Οι πρόσφατες διακηρύξεις της κυβέρνησης για τη στήριξη των ΑμεΑ, δεν
μπορούν να κρύψουν τα οξυμένα προβλήματα τα οποία βιώνουν τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Περιφερειακή Ομοσπονδία ΑμεΑ Β. Αιγαίου που είναι το Β/θμιο Σωματείο που εκπροσωπεί τα Άτομα με Αναπηρία, τους χρόνια πάσχοντες και τις οικογένειές τους στην Περιφέρεια Β. Αιγαίου.
Αναλυτικά σημειώνει:
«Οι πρόσφατες διακηρύξεις της κυβέρνησης για τη στήριξη των ΑμεΑ, δεν μπορούν να κρύψουν τα οξυμένα προβλήματα τα οποία βιώνουμε εμείς και οι οικογένειές μας. Η προβολή “αριθμών”, επιχειρεί να εξιδανικεύσει την καθημερινότητα των ΑμεΑ αλλά μάταια… αφού η όποια “ευαισθησία”, σκοντάφτει στη σκληρή πραγματικότητα της ανεργίας, της ακρίβειας, των περικοπών στα ΚΕΠΑ, σε θεραπείες, με εμβληματική την ανάγκη αποζημίωσης του συνόλου των αναγκαίων φυσικοθεραπειών, ακόμα και σε περιπτώσεις που “βγάζουν μάτι” (παραπληγία, τετραπληγία κλπ.).
Οι διακηρύξεις σκοντάφτουν στις ελλείψεις σε οδοντιατρική περίθαλψη, στην έλλειψη δημόσιων δομών αποκατάστασης, στη δημόσια και δωρεάν πρώιμη και έγκαιρη διάγνωση, στις τραγικές ελλείψεις και καθυστερήσεις στα Δημόσια Νοσοκομεία, που σπρώχνουν σε πληρωμές και “με καπέλο” (παράνομα) στον ιδιωτικό τομέα, ή ακόμα και σε ταξίδια στην Αθήνα ή αλλού.
Η κατάσταση στα Ειδικά Σχολεία, είναι επίσης γνωστή εδώ και χρόνια και στο Αιγαίο και την έχουμε επανειλημμένως καταγγείλει όπως πρόσφατα στη Σάμο. Με τη στέγαση σε ακατάλληλα κτίρια, “προσωρινές” λύσεις (βλ. Χίος), με ανάγκη επιπλέον Ειδικού Σχολείου στη Λέσβο, με κοντέινερ στο ΕΕΕΕΚ Λέσβου, με αναμονή για “επεκτάσεις” στη Λήμνο, με την υποστελέχωση και τις μεγάλες ελλείψεις σε παράλληλη στήριξη στα σχολεία που αυξάνουν την ανάγκη να πληρώνουν οι γονείς με τις λεγόμενες “ιδιωτικές παράλληλες”.
Οι ανέξοδες ανακοινώσεις ίδρυσης 11 νέων ειδικών σχολείων μας έχουν “χορτάσει” αφού ανάλογες γίνονται κατά καιρούς και είτε μένουν στα χαρτιά… είτε φτάνουν στο γνωστό “ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι”, καταδικάζοντας γενιές παιδιών σε κρίσιμες ηλικίες. Κι όταν κάποια επιτέλους “ωριμάσουν”, ξεκινά η αιώνια αναζήτηση προσωπικού ακόμη και κρίσιμων ειδικοτήτων ή δεν προβλέπεται τέτοιο στις διάφορες προδιαγραφές των κονδυλίων. Σε κάθε περίπτωση, καλύπτονται ελάχιστοι ωφελούμενοι με βάση τις ανάγκες, με προσωπικό ελαστικά εργαζόμενων και με ΕΣΠΑ με ημερομηνία λήξης χωρίς να μετατρέπονται σε αορίστου χρόνου, με φορείς ΑμεΑ σε πολλές περιπτώσεις να αναλαμβάνουν με ευθύνη “κοινωνικού εταίρου” τις κρατικές ευθύνες, προσπαθώντας ουσιαστικά να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα.
Παρόλα αυτά ακούμε και πάλι εξαγγελίες “στήριξης”, με επίκληση στα Ευρωπαϊκά Προγράμματα που έχουν συγκεκριμένο ορίζοντα και ημερομηνία λήξης για ελάχιστους οδηγώντας σε αδιέξοδα.
Το πρόγραμμα “κοινωνικής κατοικίας” είναι και πάλι ελάχιστους που αυτή τη στιγμή πληρώνουν αβάσταχτα ενοίκια ή και δάνεια. Ούτε λόγος φυσικά για να προστατευτεί η κατοικία των ΑμεΑ και των οικογενειών τους με απαγόρευση των πλειστηριασμών και των εξώσεων, που συχνά εμφανίζονται και σταματούν μόνο χάρη στον αγώνα του αναπηρικού κινήματος.
Ο δε λεγόμενος “Προσωπικός Βοηθός”, που ακόμη τολμούν να διαφημίζουν αφορά μόλις 1700 ανάπηρους, σε σύνολο εκατοντάδων χιλιάδων, την ώρα μάλιστα που χιλιάδες εργαζόμενοι σε Δημοτικές κοινωνικές υπηρεσίες ουσιαστικά θα απολυθούν κλείνοντας ταυτόχρονα και δομές ΑμεΑ (βλ. ΚΔΑΠ).
Δεν αλλάζει η κατάσταση ούτε με το αναγκαίο μέτρο, να μετατραπούν ορισμένα μέσα για το στόλο λεωφορείων σε προσβάσιμα, την ώρα που η κατάσταση προσβασιμότητας σε πόλεις, χωριά, δημόσια κτίρια, σχολεία, είναι κυριολεκτικά εχθρική εκτός ελαχίστων
εξαιρέσεων.
Αποδεικνύεται ότι το κράτος είναι “αποτελεσματικό” στην είσπραξη δισεκατομμυρίων από τους πολλούς, και σε εμάς να μοιράζει λόγια και “κάρτες ΑμεΑ” αφού “δεν περισσεύουν” για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών στην Υγεία, την Ειδική Αγωγή, την προσβασιμότητα.
Δεν περιμένουμε, δεν ξεγελιόμαστε, δεν κάνουμε πίσω από τις πραγματικές ανάγκες μας. Αντιτάσσουμε και διεκδικούμε αυτά που μπορούμε να έχουμε και για χρόνια μας αφαιρούν:
- Με κρατική ευθύνη να καλυφθούν σε Δημόσια κέντρα και δωρεάν οι ανάγκες στην πρώιμη διάγνωση και θεραπεία, στην αποκατάσταση των ΑμεΑ, με κατάλληλες εξετάσεις και μόνιμο προσωπικό και κατάλληλα κέντρα αποκατάστασης.
- Ψυχική στήριξη των ΑμεΑ και οικογενειών ΑμεΑ που έχουν ανάγκη.
- Απαγόρευση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας σε ΑμεΑ και τις οικογένειές τους.
- Δωρεάν βοηθήματα σε ΑμεΑ που τα έχουν ανάγκη (αμαξίδια, ακρωτηριασμένοι κλπ).
- Δουλειά με δικαιώματα των ικανών προς εργασία ΑμεΑ, επανενεργοποίηση του ν. 2643/98. Να απαγορευτούν οι απολύσεις ΑμεΑ και μελών οικογενειών ΑμεΑ.
- Να μην προσμετράται ως εισόδημα η όποια οικονομική στήριξη ΑμεΑ, που αποκλείει πολλούς συναδέλφους μας ακόμη και από προγράμματα κοινωνικού τουρισμού!
- Αυξήσεις σε όλα τα επιδόματα και τις συντάξεις, στο ύψος του πληθωρισμού.
- Να επανέλθει το επίδομα στα ΑμεΑ, που παίρνουν τη σύνταξη των θανόντων γονιών τους και κόπηκε την περίοδο της πανδημίας χωρίς να έχει επανέλθει.
- Δικαίωμα πλήρους συνταξιοδότησης γονέων ΑμεΑ, με 25 χρόνια ασφάλισης, ανεξαρτήτως ηλικιακού ορίου.
- Ειδική Αγωγή με σύγχρονα και στελεχωμένα κτίρια και με πραγματική απογραφή των ΑμεΑ στα νησιά και τη χώρα.
- Συγκεκριμένο σχέδιο παρεμβάσεων προσβασιμότητας με χρονοδιάγραμμα για Σχολεία, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στις πόλεις, σε αξιοθέατα και συγκοινωνίες, σε Δημόσια κτίρια και παραλίες.
- Μόνιμη μείωση στο 50% σε ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια σε ΑμεΑ, συνοδό και όχημα Αμεα για ποσοστό αναπηρίας μέχρι 67% και δωρεάν μετακινήσεις σε ΑμεΑ, συνοδό και όχημα ΑμεΑ για ποσοστά 80% και πάνω.
- Αύξηση των καμπινών ΑμεΑ στα πλοία καθώς και μετατροπές για προσθήκη ασανσέρ ή άλλων αναγκαίων παρεμβάσεων και κατάλληλου προσωπικού.
- Όχι στο κλείσιμο δομών ΑμεΑ στους Δήμους όπως τα ΚΔΑΠ. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων.»
