Η ποίηση του Αγγουλέ ξανα­βρίσκει φωνή

Ο ποι­η­τής εξα­κο­λου­θεί να εμπνέει νέους μελο­ποιούς όπως ο Γιάν­νης Κου­φου­δάκης
Παρ, 09/10/2026 - 09:14

Το ψηφιακό άλμπουμ «Ανάμεσα σε χαλάσματα» του συνθέτη Γιάννη Κου­φου­δάκη μόλις κυκλο­φόρησε και παρου­σιάζει μεγάλο ενδια­φέρον για την υπόθεση «μελο­ποι­η­μένη ποίηση» στην Ελλάδα, σε μία περίοδο που οι μελο­ποι­ήσεις απο­τε­λούν την εξαίρεση και όχι τον κανόνα. Συγκε­κρι­μένα, ο νέος δημιουρ­γός μελο­ποίησε δέκα ποι­ήματα του σημα­ντι­κού, όσο και μάλ­λον ξεχα­σμένου Μικρα­σιάτη ποι­ητή Φώτη Αγγουλέ (φιλο­λο­γικό ψευ­δώ­νυμο του Φώτη Χον­δρου­λάκη, 1911-1964). Για την ιστο­ρία, ο πρώ­τος που μελο­ποίησε τον Αγγουλέ ήταν ο Πάνος Τζα­βέλ­λας στο άλμπουμ «Πορεία μες στη νύχτα» (1977), ενώ μπο­ρούμε να θυμη­θούμε και τις μελο­ποι­ήσεις του Πάνου Τρια­ντα­φυλ­λίδη (1979), όπως και αυτές από τον Πάρι Περι­συ­νάκη στο ποίημα «Περι­μένει» (2005) για τη φωνή του Παντελή Θεο­χα­ρίδη.

Το πολύ θετικό στην περίπτωση του Κου­φου­δάκη είναι ότι τα τρα­γούδια του δεν θυμίζουν πράγ­ματα που θα ήταν ανα­με­νόμενα για την εποχή μας, αλλά αντι­θέτως μοιάζει να «πίνει νερό» από την πηγή των μεγάλων λαϊκών – έντε­χνων συνθε­τών του παρε­λθόντος όπως ο Θεο­δω­ράκης, ο Κου­γιου­μτζής και κυρίως ο Χατζι­δάκις. Όλες οι ενορ­χη­στρώ­σεις του Κου­φου­δάκη κάλ­λι­στα θα χαρα­κτη­ρίζο­νταν «χατζι­δα­κι­κές», ενώ η εισα­γωγή του εξόδιου «Σε λίγο ξημε­ρώ­νει» με το μπου­ζούκι θα μπο­ρούσε να έχει απο­σπα­στεί από την «Εποχή της Μελισ­σάνθης» του Χατζι­δάκι.

Με την τρα­γου­δι­στική συμ­με­τοχή, λοι­πόν, της Μαριάν­νας Κατσι­μίχα και του Αλέξαν­δρου Ολύμπιου, ο Κου­φου­δάκης κατα­θέτει δέκα καλο­φτιαγ­μένα λαϊκά έντε­χνα τρα­γούδια, στα οποία η μου­σική δεν επεν­δύει απλώς τους στίχους του ποι­ητή, αλλά δίνει χώρο στα νοήματά τους μέσα από τις αρμο­νίες του, τις φρο­ντι­σμένες ενορ­χη­στρώ­σεις και τις καθα­ρές ερμη­νείες των συνερ­γα­τών του. Τα τρα­γούδια «Σας αρνιέμαι» και «Έτσι χωρίσαμε», λόγου χάρη, με τη φωνή της Κατσι­μίχα είναι δύο πανέμορ­φες μπα­λάντες εκεί που κομ­μάτια όπως η «Νοσταλ­γία» ή το «Είμα­στε ξένοι» δίνουν μια φρέσκια πνοή στο καθα­ρόαιμο λαϊκό τρα­γούδι. Κι όσο ο δίσκος φτάνει προς το τέλος του υπάρ­χουν τα «Μην καρ­τε­ράτε» και το «Ρόδο» που εκφράζουν στο έπα­κρο την επα­να­στα­τική φύση της ποίη­σης του Αγγουλέ – μια ποίηση που βρίθει από δυσφο­ρία για τις κοι­νω­νι­κές συνθήκες των και­ρών του, ευαι­σθη­σία αλλά και σαρ­κα­σμό. Συνο­πτικά το έργο «Ανάμεσα σε χαλάσματα» έχει όλα τα εχέγ­γυα για να τοπο­θε­τήσει τον Γιάννη Κου­φου­δάκη μεταξύ των σημα­ντι­κότε­ρων νεότε­ρων μελο­ποιών μας.

 

 

Σχετικά Άρθρα