπωνέζα, αλλά ο τρίτος του ξάδερφος, που παντρεύτηκε... Χιώτισσα!) Καλός Γραμματικός και αργότερα καλός Καπετάνιος.

Το και το, καπτά Γιώργη. "Και δεν μου ανοίγει και βογγάει."

Παίρνει το master key o Γραμματικός, λέει του ναύτη της βάρδιας να προσέχει και κατεβαίνει με το Λαδά στη καμπίνα του μουστακαλή...

Ανοίγει τη πόρτα με το μάστερ και βλέπουν το Θερμαστή γυμνό, να κρατάει ένα λυγισμένο, σα μαγκούρα, στην άκρη σύρμα και να προσπαθεί να τραβήξει κάτι από πίσω του, ενώ έτρεχαν σταγόνες αίματος. Ο καπτά Γιώργης νομίζοντας ότι έχει ζοχάδες και προσπαθούσε να βγάλει κάποια αιμορροΐδα που αιμορραγούσε του είπε να αφήσει το συρματάκι, μην ανοίξει καινούργιες πληγές κι εκείνος θα του έφερνε αλοιφή για αιμορροΐδες και μελάνι, να συρρικνωθούν.

Εκείνος αχνά του ψέλλισε, ότι δεν έχει αιμορροΐδες και του εξήγησε ότι "αγόρασε, για ένα φίλο του, ένα δονητή, επειδή εκείνος δεν εύρισκε στην Ελλάδα, τον δοκίμασε να δει αν δουλεύει και αυτός γλίστρησε και μπήκε όλος μέσα, μαζί με τις μπαταρίες, έχει... βυζακώσει και δεν βγαίνει με τίποτα.

Ο καπτά Γιώργης του έδωσε κάτι αναλγητικά για το πόνο, είπε στους άλλους δύο Λιπαντές να κάνουν 6ωρίες και πήγε και ξύπνησε πρωϊνιάτικα τον καπετάνιο, που ήταν και αυτός Χιώτης, το καπετά Κώστα Καλλιμασιά.

"Τι λες ρε Γραμματέα; Αυτό το θηρίο, ο μουστακαλής, που μου χτυπούσε τη γροθιά στο γραφείο και ζητούσε overtime τη μία τρείς όταν τον παρακουράζαμε;"

Διάταξε "Safety Μeeting" και όλοι οι ειδικοί του είδους μαζεύτηκαν στο γραφείο πλοιάρχου.

Τα μάτια όλων έπεσαν με ελπίδα στους Μηχανικούς που είχαν βγάλει δεκάδες έμβολα στη καριέρα τους. Ένας έμπειρος Τρίτος Αυστρίας (Τρίτους μηχανικούς και Ανθυποπλοιάρχους Αυστρίας, λέγαμε τότε, τους Γ' Μηχανικούς που έγιναν από Λαδάδες, και Ανθυποπλοιάρχους που έγιναν από Λοστρόμους, χωρίς να έχουν βγάλει σχολή ή να έχουν κάνει σπουδές. Ίσως επειδή η Αυστρία δεν έχει θάλασσα! Αλλά ήταν πολύ έμπειροι και καλοί στη δουλειά τους.)

Ένας έμπειρος Τρίτος Αυστρίας, λοιπόν είπε να χρησιμοποιηθεί ο μικρός εξωλκέας των ηλεκτρομηχανών. Ο Α' Μηχανικός τον αποπήρε, λέγοντας ότι θα του χαλάσουν οι σαλαμάστρες. Ο 2ος, βλέποντας τα αδύνατο, ευλύγιστα και ανάλαφρα δάχτυλα του Μαρκόνη, που καυχιόταν ότι δίνει 150 γράμματα στο λεπτό με το τίρι - τάρα, είπε τη σκέψη του, που στη πράξη απέτυχε.

Η κατάσταση του ασθενούς επιδεινώνονταν, και η σειρά που είχε πάρει ο Μαρκόνης, στο Αθήνα ράδιο, για να μιλήσει ο Καπετάνιος με το γραφείο πολύ μεγάλη, άσε που όταν έρχονταν η ώρα της συνομιλίας, η Αθήνα μπορεί να μην ακούγονταν.

Έτσι ο Καπετάνιος συνέταξε και έστειλε το κάτωθι τηλεγράφημα.

"Λιπαντής ... τάδε, εισήγαγε εις τον αφαιδρό αυτού, πέος μετά συσσωρευτού - ταλαντοτού, παλλόμενο. STOP. Πλησιέστερος ασφαλής λιμήν Σαν Ντιέγκο Καλιφόρνιας. Επιτρέψατε παρεκκλίνω της πορείας μου για επειγόντως ιατρική βοήθεια. STOP"

Και η απάντηση του γραφείου του Λιβανού.

"Επιτρέπουμε παρέκκλιση πορείας. STOP. Βάρκα θα παραλάβει ασθενή εις Σαν Ντιέγκο. STOP. Καλή λευτεριά. STOP"

Η αλλαγή πορείας έγινε, ο "θεριακλής" ασθενής, όρθιος, γιατί δεν μπορούσε να κάτσει, παρεδόθη εις το ιατρικό τιμ της λάντζας και το πλοίο συνέχισε το ταξίδι του προς Μανίλα.

Αργότερα έμαθαν από το γραφείο, ότι η εγχείρηση ήταν αρκετά δύσκολη γιατί ο μουστακαλής Θερμαστής είχε χρησιμοποιήσει κάτι νέες για την εποχή μπαταρίες, τις λεγόμενες αλκαλικές για σταθερή και καλύτερη απόδοση, με αποτέλεσμα ο δονητής, να αργήσει να σταματήσει και να βεντουζώσει βαθύτερα.

... Καλή ανάγνωση, καλό ξημέρωμα και μακριά από αλκάλια.